دو کمدی «آنتیک» و «تاکسیدرمی» با اضافه‌شدن به چرخه اکران، میانگین فروش روزانه را از حدود ۱۶۰ میلیون تومان به حدود ۳۶۰ میلیون تومان رساندند

اکرانِ پس از جنگ، با کمدی‌ «آنتیک» اندکی جان گرفت/ برای نجات سینمای ایران؛ «پیرپسر»ی دیگر می‌آید یا منتظر انفجار «دینامیت» باشیم؟   

سینمااضافه‌شدن دو کمدی «آنتیک» و «تاکسیدرمی» به چرخه اکران، فروش سینمای ایران را از ۶ میلیارد به ۱۷ میلیارد تومان (از ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵) رساند. سینماداران، تهیه‌کنندگان و پخش‌کنندگان سینمای ایران چشم‌انتظار رخ‌دادن اتفاقی در اکران هستند؛ هم‌چون تکانی که «پیرپسر» به اکران پس از جنگ ۱۲ روزه داد یا رکوردهایی که پس از کرونا با «دینامیت» جابه‌جا شد.

سینما و جنگ؛ واکاوی پیوند صدساله هنر هفتم با خون، خاکستر و قدرت‌های جهانی

ضیافت هیولاها بر پرده سینما؛ چگونه تروماهای جمعی به شاهکار تبدیل شدند؟ / ما حقیقت جنگ را می‌بینیم یا روایت فاتحان را؟

سینمااز همان لحظه‌ای که لومیرها دوربین را به سمت قطار در حال حرکت گرفتند، قدرت تصویر برای ثبت واقعیت عیان گشت، اما تنها با وقوع نخستین شعله‌های جنگ جهانی اول بود که بشریت دریافت تصویر نه تنها ناظر واقعیت، بلکه معمار آن است. رابطه میان سینما و جنگ، رابطه‌ای صرفا بازنمایانه نیست؛ بلکه نوعی همزیستی بیولوژیک است که در آن سینما تکنولوژی خود را از صنایع نظامی وام می‌گیرد و در مقابل، مشروعیت، قدرت بسیج توده‌ها و روایت‌سازی را به ماشین جنگی هدیه می‌دهد.

از سنگر تا استیج؛ دگردیسی موسیقی در دل جنگ‌های جهان

میراث باروت: وقتی نت‌ها به گلوله تبدیل می‌شوند/سمفونی جنگ؛ چگونه ملودی‌ها تاریخ درگیری‌ها را نوشتند

موسیقیاز سنگرهای گل‌آلود جنگ جهانی اول تا پلتفرم‌های دیجیتال سال ۲۰۲۶، موسیقی همواره فراتر از یک هنر شنیداری، به سلاحی نامرئی در میدان نبرد بدل شده است؛ سلاحی که گاه برای تهییج و نفرت‌پراکنی به کار رفته و گاه به آخرین پناه انسان برای حفظ امید، هویت و بقا تبدیل شده است. روایتی که نشان می‌دهد نغمه‌ها، حتی در دل ویران‌ترین جنگ‌ها، می‌توانند هم‌زمان هم آتش بیفروزند و هم خاموش‌کننده آن باشند.

دیپلماسی در لبه پرتگاه: واکاوی سینمایی اولتیماتوم‌های نظامی و گذار به منطق مذاکره

چه فیلمی به رئیس جمهور آمریکا دیپلماسی یاد داد؟/ معمای کوبا، زبان بیگانگان و توطئه در اسکاتلند؛ تکرار یک الگوی مرگبار

سینمادر جهانی که یک اولتیماتوم می‌تواند به معنای مرگ میلیون‌ها انسان باشد، سینما بارها این حقیقت تلخ را به تصویر کشیده که قدرت‌های نظامی چگونه بشر را تا مرز نابودی پیش می‌برند؛ جایی که مذاکره نه یک انتخاب قهرمانانه، بلکه آخرین راه برای مهار فاجعه‌ای است که خود انسان ساخته است.

نشانه‌هایی از رد پای شوم جنگ ۴۰ روزه آمریکا و اسرائیل علیه ایران در میان اهالی فرهنگ

روزشمار جنگ در عرصه هنر؛ از بدن‌های مجروح تا پیکرهای بی‌جان و ساختمان‌های ویران/ ترکش‌هایی که به جان هنر و هنرمندان نشست

سینماآسیب‌ دیدن تالار هنر، تالار محراب، دانشکده سینماتئاتر دانشگاه هنر، آموزشگاه موسیقی هونیاک، انجمن سینمای جوانان ایرانِ ایلام و... تخریب بخشی از خانه هنرمندانی چون هرمز هدایت و آزاده پورمختار، کورش نریمانی، مارال فرجاد، گیتی قاسمی، زنده‌یاد علی سلیمانی و... مجروح‌شدن هنرمندانی چون فیض شریفی و فاطمه خدابنده‌لو و گرفته‌شدنِ جانِ هنرمندانی چون محمدظاهر آقامیرزایی و فاطمه میر و.... نشانه‌هایی از رد پای شوم جنگ ۴۰ روزه آمریکا و اسرائیل علیه ایران، در عرصه فرهنگ و هنر بود.

هنرهای تجسمی ایران در سالی که به جنگ منتهی شد

از پرونده مفتوح موزه فروغ و سهراب تا انقلاب-مهرآباد؛ مسیر پرحاشیه «شکست والرین»/ سالی که قطع مکرر اینترنت، گالری‌ها را به تعطیلی کشاند  

تجسمیهنرهای تجسمی ایران در سالی که گذشت؛ متاثر از دی‌ماه ۱۴۰۴، جنگ ۱۲ روزه و جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، اصلی‌ترین آسیب را از قطع اینترنت در هر سه مقطع زمانی دید. ازجمله خبرهای حاشیه‌ساز این حوزه در سال ۱۴۰۴ می‌توان به پرونده مناقشه‌برانگیز «مشارکت هنرمندان در پروژهٔ موزهٔ در دست تأسیس فروغ فرخزاد و سهراب سپهری»، مسیر دور و درازی که مجسمه «شکست والرین» از میدان انقلاب تا ورودی فرودگاه مهرآباد پیمود و احتمال حذف نام ایران از فهرست اعضای شهرک بین‌المللی هنر پاریس (سیته) اشاره کرد.

وطن مفهومی است که بسیاری از هنرمندان برایش بسرایند، بخوانند و خلق کنند

نوستالژی‌هایی برای وطن / از «ای ایران» تا «ایران‌ من»؛ روایتی از عشق به وطن در موسیقی ایران+بشنوید

موسیقیموسیقی میهنی ایران، تاریخ شفاهی عشق مردمانش به وطن است؛ روایتی که در نت‌ها و کلمات گم نشده، بلکه در جان‌ها ثبت شده است.

از دستیار کارگردان تا مدیر تولید تئاتر و عروسک‌ساز و گرافیستی که ویدئوساز تبلیغاتی شد

جان‌هایی که جنگ ۱۲ روزه و دی‌۱۴۰۴ از هنرمندان گرفت/ از مهرانگیز ایمن‌پور و منصوره علیخانی تا جواد گنجی و احمد عباسی  

سینماجنگ ۱۲ روزه، دی‌ماه ۱۴۰۴ و تجاوزِ نهم اسفندِ آمریکا و اسرائیل به ایران، از میان هنرمندان نیز جان‌هایی را گرفتند. جان‌هایی چون مهرانگیز ایمن‌پور و منصوره عالیخانی را ۱۲ روز جنگ اسرائیل با ایران گرفت. جواد گنجی و احمد عباسی هم از جان‌هایی بودند که در دی‌ماه ۱۴۰۴ گرفته شد.

موسیقی ایران در سالی که به جنگ منتهی شد

از به ثمر نرسیدن رویای کنسرت میدان آزادی تا لغو گاه و بیگاه اجرای سالن‌ها/ بازار موسیقی ایران در جست‌وجوی خواننده پاپ دیجیتال

موسیقیبرخی از اتفاقات حوزه موسیقی در سال ۱۴۰۴ عبارت بودند از: لغو جسته‌وگریخته مجوزهای برگزاری کنسرت علی‌رغم تاکید وزیر ارشاد بر لزوم صیانت از مجوزها، به سرانجام نرسیدن رویای همایون شجریان برای برگزاری کنسرت در میدان آزادی، افزایش قیمت بلیت در کنار افزایش هزینه‌های اجرای کنسرت و رونمایی مارکت موسیقی ایران از یک کاراکتر دیجیتال؛ «آوین» که قرار است خواننده پاپ باشد.   

تئاتر ایران، در سالی که به جنگ منتهی شد

از ۷ ماه اداره‌شدن بدون مدیر تا ادامه استقبال از صابر ابر و سجاد افشاریان/ اجرای ۷ ساعته از «برادران کارامازوف»

تئاترتلاطم مدیریت دولتی که تئاتر ایران، ۱۴۰۴ را با آن شروع کرد ازجمله اتفاقاتی بود که سال گذشته در این حوزه رخ داد. تئاتر ایران پس از چند تغییر و تحول، سرانجام سال را با حضور رضا مردانی به‌عنوان مدیرکل هنرهای نمایشی و کورش سلیمانی، به عنوان مدیر تئاتر شهر به پایان رساند. در غیاب ارائه مستمر و مدون آمار فروش تئاتر، برخلاف سینما، صابر ابر با «امشب به صرف بورش بدون خون به روایت نازنین» و سجاد افشاریان همچنان با اجرای «بک تو بلک» جزو اجراهای پرفروش بودند. اجرای «برادران‌ کارامازوف»؛ اقتباسی ۷ ساعته از رمان فئودور داستایوفسکی هم اتفاقی قابل توجه بود.

۱۴۰۴ در آیینه فقدان؛ غروب نسل مؤلفان بزرگ ایران

سینماسال ۱۴۰۴ برای فرهنگ و هنر ایران، تنها یک سال تقویمی نبود؛ فصلی بود از وداع‌های پیاپی با نسلی که شالوده‌های مدرن سینما، تئاتر، موسیقی و هنرهای تجسمی را بنا گذاشت.

محدودیت‌ها و چالش‌های عکاسی خبری در جنگ

عکاسی جنگ در ایران؛ از جبهه‌های جنوب تا آوارهای پایتخت/ تحول عکاسی جنگ ایران از دفاع مقدس تا حملات اخیر

تجسمیعکاسی جنگ در ایران، از روزهای پشت خاکریز دفاع مقدس تا آوارهای خیابان‌های تهران در جنگ ۱۲ روزه و حملات اخیر، نه فقط ثبت رویدادها، که روایتی از تحول قدرت، تکنولوژی و حقیقت است.عکاسی جنگ، به مثابه شاهد تاریخی، همواره نقشی فراتر از ثبت صرف رویدادها ایفا کرده است. این تصاویر به مثابه پلی میان میدان نبرد و جبهه داخلی عمل می‌کنند، ادراک عمومی را شکل می‌دهند، بر سیاست‌ها تأثیر می‌گذارند و حافظه جمعی ملت‌ها را می‌سازند.