پنج شنبه 29 شهریور 1397
سه شنبه 30 مرداد 1397 - 23:43:59 چاپ

بهترین شکل اداره دولت چیست؟

سیاست > احزاب و شخصیت‌ها - مهم‌ترین اتفاقی که اگر حزب دولت تشکیل می‌داد می افتاد این بود که در داخل دولت یک انسجام کامل مشاهده می‌شد چون احزاب دارای مانیفست برای اداره کشور هستند و بین اجزای مختلف مانیفست اعم اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی هماهنگی و هم‌خوانی وجود دارد.

علی تاجرنیا*

متأسفانه یک مسئله ای در کشور باب شده و آن اینکه در بوق و کرنا می کنیم، احزاب توانایی لازم را برای اداره کشور ندارند، حال آنکه به لحاظ قانونی، رسانه ای و تشکل گرایی اجازه شکل گیری تحزب و فعالیت حزبی داده نمی شود و به انحای مختلف از فعالیت احزاب جلوگیری می شود بنابراین نمی توان امروز به نقد کارآمدی تحزب پرداخت و آن را زیر سئوال برد.

وقتی مجموعه ای می خواهد کشور را اداره کند، بیش از هر مسئله ای انسجام و همدلی میان اعضای آن مجموعه اهمیت دارد. به عبارت دیگر دولت و سیستم اجرایی کشور یک تیم هستند که همه اجزا تیم باید با یکدیگر همراه و هماهنگ باشند.

بزرگترین اشکال دولت های غیرحزبی و مجموعه ای هایی که سعی می کنند خود را غیرمتأثر از فضای حزبی و سیاسی قرار دهند این است که مجبورند به خاطر رفع اتهام کردن خود از حزب گرایی ، افرادی را به کار بگیرند که این افراد الزاما دارای انسجام لازم برای اجرای تصمیمات دولت نیستند. در چنین فضایی، وضعیت بدتر از آن است که تحزب جای خود را به باند می دهد. یعنی کسانی که نزدیک تر و رفیق تر هستند و طول آشنایی بیشتری دارند به مناصب بالای مدیریت منصوب می شوند. معتقدم این اتفاق ضربه زننده به کشور است.

به عنوان مثال نمی‌شود سیاست های اقتصادی اعلام شود اما هر کدام از وزرای اقتصادی راه خود را بروند. چرا این اتفاق می افتد؟ چون اعضای تیم اقتصادی دولت از یک بستر فکری هماهنگ درباره آن سیاست ها برخوردار نیستند. حال آنکه اگر هر حزبی خواه موتلفه، خواه حزب اتحاد ملت ایران اسلامی دولت را در اختیار بگیرد، حداقلش آن است که وزرایی در حوزه های مختلف معرفی می کند که به رویکرد حزب کاملا وفادار باشند بنابراین مهمترین اتفاقی که اگر حزب دولت تشکیل می داد می افتاد این بود که در داخل دولت یک انسجام کامل مشاهده می شد چون احزاب دارای مانیفست برای اداره کشور هستند و بین اجزای مختلف مانیفست اعم اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی هماهنگی و همخوانی وجود دارد.

در مجموع معتقدم آقای روحانی درگیر یکسری تعارفات بین دوستان و نزدیکان خودش است. آقای روحانی در جهت گیری های سیاسی خود مانده و هنوز برای خودش شفاف نیست. بر همین اساس وقتی انتظارعمومی و کارشناسی برای کنارگذاشتن یکسری چهره های اقتصادی مطرح می شود، روابط عاطفی نمی گذارد که رئیس جمهور تصمیم درستی بگیرد. اینها اشکالاتی است که در یک دولت حزبی کمتر مشاهده می شود.

* عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت ایران اسلامی

29214

ارسال دیدگاه

قوانین ارسال نظر
  • خبرآنلاین نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید
  • اگرچه تلاش می‌شود نظرات ظرف 2ساعت تعیین تکلیف شوند اما نظراتی که پس از ساعت 19 نوشته شود حداکثر تا 9 صبح روز بعد منتشر می‌شوند
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی‌یابند بنابراین توصيه مي‌شود از مثبت و منفی استفاده کنید.

0/700

پربیننده‌ترین