چرا تلویزیون قمار را می‌خواهد، عادل فردوسی‌پور را نمی‌خواهد

عبدالله گیویان استاد ارتباطات در روزنامه شرق نوشت: در بازی برگشت دو تیم پدیده و استقلال در ورزشگاه امام رضا (ع) تماشاچیان نام عادل فردوسی‌پور را صدا می‌زدند. این بازی به‌طور زنده از شبکه سه تلویزیون پخش می‌شد. پس از سه، چهاربار شنیده‌شدن نام وی، صدای جمعیت گرفته شد تا مبادا نام کسی که مغضوب مدیریت، اما محبوب و برگزیده مخاطبان و جشنواره سیماست، از تلویزیون شنیده شود!

چرا شبکه سه حتی از پخش و شنیده‌شدن نام عادل فردوسی‌پور از تلویزیون نگران است؟ چه منطقی این حق را به تلویزیون می‌دهد که صدای محیطی ورزشگاه را بدون یک توجیه منطقی حذف کند؟ گرفتن صدای محیطی ورزشگاه در زمان درگیری‌ها که احتمال فحاشی و شنیده‌شدن حرف‌های رکیک وجود دارد، قابل‌توجیه است، اما در این مورد چه معیاری وجود دارد؟ اساسا معنای فریادزدن نام یک «مجری تلویزیون» در ورزشگاه چیست؟

​سرگرمی، یکی از کارکردهای شناخته‌شده تلویزیون و  ایجاد و تقویت رابطه تعاملی با مخاطبان یکی از اقدامات راهبردی تلویزیون‌ها برای تقویت جایگاه خود در رقابت با فضای مجازی است. عادل فردوسی‌پور اتفاقا یکی از موفق‌ترین برنامه‌سازان تلویزیونی در هر دو زمینه بوده است. پس فریادکردن نام این مجری تلویزیونی درواقع صداکردن نام تلویزیون است؛ «تلویزیونی» که این گروه از مردم آن را می‌پسندند و می‌خواهند. پس چرا تلویزیون که به هر قیمت، از جمله توسل به برنامه‌های قمارآسا و بخت‌آزما در پی جذب مخاطب برآمده است، حاضر می‌شود نماد موفقیت ۲۰ ساله خود را در جایگاه یک دشمن و رقیبی مطرود قرار ‌دهد؟ چرا تلویزیون حاضر می‌شود حتی به قیمت گرفتن صدای محیط ورزشگاه در پخش مستقیم (یعنی عملی که ضایع‌کننده بخشی از ارزش‌های پخش زنده است و در نتیجه موجب افت اعتماد مخاطب نسبت به تلویزیون می‌شود) صدای حمایت از یکی از فرزندان خود را خاموش کند؟

دلیل این اتفاق را احتمالا بتوان در تلقی رایج از «مدیریت و سیاست‌گذاری تلویزیون» و با اندکی بسط‌دادن آن در نسبت «مدیر یک سازمان متکی بر بودجه عمومی با حیثیت و شأن آن سازمان» جست‌وجو کرد. پرسش درواقع این است: کسی که مدیریت یک سازمان رسانه‌ای را عهده‌دار می‌شود تا چه حد محق است سلایق و ذائقه رسانه‌ای خود را معیار اداره آن سازمان تلقی کند و تا چه اندازه لازم است حقوق آن سازمان و دست‌اندرکاران آن را در فرایند سیاست‌گذاری و مدیریت در نظر بگیرد؟ به عبارت دیگر آیا مدیر می‌تواند صرفا متکی بر تصمیم‌گیری‌های خود عمل کند و تنها به فکر موفقیت شخصی خود در سلسله‌مراتب اداری آن سازمان باشد؟ یا باید در چارچوب شأن و جایگاه و پیشینه و آینده آن سازمان به اداره آن اقدام کند. آیا شایسته است تاریخ و آینده یک سازمان رسانه‌ای را مقدم بدانیم یا صرفا خواسته‌های مدیر کنونی را فصل‌الخطاب تلقی کنیم؟

مدیریتی که خود را محق تصور می‌کند و بر این عقیده ابرام و اصرار دارد که تنها اوست که در مسیر حق حرکت می‌کند، به احتمال قریب‌به‌یقین می‌تواند همه منتقدان را بر خود و علیه حق ببیند و بدون آنکه احتمالا در عمل خود لغزشی ببیند و بی‌آنکه مجال دادرسی برای منتقدان خود قائل شود، می‌تواند آنان را محکوم و خلع ید کند. چنین مدیریتی احتمالا این حق را برای خود قائل خواهد بود که همه توش‌وتوان و پیشینه و آینده سازمان تحت مدیریت خود را مطابق تلقی‌ها (و خدای ناخواسته بر وفق تمنیات و خواسته‌ها)ی خود بگرداند و بچرخاند. در این صورت، به احتمال زیاد یک «من»، تعیین‌کننده قواعد رفتار سازمانی، مجری و ناظر بر اجرای آن قواعد می‌شود و بنابراین هرکه در برابر این «من» قرار گیرد، مجرمی معرفی خواهد شد که در برابر و علیه کل آن شبکه و حتی سازمان قرار گرفته است.

اینکه یک مدیر چنین یا چنان کند، بحثی است و اینکه بر او چگونه نظارت شود، بحثی دیگر است. یکی از مصادیق این موضوع ماجرای برنامه نود است. چرا باید عادل فردوسی‌پور مقهور منش و شیوه مدیریتی شود که ظاهرا خود را کاملا محق تصور می‌کند؟ چرا باید از او خواسته شود تعهدی فراتر از قواعد سازمانی را امضا کند و از او خواسته شود متعهد شود که دقیقا آنچه را که «منِ مدیر» می‌گویم اجرا کند؟

عادل فردوسی‌پور با وجود دست‌کاری در آرای مثبت مردم به وی  برگزیده مردم شد. پرسش مهم این است که چرا فردوسی‌پور برگزیده مردم باید به صلاحدید مدیر جوان شبکه سه به خلع ید از ساختن و اجرای برنامه نود محکوم شود؟ در برنامه نود و در کار عادل فردوسی‌پور خبری از تعیین‌کنندگی آن «از ما برخوردارترهای اقتصادی» و تن‌دادگان به بخت‌آزمایی عمومی نبود، درحالی‌که برنامه رقیب او از مصادیق عینی بخت‌آزمایی به حساب می‌آید. آیا این موضوع نمی‌تواند این فرضیه را تقویت کند که حذف عادل فردوسی‌پور به جرم تن‌ندادن به منویات برخوردارتران اقتصادی معتقد به بخت‌آزمایی عمومی هم بوده است؟ ترویج بخت‌آزمایی عمومی، همان سیاستی است که حیثیت و آبرو و وجاهت را که یکی از حقوق حقه تلویزیون است، بر باد می‌دهد و آن را در دید مردم و مخاطبان بی‌قدر می‌کند.
اساسا چرا افکار عمومی قاضی این منازعه نمی‌شود؟

مخاطبان سازمان‌های رسانه‌ای دست‌کم یکی از متغیرهای برحق در ارزیابی عملکرد و حتی سیاست‌های این نوع سازمان‌ها هستند. چرا در این فقره با این درجه از صراحت حقی برای مردم قائل نمی‌شود؛ بلکه انتخاب آنان منها می‌شود؟ اینکه فریاد عادل فردوسی‌پور پاسخ روشن و مسئولانه‌ای نیابد، بحثی بسیار مهم‌تر از حق یک فرد است. اگر حق فردی رعایت نشود، نمی‌توان چندان هم به عدالت سازمانی و رعایت حق سازمان امید داشت. موضوعی که متأسفانه مغفول مانده است، حق سازمانی به نام تلویزیون است. تلویزیون به منزله یک نهاد ملی ملزم به حفاظت از حقوق خود است و تمام ما باید از این حقوق دفاع کنیم. یکی از حقوق تلویزیون این است که مخاطب او را قابل اعتماد، منصف، شنوا، آبرومند و محترم بداند. این پیوندزدن حقوق و آبرو و حیثیت تلویزیون با تدابیر و منویات مدیری که چندگاهی بر آن حکم می‌راند، تبعات بسیار گسترده‌ای ازجمله سلب اعتماد عمومی را در پی دارد.

اهمیت و حرمت تلویزیون را به خاطر داشته باشیم و بدانیم تلویزیون برای حفظ حرمت و جایگاه خود باید قوت و ضعف مجری یا حذف برنامه‌ای ۲۰‌ساله و در واقع سیاست‌های خود را برای مخاطب تشریح کند. توجه داشته باشیم که اهمیت و حرمت تلویزیون این حق را به مدیران آن نمی‌دهد که به هر شکلی که به نظرشان خوش آمد، با تلویزیون و سرمایه‌های آن رفتار کنند. مردم ولی‌نعمت‌های تلویزیون هم هستند و لازم است سیاست‌های مدیریتی رسانه‌ای مثل تلویزیون دست‌کم در پیشگاه ایشان تشریح و توضیح داده شود. سکوت در قبال موضوعاتی تا این اندازه مهم بهایی گزاف دارد و موجب تعمیق بی‌اعتمادی مخاطب خواهد شد.

۱۷۳۰۲

کد خبر 1254867

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 2 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 23
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 4
  • IR ۰۸:۳۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    0 0
    چقدر خوب
  • FR ۰۸:۳۶ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    1 5
    فروغی دمش گرم
  • جعفر رجبی IR ۰۸:۴۸ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    1 5
    درود بر فروغی مرد عمل!
  • ایرانی اریایی IR ۰۸:۵۷ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    6 1
    فقط اینو بگم من بشخصه به همراه خانواده تنها برنامه صدا وسیما که تماشا میکردیمنود بود که با حذف نود دیگه مستقیم ماهواره میبینیم به جای عصر جدید کپی اصلیش میبینیم وبجای......
  • رامین ص IR ۰۹:۰۳ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    4 0
    اساسا در ایران افکار عمومی فاصله زیادی با سیاست های اتخاذ شده مدیران ارشد دولتی وحکومتی دارد ... انچه بعنوان خواسته مردم در کلام صاحبان قدرت جاریست با نظرات عموم ملت کاملا متفاوت است
  • IR ۰۹:۰۸ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    1 2
    چرا فکر می کنید فروغی کاره ای هست؟
  • محمد IR ۰۹:۱۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    0 2
    این ... مدیر ، اصولگرایان را در انتخابات کله پا میکند
  • شایان IR ۰۹:۱۷ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    6 1
    فردوسی پور بیرون شدنی نیست
  • AE ۰۹:۱۷ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    3 1
    به جای این مسخره بازی ها، داخل مجموعه دوستان شما دردولت کسی نیست فکری به حال این اقتصاد در حال انفجار کند، خودرو، مسکن، طلاو دلار و پیاز و... برای شما مهم نیست.
  • IR ۱۰:۰۶ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    2 0
    وقتی بحث پول باشد صداقت قابل قبول نیست
  • IR ۱۰:۲۲ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    2 1
    رسانه چشم مردم است و فردوسی پور نماد قدرت رسانه است ، از وقتی ایشون رفته درگیری، تشنج در بین فوتبالیست ها و هواداران بیشتر شده نمونش ورزشگاه تبریز و آزادی . دلالان و مفسدان فوتبال دوباره جون گرفته اند و هیچ مسئولی خودش را در مقابل کسی مقید به پاسخگویی نمی بیند.
  • IR ۱۰:۲۳ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    2 0
    به نظر من مخالفت با عادل یه دلیلش اینه که اقای فروغی خواست با این کار و کل کل با عادل نام خودشو مطرح کنه که موفق شد .الان کمتر کسی هست که فروغی رو نشناسه .حالا اینکه با چه القاب و عناوینی او رو بشناسن براش مهم نبوده .یه دلیل دیگش اینه که خواستن بگن اگه یه برنامه ای اینهمه بیننده داره بخاطر مدیریت ماست و نه مجری برنامه.خواستن برنامه رو حذف کنن برنامه دیگه ای جاش بیارن که بگنن دیدید این برنامه هم 4 میلیون بیننده داره .بعد دلشون به برنده باش خوش بود که چون چوب خدا صدا نداره بلافاصله این برنامه هم حذف شد تا کلا شبکه 3 تعطیل بشه .اگه سال دیگه نظر سنجی پیامکی بذارن دیگه نامی از شبکه 3 برده نمیشه و خاله شادونه از شبکه دو بهترین میشه اقای فروغغغغغی
  • IR ۱۰:۴۲ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    2 4
    البته سوال دیگه اینه که چرا خبرآنلاین در مورد برنانه نود انقدر از مردم مایه میذاره و ادای طرف مردم بودن رو در میاره ولی از مردمی که بیننده ی برنده باش بودن و دوستش داشتن چیزی نمیگه
  • TR ۱۲:۰۰ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    2 0
    در شگفتم! يك چهره ي سينمائي قديمي در كنسرت يك خواننده ي جوان در لس أنجلس شركت كرد، خواننده ي جوان ممنوع التصوير و صدا شد. اقاي گلزار شخصا و با اراده ي قبلي و با تهيه ي بليط به كنسرت يك خواننده ي قديمي جلاي وطن كرده رفت و ان بانوي خواننده هم روي سن حضور گلزار را به همه اعلام كرد، ويديوي اون هم پخش شد ولي اقاي گلزار ممنوع الكار كه نشد هيچ، تازه شد ستاره ي مسابقه ي بي سر وته و مزخرفي مثل برنده باش كه جاي نود رو هم "گرفتاند". نه گلزار و نه تلويزيون از كمال الحق سلامي چيزي يادشون نيست. ايشون مجري مسابقه ي نام ها و نشانه ها بود. اجراي ساختگي گلزار و زور زيادي كه براي كاريزما درست كردن براي خودش مي زنه در برابر اجراي كمال الحق سلامي مثل شعر اتل متل توتوله در برابر شاهنامه ي فردوسي است. هر برنامه با اجراي كمال الحق سلامي معادل چكيده يك ليسانس اصيل ادبيات فارسي دانشگاه تهران به مخاطب مطلب منتقل مي كرد. حال اين كه اگر خود اقاي گلزار روي صندلي شركت كننده ي برنده باش بشينه پنج هزار تومن هم برنده نمي شه.
  • reza IR ۱۲:۱۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    0 0
    نمیدونم این تلوزیون به چی مینازه !!! نمیدونه با چهار تا برنامه ی روغن نباتی نمیتونه بیننده جذب کنه . راستش رو بخواید حتی با توجه به تکراری شدن موضوع سلبریتی ها ، وجود شبکه های اجتماعی و روش های سنتی و گاهاگول زننده تلویزیون هم نمیتونه به این سادگی مردم رو پای تلویزیون بشونه . برنامه باید دغدغه ی مردم بشه ( مثل نود ) ک طرف کارش رو ول کنه . یا یک تایمی رو اختصاص بده به این برنامه ...... مردم انقدر مشغله دارن که دیگه تب تاپ و برنده باش و عصر جدید که کپی و در سطح متوسط تهیه میشن رو در بیشتر مواقع از روی نبود برنامه رقابتی و سرگرمی می بینند . فقط این رو بدونید که مردم هر روز با هوش تر می شن و نمیشه با این تلویزیون کسی رو نگه داشت ... البته همیشه استثناعاتی وجود داره .... اما اکثریت مهمه .
  • عبدالکریم IR ۱۲:۱۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    0 1
    شما چرا نمی فهمید؟ مغضوب مدیریت یا محبوب مردم؟ اگر آن محبوب مردم علیه مردم باشد و علیه نظام باشد و با کارها و رفتارش ضد ما باشد چون عده ای او را صدا می زنند باید محبوب مدیریت هم باشد؟ خوب میرحسین موسوی هم برای عده ای معاند محبوب است اما مدیریت کشور چه؟ برای آنها مغضوب است چون نظام در مجموع کلیت کار و صرف و صلاح امت را می خواهد
  • IR ۱۲:۴۸ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    0 0
    چون مردم را نمی خواهد با بودجه مردم ولی
  • IR ۱۲:۵۰ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    0 0
    اینهمه نکته درخصوص رعایت حق مردم در این مقاله گفته شده ، شما یکراست رفتید اونجائی که مربوط به حق تلویزیون میشه رو تیره تر کردید که به چشم بیاد!؟ چرا؟
  • IR ۱۳:۳۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    0 0
    ایکاش اکنون که همه دم از پاسخگویی مسئولین می زنند مسئول شبکه سه هم در مورد علت حذف محبوبترین برنامه شبکه اش پاسخگو بود.
  • مینا IR ۱۸:۳۸ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    0 0
    متاسفانه مدتهاست خودشونو زدند به نشنیدن و ندیدن .
  • امیر IR ۲۲:۵۲ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۰
    0 0
    این روزها راه فرار اصلاح طلبها از پاسخگویی به دلار۱۴۰۰۰هزارتومنی شده فردوسی پور و حواشی مضحکش...
  • هادی IR ۲۳:۱۰ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۱
    0 0
    دلیلش کاملا مشخصه: در یک سیستم فاسد جای افراد کاربلد مثل عادل فردوسی پور نیست واز مدیری که باژن خوب! سر کار آمده و خودش را عالم دهر میداند انتظاری بیش از این نیست! متاسفم به حال رسانه ملی( میلی)!
  • IR ۱۳:۴۵ - ۱۳۹۸/۰۴/۲۷
    0 0
    من موندم این رئیس صدا و سیما کجاست ؟ احساس نمیکنه ظلمی در حیطه زیر مجمعه اش داره اتفاق میفته؟ نکنه خودش . . .