پری‌ناز ایزدیار: بازی‌ام اغراق‌شده نیست/ محسن تنابنده: نزدیکی ما در پایان فیلم نمایان است

نشست خبری اولین فیلم سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر با درخواست ساسان سالور تهیه کننده با یک دقیقه سکوت به احترام جانباختگان سانحه هواپیمای اوکراینی آغاز شد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، «سه کام حبس» به کارگردانی، نویسندگی سامان سالور و بازی پریناز ایزدیار و محسن تنابنده زنگ آغاز نشست‌های خبری سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر را به صدا درآورد.

این نشست خبری با سوالی درباره موضوع احتمالا تکراری فیلم همراه بود. سامان سالور کارگردان سه کام حبس در پاسخ به این سوال که چرا این تعداد فیلم‌ با سوژه اعتیاد ساخته می‌شود گفت: «خیلی از فیلم‌های اجتماعی با موضوعات مختلفی در سینمای ایران ساخته شده است. روی این ایده و فیلمنامه سه سال کار کردیم و تلاش کردیم تا ساخته شود. تلاشمان این بود که جنبه دیگری از اعتیاد را نشان بدهیم.»

محسن تنابنده تکراری نیست

او در بخش دیگری از این نشست در پاسخ به سوالی درباره تکراری بودن بازی محسن تنابنده و نزدیکی فیلم به سوزه فیلم لامپ صد گفت: «بازی تنابنده به هیچ عنوان تکراری و تکرار کاراکتر فیلم‌ لامپ صد نبود و فکر می‌کنم یکی از ویژگی های بارز فیلم‌ همراهی و رفاقتی بود که محسن تنابنده با خودش آورد باعث شد امروز که می‌بینم از فیلمنامه اولیه خیلی بهتر است.»

سامان سالور ادامه داد: «موضوع اعتیاد با فراگیری که دارد موضوع بسیار مهمی در بافت و ساختار خانواده امروز است. امیدوارم این فیلم ها تلنگری باشد و اگر حتی یک نفر با دیدن این فیلم تصمیم بگیر این کار را نکند فیلم رسالت خودش را انجام داده.»

در این نشست خبری پریناز ایزدیار در پاسخ به پرسشی درباره ویژگی‌های نقش خود گفت: «اولین ویژگی این بود که فیلمساز و همسرش از دوستان من‌ هستند. کاراکتر خوبی بود و خوشحالم که این نقش را و گوشه ای از این فیلم را پذیرفتم.»

چرا نقش پلیس در فیلم کمرنگ است؟

سامان سالور در پاسخ به پرسشی درباره نقش کمرنگ پلیس در فیلم گفت: «واقعیت این است که قصه این فیلمنامه قصه پلیس نبود و احتیاجی نبود که در تار پود و فیلم نمایان باشد و ما خودمان تصمیم گرفتیم که سکانس حضور پلیس خارج از خانه نرود و به موضوع حضور پلیس زیاد پرداخته نشود و در این فیلم قصه آدم هایی که درگیر ماجرا می شوند برای ما مهم تر است حضور و درگیری های پلیس است.»

کارگردان «سه کام حبس» درباره نظرات در فضای جشنواره و فضای مجازی درباره فیلم گفت: «خوشبختانه فیلم ما روز اول، فیلم اول و سانس اول جشنواره پخش شد و امیدوارم مردم و داوران که رکن اصلی جشنواره هستند از آن تاثیر بگیرند. اظهار نظرها از جانب مردم و داوران درباره فیلم بسیار خوش بینانه بود و تعدادی از دوستان داور این فیلم را یک فیلم خوب اجتماعی دانستند که با ریتم مناسب، تاثیر گذار و مفیدی ساخته شده است.»

سامان سالور  در پاسخ به سوال دیگری درباره اینکه پایان فیلم نخ‌نما شده گفت: «این نظر شماست گاهی ما متهم شدیم که چرا کور سوی امیدی باقی نگذاشتید. شاید حق بدهیم به مجتبی برای اینکه این روزها خیلی ها دوست دارند بلندپروازی کنند و خیلی دوست دارند برای خانواده ‌شان کاری انجام بدهند. نظر خود من این بود که پلان‌های آخر شروع زندگی جدید باشد.اینکه‌ نخ‌نما هست یا نیست به نظر من سینما نباید همه راه‌ها و کورسوهای امید را ببندد و من به عنوان نویسنده دوست دارم حداقل در سینما کورسوهای امید بگذارم.»

کارگردان‌ سه کام حبس در ادامه در پاسخ به سوال یک خبرنگار گفت: «اینگونه فیلم‌ها که حساسیت‌هایی هم برمی انگیزد هم با نیروی انتظامی هم نهادهایی که به اعتیاد مربوط می شوند سخت است. اما چون تهیه کننده و سرمایه گذار مستقل داشتیم و ریالی کمک نگرفتیم برای همین هیچ تغییری در فیلمنامه نداشتیم.»

او در ادامه درباره نقش محسن‌ تنابنده در نگارش فیلمنامه گفت: «آقای تنابنده جدا از رفاقت‌هایی که داریم بازیگری است که با خودش ایده می‌آورد و انقدر ایده‌هایش جذاب است که دل شما را می‌برد. پایان فیلم به نوعی با گپ و گفت با آقای تنابنده و خانم ایزدیار شکل گرفت. پایان اولیه چیز دیگری بود. از محسن تنابنده در تیتراژ تشکر کردیم به خاطر اینکه فیلمنامه را می شناسد و ایده‌های خوبی دارد.»

سالور در بخش دیگری از این نشست در پاسخ به سوالی درباره اینکه سرمایه گذار با توجه به اینکه غالبا فیلم‌های اجتماعی در سینمای ایران شکست می‌خورند چرا سرمایه‌گذاری کرده گفت: «آقای امین پور اولین دغدغه اش در سرمایه گذاری این کار بحث مالی و برگشت سرمایه نبود. وقتی ما با ایشان صحبت کردیم قرار بود چند فیلم در حمایت از سوژه های اجتماعی سرمایه گذاری کند.»

اولین تجربه همکاری محسن تنابنده و پریناز ایزدیار

محسن تنابنده در این باره گفت: «در فیلمنامه و اجرای آن همانقدر که من کنار فیلمنامه بودم خانم ایزدیار هم حضور داشت و از آن جایی که تجربه همکاری اولمان بود نیاز به تمرین های زیادی داشتیم و تمرین های قبل از کار کردن به ما کمک کرد که به هم نزدیک شویم و این نزدیکی امروز در فیلم نمایان بود.»

پریناز ایزدیار هم در این باره گفت: «تجربه با آقای تنابنده خیلی خوب و بی نظیر بود و من خیلی از ایشان یاد گرفتم و نکته مهم تر اینکه به بازیگر روبه رویشان توجه می کنند.»


ایزدیار درباره تکراری بودن کاراکتر نسیم توضیح داد: «من سعی می‌کنم در بازی‌ام اغراق نشود و چیزی بیرون نزند. برای همین شاید فکر می‌کنید نزدیک به فیلم های دیگر باشد. اما خود کاراکتر نسبت به فیلم‌های قبلی من متفاوت است و من سعی کردم در اجرا هم متفاوت باشد.»

آیا فیلمنامه حفره داشت؟

از سامان سالور درباره حفره های موجود در فیلمنامه پرسیدند؟ مثل اینکه یک ماشین  ۳ روز گوشه خیابان باشد و هیچ گزارشی داده نشود!

او در این باره گفت: «ما نمونه های مشابه زیادی داشتیم که گاهی انسان هایی که مسئول ماجرا بودند به سادگی از کنار ماجرا گذشتند و آن را پشت گوش انداختند ضمن اینکه خود مجتبی (محسن تنابنده) هم جای ماشین را زمانی که می گوید یک جای خلوت است و چیز عجیبی نیست اگر طی سه روز گزارشی نشود و به نظرم این حفره در فیلمنامه نیست.»

۲۴۱۲۴۱

کد خبر 1348020

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 6 =