به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، یک کابینت چوبی در خانهای در شهر باستانی پمپئی، هنگام فوران آتشفشان وزوو در سال ۷۹ میلادی، حاوی رشتهای از طلسمهای کودکانه، ابزارهای آرایشی و ۳۸ سکه برنزی بود. این کابینت پس از آن هرگز دوباره باز نشد.
پارک باستانشناسی پمپئی این کشف را در نشریه اینترنتی خود با عنوان «ایژورنال دِگلی اسکاوی دی پمپئی» (E-Journal degli Scavi di Pompei) منتشر کرد. گروه کاوش به سرپرستی گابریل زوختریگل، مدیر این پارک، فعالیت میکرد.
خانهای در خیابان اصلی شهر
این کابینت در خانهای قرار داشت که به طور سنتی آن را به مردی به نام کورنلیوس ماکسیموس نسبت میدهند. این خانه در پلاک ۷، منطقه نهم، بلوک یازدهم (IX ۱۱, ۷) خیابان دِلآبوندانتسا واقع شده بود؛ خیابانی که یکی از معابر اصلی شهر رومی پمپئی به شمار میرفت.
یکی از طلسمهای دوران کودکی که روی نوک انگشت قرار گرفته است.
عکس: پارک باستانشناسی پمپئی
بخش جلویی این خانه نخستین بار در سال ۱۹۱۲ حفاری شد. کتیبههایی که در آن زمان به دست آمدند، نام کورنلیوس ماکسیموس را برای این خانه ثبت کرده بودند؛ اما این کتیبهها دیگر قابل مشاهده نیستند و به همین دلیل، ارتباط خانه با این شخص همچنان قطعی نیست. کاوشهای اخیر که بخشی از یک طرح گستردهتر برای حفاظت و مرمت آثار تاریخی بود، به اتاقهایی راه یافت که پیش از این هرگز مورد بررسی قرار نگرفته بودند.
چوب کابینت در گذر زمان از بین رفته بود، اما باستانشناسان توانستند شکل آن را با استفاده از ردها و قالبهای باقیمانده در رسوبات آتشفشانی و همچنین موقعیت اشیای نگهداریشده در داخل آن بازسازی کنند.
چشمزخمهای دوران کودکی
چشمگیرترین یافته، مجموعهای شامل دستکم ۲۴ آویز کوچک از جنس فایانس (سفال لعابدار)، استخوان، خمیر شیشه و بلور سنگی است. این آویزها نقش خدایان مرکوری و بِس، دستها و پاهای کوچک، مخروطهای کاج و خوشههای انگور را نشان میدهند.
عکس: پارک باستانشناسی پمپئی
پارک باستانشناسی پمپئی این اشیا را در دسته زیورآلاتی قرار میدهد که رومیان باستان آنها را «کرپوندیا» (Crepundia) مینامیدند. این واژه از فعل لاتین «کرپاره» (Crepare) به معنای جغجغه کردن یا ایجاد صدا گرفته شده است. این طلسمها را برای محافظت از کودکان به آنها میآویختند و هنگام حرکت کودک، صدای زنگمانندی از آنها به گوش میرسید.
گاهی افراد این زیورآلات را تا دوران بزرگسالی نزد خود نگه میداشتند تا یادآور دوران کودکی یا خانوادهشان باشد. پژوهشگران احتمال میدهند مجموعه کشفشده نیز به همین دلیل در اختیار فردی بزرگسال بوده باشد؛ هرچند سن و هویت صاحب آن مشخص نیست.
عکس: پارک باستانشناسی پمپئی
ابزارهای آرایشی، چراغ روغنی و کیسهای از سکهها
درون این کمد همچنین موچین، ابزار کوچکی برای آمادهسازی رنگدانههای آرایشی و ظرفی شیشهای برای نگهداری عطر یا روغن معطر وجود داشت. در کنار این وسایل، یک عودسوز و چراغ روغنی برنزی نیز کشف شد.
ظروف، قابلمهها و وسایل دیگری از جنس برنز، شیشه و سفال نیز در کمد وجود داشتند؛ اشیایی روزمره که شاید هر یک خاطراتی را در خود جای داده بودند. یکی از این اشیا، فنجان کوچک و ظریفی بود که با نقش فلسهای مخروط کاج تزئین شده بود.
۳۸ سکه برنزی در سبد کوچکی بافتهشده از الیاف گیاهی قرار داشتند. قدمت بیشتر این سکهها به دوران فرمانروایی نرون، از سال ۵۴ تا ۶۸ میلادی، بازمیگردد. وزنههای سربی نیز در جعبهای کوچک چوبی نگهداری میشدند که ممکن است به فعالیت تجاری در این خانه اشاره داشته باشد؛ هرچند کاربرد دقیق آنها هنوز مشخص نیست.
عکس: پارک باستانشناسی پمپئی
آنچه در شتابزدگی جا ماند
به جا ماندن پول و اشیای یادگاری نشان میدهد که ساکنان خانه با عجله آنجا را ترک کردهاند؛ شاید هنگام فوران آتشفشان. مشخص نیست آنها موفق به فرار شدند یا جان باختند. در هر صورت، هیچکس برای بازپسگرفتن وسایل خود بازنگشت.
اتاقهای دیگر خانه دارای نقاشیهای دیواری ظریفی به سبک چهارم پمپئی بودند. نشانههای عملیات ساختمانی نیز حاکی از آن است که هنگام فوران آتشفشان، بخشهایی از خانه در حال بازسازی بود.
گروه کاوش همچنین در انباری واقع در طبقه بالای ساختمان، دو موش جوان را درون یک خمره سفالی پیدا کرد. این موشها مانند موشهای امروزی جذب مواد غذایی ذخیرهشده در آنجا شده بودند. مجموع این یافتهها تصویری نزدیک از زندگی یک خانواده در آخرین روز پمپئی به دست میدهد.
منیع: ancientherald.com
۲۵۹





نظر شما