تیتر سه وبلاگ‌ها

  • خشاب تهدیدها را خالی نکنیم!

    خشاب تهدیدها را خالی نکنیم!

    ۱- هاشمی در زمان فرماندهی دفاع مقدس ۸ ساله موفق شد هم «خشاب عملیاتی» کشور را حفظ کند و هم به موازات آن مراقبت کرد که «خشاب تهدیدها» هم علیه دشمنان، کاملاً خالی نشود.

  • پیشنهاد یک نظر سنجی به رئیس رسانه ملی

    پیشنهاد یک نظر سنجی به رئیس رسانه ملی

    در شرایطی که رای مردم آمریکا و اسرائیل در رسانه ملی به شکل بی سابقه ای محترم و تعیین کننده شمرده می شود، گویا رای مردم ایران به مسعود پزشکیان، تزئینی تلقی شده و در صداوسیما، جلیلی رئیس جمهور است!.

  • سناریوهای مذاکره محسن رضایی با آمریکا

    سناریوهای مذاکره محسن رضایی با آمریکا

    شاید جمهوری اسلامی هرگز در تاریخ خود با چنین پدیده ای در مذاکرات قبل، حین و بعد از جنگ روبرو نشده باشد که فقط در طول کمتر از ۹ ماه، با ۳ چهره مذاکراتی به مصاف دیپلماتیک با آمریکا رفته باشد و مشخص نیست این رویه نهایتاً به سود پایان جنگ و تامین منافع جمهوری اسلامی ایران منجر خواهد شد یا متأسفانه پیام فقدان اجماع سازی حداقل دو رئیس از جمع روسای قوای کشور را به دشمنان مخابره خواهد کرد که می تواند در برآوردهای میدانی و نظامی آنها نقش تعیین کننده ای را در آینده ایفاء نماید.

  • تفاهم نامه اسلام آباد مهم تر بود یا انتخابات آمریکا و اسرائیل؟

    تفاهم نامه اسلام آباد مهم تر بود یا انتخابات آمریکا و اسرائیل؟

    سالهای سال است که عمیقاً به این تعبیر هاشمی معتقدم که «تندروها تاثیری بر تصمیمات کلان نظام ندارند»، ولی با نگاهی به روند دیپلماتیک پایان جنگ تحمیلی ۴۰ روزه در طی ۸ ماهه گذشته، باید اذعان کنم که تندروها تا حدود زیادی موفق شده اند، رویای «تغییر بزرگ» در انتخابات‌های اسرائیل و آمریکا را به عنوان «پیروزی بزرگ» از طریق رسانه ملی به جامعه بفروشند تا حرف خود را در «شکست بزرگ» تفاهم نامه ی امضاء شده اسلام آباد به کرسی بنشانند!.

  • دیدگاه هاشمی رفسنجانی پیرامون اولویت منافع ملی ایران

    دیدگاه هاشمی رفسنجانی پیرامون اولویت منافع ملی ایران

    این روزها همه دنبال یک «چه باید کرد؟» می گردند!. «نبایدها» از سر و روی رسانه ها می بارد ولی آخرش به هیچ، چه باید کردی ختم نمی شود. ولی شاید اگر به یک حرف برگردیم، تا در این آشفته بازار «تحلیل ها و ضد تحلیل ها» یک سمت و سویی پیدا کنیم. آن یک حرف را من فقط در یک نفر به تمام و کمال دیدم که هم گفت و هم به آن عمل کرد. او هم فقط هاشمی بود که می گفت؛ اوّل ایران!

  • درس‌هایی که از هاشمی نگرفتیم!

    درس‌هایی که از هاشمی نگرفتیم!

    اخیراً در مصاحبه ای به مناسبت هفته دفاع مقدس به بررسی نقش آفرینی های خاص آیت الله هاشمی در «جنگ و صلح و سازندگی» پرداختم که بد ندیدم، خلاصه ای از آن را هم اینجا مطرح کنم.

  • ناامیدی از سازندگی، ناامیدی از نظام است/ تلخی تعلیق سازندگی از نوشیدن جام زهر کمتر نیست!

    ناامیدی از سازندگی، ناامیدی از نظام است/ تلخی تعلیق سازندگی از نوشیدن جام زهر کمتر نیست!

    شاید خیلی ها از هشدارهای صریح اخیر دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی که البته جملگی بر لزوم «تمرکز ملی بر سازندگی» تاکید دارد، متعجب یا حتی شوکه شده باشند، چون اصولاً حسین مرعشی را سیاستمداری عملگرا می دانند که کمتر به سخنرانی و مصاحبه های جنجالی توجه نشان می دهد و ترجیح می دهد در فضایی بدور از هیاهوهای رسانه ای مرسوم به حرکت کشتی نظام اسلامی در مسیر سازندگی و شکوفایی هر چه بیشتر، بقدر بضاعتش کمک کند.

  • پزشکیان نباید سال ۱۴۰۷ را ببیند!

    پزشکیان نباید سال ۱۴۰۷ را ببیند!

    در ۲۰ سال گذشته و با روی کارآمدن احمدی نژاد جریانی با حمایت تمام قد وی در بطن جمهوری اسلامی شکل گرفت که مهم ترین بنایش یک رژیم چنج داخلی از مسیر حذف سیاسی- فیزیکی با یک فهرست بسیار محرمانه از چهره های شاخص سیاسی مذهبی بود که در راس آن نام آیت الله هاشمی آمده بود.

  • با این صداوسیما به صلح نمی رسیم!

    با این صداوسیما به صلح نمی رسیم!

    اگر شعام، دولت، مردم و بطور کلی نظام اسلامی نیم نگاهی حتی در بازگشت به تفاهم نامه روسای جمهور ایران و آمریکا دارند، صراحتا بگویم با این صداوسیما به هیچ توافق، تفاهم و در نهایت صلح پایدارِ متکی بر اجماع و اتحاد ملی نخواهند رسید!.

  • حقیقتی که مرعشی گفت

    حقیقتی که مرعشی گفت

    دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی به عنوان یک شخصیت کهنه کار سیاسی در جمهوری اسلامی ایران اخیراً حقیقتی را گفته که به مذاق دروغ پسندان خوش نیامده است.

  • آیا صلح پیامبر(ص) هم شرافتمندانه نبود؟

    آیا صلح پیامبر(ص) هم شرافتمندانه نبود؟

    ۱- نمی دانم از چه زمانی و توسط چه کسی یا چه جریانی، «صلح» در جمهوری اسلامی ایران به تابو تبدیل شد، ولی اینکه کار بجایی برسد که حتی تعبیر «صلح شرافتمندانه» هم در یک نظام اسلامی مبتنی بر سیره نبوی(ص)، تحمل نمی شود، این امری فرآتر از یک تابوی رسانه ای و نشانه ای از یک انحراف جدی برای تحمیل مسیر آینده به جمهوری اسلامی ایران در دوران رهبری جدید است.

  • دلسردی ملی از دیپلماسی

    دلسردی ملی از دیپلماسی

    این روزها قاطبه مردم یعنی همان مردمی که فقط می خواهند زندگی کنند، دیگر به حرفها و مواضعی که از سوی وزارت امور خارجه اعلام می شود، کمتر اعتنایی دارند و اخبار مذاکرات بیشتر به عنوان شوخی در میان مردم کوچه و بازار دست به دست می شود.

  • تشکری ویژه از باقر خرازی!

    تشکری ویژه از باقر خرازی!

    ۱- اول باید تشکری ویژه از باقر خرازی کنم که با صداقت و سخنان صریحش حداقل افق آینده جمهوری اسلامی را از نگاه یک جریان مشخص، بخوبی برای همه روشن کرد و به نوعی حجت را تمام کرد.

  • شهیدِ صلح!

    شهیدِ صلح!

    ۱- این روزها شهادت و صلح خیلی بهم نزدیکند، چون وقتی مذاکره، تسلیم و مذاکره کننده، سازشکار و «صلح»، خیانت نابخشودنی قلمداد می شود، گذشتن از این گردنه سخت، یقیناً «شهیدِ صلح» می خواهد!.

  • داستان یک شعار دروغ

    داستان یک شعار دروغ

    ۱- قریب بیست سال است که شعارهای سال از سوی قائد شهید و رهبری جدید رویکرد اقتصادی دارد ولی هنوز هم برخی تریبون ها، منبری ها، مداح ها و حتی رسانه ملی طوری القا می کنند که گویا زندگی و معیشت مردم در درجه صدم اهمیت قرار دارد و ملت باید جنگ، تحریم ها و فشارهای اقتصادی روزافزون، کمرشکن و خانمان برانداز را نعمت بداند و با آغوش باز بپذیرد، چون راه رفتن به بهشت را برایشان باز می کند!.

  • نوبت بعثت رسانه ملی!

    نوبت بعثت رسانه ملی!

    ۱- اگر رسانه ملی را مهم ترین بازوی رسانه ای نظام در راه رسیدن به اهداف کلان و عالی خود بدانیم، دیگر با اطمینان خاطر می توان ادعا کرد که با این صداوسیما بجایی نمی رسیم!.

  • علی الاصول ترین!

    علی الاصول ترین!

    با تذکر صریح رهبری که می توان آن را هشدار «علی الاصول ترین» نامید، هرکسی در هر جریانی و به هر نامی که باشد باید بداند که «اعتماد به مسئولان صیانت از منافع ایران را تضمین می‌کند» و «پرهیز از تفرقه و تنازع، اختلافات سیاسی وظیفه‌ی همگانی است» چون، «انتقاد به عملکرد مسئولان نباید موجب شکست وحدت و انسجام اجتماعی شود».

  • انتقام از ترامپ یا پزشکیان؟!

    انتقام از ترامپ یا پزشکیان؟!

    جمهوری اسلامی ایران این روزها حساس ترین روزگار خود را می گذارند. روزگاری که اگر از گذشته ها عبرت نگیریم و اسیر انحرافاتی به نام انقلابی گری شویم، شاید خساراتی بسیار فرآتر از تصورات را متحمل شویم.

  • حسینی بودن برای هاشمی، شعار نبود

    حسینی بودن برای هاشمی، شعار نبود

    ۱- حیات و ممات هاشمی، «حسینی» بود، از اولین بازداشت تابستان ۱۳۳۷ تا آخرین غروب زمستان ۱۳۹۵. اشتباه نشود!. هاشمی اصلا معصوم نبود. خودش گفت «من هم خدمت کردم و هم خطا». شاید اصلا برای جبران همین خطاها بود که در انتخابات سال ۸۴ پا به میدان مین گذاری شده انتخابات گذاشت و صراحتا در فیلم تبلیغاتی خود هم اعلام عمومی کرد: «باید صدای شکستن خود را بشنوم!»

  • عاقبت امضای پزشکیان

    عاقبت امضای پزشکیان

    ۱- قریب دو سال قبل در یادداشتی با عنوان «جان ایران و جان پزشکیان» نوشتم: «...حفظ ایران، افسونی دارد که اگر رو بنماید بر انسانی صادق، چنان مجنونی می سازد از او، که نه تنها تا آخر پای معشوقش، وفادار می ایستد، بلکه اگر لازم باشد جانش را هم برای حفظش می گذارد. پس آقای پزشکیان. این جان شما و این جان ایران...!»

  • توافق بهانه است!

    توافق بهانه است!

    این روزها بحث تفاهم نامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا در حالی به نقطه نهایی نزدیک شده که جریانی افراطی در کشور علیرغم اطلاع از اینکه این تفاهم یا توافق «تصمیم نظام» است، به بهانه تخریب مذاکره کنندگان در واقع اصل تصمیمات نظام را مورد تردید قرار می دهند.

  • خنجر از پشت به وحدت ملی!

    خنجر از پشت به وحدت ملی!

    جریان انحرافی نه تنها تمام نشد که مولود منحوس دیگری از درون آن متولد شد. جریانی جدید و سازمان یافته که بخوبی یاد گرفتند از احمدی نژاد دیگر حرف نزنند ولی راه و رسم او را زنده نگه دارند و هر جا حرفی از وحدت ملی به میان آمد یا انسجامی در کشور شکل گرفت به میدان بیایند و با خنجرهای از پشت سر، پرچم آن را به زمین بیاندازند.

  • توافقی که تثبیت پیروزی است

    توافقی که تثبیت پیروزی است

    نزدیک به چهار دهه قبل و در یک جنگ تحمیلی و نابرابر، تمام جهان حامی صدام حسین شدند تا شکست و اسقاط جمهوری اسلامی ایران را رقم بزنند ولی در یک هماهنگی تاریخی «میدان و مذاکره»، صحنه در نهایت به گونه ای رقم خورد که ایران با پذیرش قطعنامه ۵۹۸، اول پیروزی میدان را تثبیت کرد.

  • چرا چینی ها به خود ابرقدرت نمی گویند؟

    چرا چینی ها به خود ابرقدرت نمی گویند؟

    ۱- چند سال قبل آقای رضا امراللهی به عنوان اولین شخصی که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به مسأله انرژی هسته ای ورود کرده بود، در مراسم سالگرد ارتحال آیت الله هاشمی، از نامه ای رونمایی کرد که در هامش آن نامه، هاشمی دستور پیگیری پرونده انرژی هسته ای را در همان اولین سال‌های پیروزی انقلاب صادر کرده بود.

  • جای خالی صدایی اطمینان بخش

    جای خالی صدایی اطمینان بخش

    هاشمی هر جا و در هر مقطعی -بالاخص در میانه بحرانها- سخن می گفت، حرفهایش یک ملت را آرام می کرد و به یک کشور امید می بخشید.

  • مراقب تنگه وحدت ملی باشیم

    مراقب تنگه وحدت ملی باشیم

    ۱- در روزهایی که دوباره ضرورت حفظ وحدت ملی طنین انداز شده، مناسب دیدم چند سطری در ضرورت اهمیت حفظ تنگه وحدت ملی و خطر همیشگی «باتلاق افراط» در پیرامون آن بنویسم که اگر از سرچشمه خشک نشود، تنگه وحدت ملی را به مخاطره خواهد انداخت.

  • مذاکره با یک بال؟

    مذاکره با یک بال؟

    مذاکرات اسلام آباد تنها در صورتی به نتیجه خواهد رسید که همه بخواهند به نتیجه برسد، وگرنه اگر فقط مذاکره قالیباف یا عراقچی و یا حتی پزشکیان نامگذاری شود، به هر نتیجه ای برسد، پایدار نخواهد ماند.

  • آسیاب به نوبتِ مذاکرات!

    آسیاب به نوبتِ مذاکرات!

    برای اولین بار یک شخصیت سیاسی- نظامی خارج از دولت و وزارت امور خارجه به عنوان رأس تیم مذاکره کننده منصوب شده است. اتفاقی که باید آن را از این جهت به فال نیک گرفت که شاید قالیباف بتواند کاری کند که بالاخره چند دهه مذمت مذاکره در کشور به پایان برسد.

  • مبادا ممنوع المصلحت شویم!

    مبادا ممنوع المصلحت شویم!

    مبادا ممنوع المصلحت شویم و راه بر مصلحت گویی بزرگان و خردمندان جامعه بربندیم. چرا اگر اینگونه شود یقینا مصداق هشدار تاریخی بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی خواهیم شد.

  • پیروزی در جنگ یا پیروزی بر جنگ؟

    پیروزی در جنگ یا پیروزی بر جنگ؟

    ۱- مهم ترین یادگار راهبردی هاشمی از ۸ سال دفاع مقدس در کنار مقاومت تاریخی ایرانیان، برگردان ورقِ گفتمانی جنگ، از پیروزی در جنگ به پیروزی بر جنگ بود که مرزبندی بین المللی را در قبال جمهوری اسلامی ایران به عنوان «مدافع» و عراق صدام حسین را در جایگاه «متجاوز» بخوبی روشن کرد. راهبردی که در نهایت جمهوری اسلامی ایران را به پیروزی بر «جنگ» و «جنگ افروز» رهنمون کرد.