۰ نفر
۲۶ خرداد ۱۳۹۰ - ۰۲:۱۱

می خواستم از علی بنویسم دیدم دستم می لرزد. از عدالتش، دیدم نمی شود حرف زد. چه آنکه باید عمل کرد. از جوانمردی اش، دیدم که باید بود. از درد هایش که هنوز در زندگی مان جاری اند.

دیدم نمی توانم و نمی شود. دیگر در این شرائط اجتماعی ما چه باید گفت که هم به کار آید و هم آدمی را متهم نکنند به همه چیز.
رفتم به سراغ نوشته های شریعتی که سال هاست با آن زیسته ام و همان مان نیز به پیشنهاد خودش، می خواندم و تصحیحشان می کردم .

دیدم هنوز نوشته هایش که دیگربه گم شده ای می مانند زنده اند. زنده برای دردهای امثال من که مرده اند:

" درد علی (ع) دو گونه است: یک درد، دردی است که از زخم شمشیر ابن ‌ملجم در فرق سرش احساس می‌کند و درد دیگر دردی است که او را تنها در نیمه‌های شب خاموش به دل نخلستانهای اطراف مدینه کشانده ... و به ناله درآورده است ... ما تنها بر دردی می‌گرییم که از شمشیر ابن ‌ملجم در قرق سرش احساس می‌کند. اما این درد علی (ع) نیست، دردی که چنان روح بزرگی را به ناله درآورده است، «تنهایی» است که ما آن را نمی‌شناسیم!

باید این درد را بشناسیم، ‌نه آن درد را که علی (ع) درد شمشیر را احساس نمی‌کند و ... ما درد علی (ع) را احساس نمی‌کنیم.
ما ملتی که افتخار بزرگ انتصاب به علی (ع) و مکتب علی (ع) را داریم و این بزرگترین افتخار تاریخی است که می‌تواند بدان بنازد و بالاخره بزرگترین سرمایه، امیدی است که می‌تواند به وسیله آن نجات پیدا کرده، ‌به آگاهی، بیداری، حرکت و رهایی برسد، اما در عین حال می‌بینیم که با داشتن علی (ع) و با داشتن «عشق به علی» هم نرسیده‌ایم!

در صورتی که «شیعه علی (ع) بودن» از «چون علی (ع) عمل کردن» شروع می‌شود و این مرحله‌ای است پس از شناخت و پس از عشق.

بنابراین ما یک ملت «دوستدار علی (ع) » ‌هستیم، اما نه «شیعه علی (ع) »! چراکه شیعه علی (ع) همچنان که گفتم علی (ع) ‌وار بودن، علی (ع) ‌وار اندیشیدن، علی (ع) ‌وار احساس کردن در برابر جامعه، ‌علی (ع) وار مسؤولیت احساس کردن و انجام دادن و در برابر خدا و خلق، ‌علی (ع) ‌وار زیستن، علی (ع) ‌وار پرستیدن و علی (ع) ‌وار خدمت کردن است. "

کد خبر 157571

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 4 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 5
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام IR ۰۶:۱۵ - ۱۳۹۰/۰۳/۲۶
    0 0
    واقعا بسیار زیبا فرمودن این یعنی درد جامعه امروز که باید اول شیعه و سپس محب
  • بدون نام IR ۱۰:۴۷ - ۱۳۹۰/۰۳/۲۶
    0 1
    علی آن قدر زیبا است که نمیتوان او را دوست نداشت. معاویه در سوگ علی گریست و منصور در سوگ امام صادق. ما علی را دوست داریم ولی چیزهای دیگر را بیش از او. همین است که از علی میگوییم و همانند معاویه رفتار میکنیم.
  • abbas IR ۱۲:۵۸ - ۱۳۹۰/۰۳/۲۶
    0 0
    علی حقیقتی بر گونه ی اساطیر
  • علی IR ۰۶:۵۲ - ۱۳۹۰/۰۳/۲۸
    0 0
    بسمه تعالی هنوز هر گاه جملاتی از مرحوم دکتر شریعتی می بینیم و می خوانیم و می شنویم تازگی دارد و سخت زیبا است بالاخص در مورد اهالی خانه کوجک فاطمه که به قول آن مرحوم از همه تاریخ بزرگتر است.
  • بدون نام IR ۰۸:۵۳ - ۱۳۹۰/۰۳/۲۸
    0 0
    سلام.هر زمان که دلم از این زمانه به تنگ میاید کلام شریعتی برایم همانند ابی است بر روی اتش!