• آیا صلح پیامبر(ص) هم شرافتمندانه نبود؟

    آیا صلح پیامبر(ص) هم شرافتمندانه نبود؟

    محمودی، محمد۱- نمی دانم از چه زمانی و توسط چه کسی یا چه جریانی، «صلح» در جمهوری اسلامی ایران به تابو تبدیل شد، ولی اینکه کار بجایی برسد که حتی تعبیر «صلح شرافتمندانه» هم در یک نظام اسلامی مبتنی بر سیره نبوی(ص)، تحمل نمی شود، این امری فرآتر از یک تابوی رسانه ای و نشانه ای از یک انحراف جدی برای تحمیل مسیر آینده به جمهوری اسلامی ایران در دوران رهبری جدید است.

  • دلسردی ملی از دیپلماسی

    دلسردی ملی از دیپلماسی

    محمودی، محمداین روزها قاطبه مردم یعنی همان مردمی که فقط می خواهند زندگی کنند، دیگر به حرفها و مواضعی که از سوی وزارت امور خارجه اعلام می شود، کمتر اعتنایی دارند و اخبار مذاکرات بیشتر به عنوان شوخی در میان مردم کوچه و بازار دست به دست می شود.

  • تشکری ویژه از باقر خرازی!

    تشکری ویژه از باقر خرازی!

    محمودی، محمد۱- اول باید تشکری ویژه از باقر خرازی کنم که با صداقت و سخنان صریحش حداقل افق آینده جمهوری اسلامی را از نگاه یک جریان مشخص، بخوبی برای همه روشن کرد و به نوعی حجت را تمام کرد.

  • شهیدِ صلح!

    شهیدِ صلح!

    محمودی، محمد۱- این روزها شهادت و صلح خیلی بهم نزدیکند، چون وقتی مذاکره، تسلیم و مذاکره کننده، سازشکار و «صلح»، خیانت نابخشودنی قلمداد می شود، گذشتن از این گردنه سخت، یقیناً «شهیدِ صلح» می خواهد!.

  • داستان یک شعار دروغ

    داستان یک شعار دروغ

    محمودی، محمد۱- قریب بیست سال است که شعارهای سال از سوی قائد شهید و رهبری جدید رویکرد اقتصادی دارد ولی هنوز هم برخی تریبون ها، منبری ها، مداح ها و حتی رسانه ملی طوری القا می کنند که گویا زندگی و معیشت مردم در درجه صدم اهمیت قرار دارد و ملت باید جنگ، تحریم ها و فشارهای اقتصادی روزافزون، کمرشکن و خانمان برانداز را نعمت بداند و با آغوش باز بپذیرد، چون راه رفتن به بهشت را برایشان باز می کند!.

  • نوبت بعثت رسانه ملی!

    نوبت بعثت رسانه ملی!

    محمودی، محمد۱- اگر رسانه ملی را مهم ترین بازوی رسانه ای نظام در راه رسیدن به اهداف کلان و عالی خود بدانیم، دیگر با اطمینان خاطر می توان ادعا کرد که با این صداوسیما بجایی نمی رسیم!.

  • علی الاصول ترین!

    علی الاصول ترین!

    محمودی، محمدبا تذکر صریح رهبری که می توان آن را هشدار «علی الاصول ترین» نامید، هرکسی در هر جریانی و به هر نامی که باشد باید بداند که «اعتماد به مسئولان صیانت از منافع ایران را تضمین می‌کند» و «پرهیز از تفرقه و تنازع، اختلافات سیاسی وظیفه‌ی همگانی است» چون، «انتقاد به عملکرد مسئولان نباید موجب شکست وحدت و انسجام اجتماعی شود».

  • انتقام از ترامپ یا پزشکیان؟!

    انتقام از ترامپ یا پزشکیان؟!

    محمودی، محمدجمهوری اسلامی ایران این روزها حساس ترین روزگار خود را می گذارند. روزگاری که اگر از گذشته ها عبرت نگیریم و اسیر انحرافاتی به نام انقلابی گری شویم، شاید خساراتی بسیار فرآتر از تصورات را متحمل شویم.

  • حسینی بودن برای هاشمی، شعار نبود

    حسینی بودن برای هاشمی، شعار نبود

    محمودی، محمد۱- حیات و ممات هاشمی، «حسینی» بود، از اولین بازداشت تابستان ۱۳۳۷ تا آخرین غروب زمستان ۱۳۹۵. اشتباه نشود!. هاشمی اصلا معصوم نبود. خودش گفت «من هم خدمت کردم و هم خطا». شاید اصلا برای جبران همین خطاها بود که در انتخابات سال ۸۴ پا به میدان مین گذاری شده انتخابات گذاشت و صراحتا در فیلم تبلیغاتی خود هم اعلام عمومی کرد: «باید صدای شکستن خود را بشنوم!»

  • عاقبت امضای پزشکیان

    عاقبت امضای پزشکیان

    محمودی، محمد۱- قریب دو سال قبل در یادداشتی با عنوان «جان ایران و جان پزشکیان» نوشتم: «...حفظ ایران، افسونی دارد که اگر رو بنماید بر انسانی صادق، چنان مجنونی می سازد از او، که نه تنها تا آخر پای معشوقش، وفادار می ایستد، بلکه اگر لازم باشد جانش را هم برای حفظش می گذارد. پس آقای پزشکیان. این جان شما و این جان ایران...!»

  • توافق بهانه است!

    توافق بهانه است!

    محمودی، محمداین روزها بحث تفاهم نامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا در حالی به نقطه نهایی نزدیک شده که جریانی افراطی در کشور علیرغم اطلاع از اینکه این تفاهم یا توافق «تصمیم نظام» است، به بهانه تخریب مذاکره کنندگان در واقع اصل تصمیمات نظام را مورد تردید قرار می دهند.