۲ نفر
۹ بهمن ۱۴۰۰ - ۱۷:۲۸
مذاکره با آمریکا، تابویی در حال شکسته شدن

خبرها حکایت از برداشته شدن منع مذاکره با آمریکا از سوی مقام رهبری برای پیشرفت مذاکرات برجامی و رسیدن به توافق دارد. 

این اقدام قطعا یک گام به پیش است و باید از آن استقبال کرد و اکنون نباید به سرزنش کسانی پرداخت که مطلق مذاکره با آمریکا را به معنای بی غیرتی و یا بی اطلاعی از سیاست می دانستند و به دولت روحانی اجازه ندادند که همین تصمیم را با تیم مذاکره کننده حرفه ای و زبده خود به پیش ببرد، هر چند لازم است به تحلیل ریشه ها و زمینه هایی پرداخت که منجر به اتخاذ یک ایستار زیانبار در سیاست ورزی شد و سالها منافع ملی را به گروگان گرفت.

آنچه بیش از همه جای تحلیل و موشکافی دارد، برداشتهای گزینشی و یک سویه عقیدتی و ایدئولوژیک است که در تمام این سالها به عنوان سند دینی منع مذاکره در تریبونها مطرح می شد و این در حالی بود که این نوع استکبار و ظلم ستیزی مطلق که امکان هر گونه مذاکره را سلب می کرد، هیچ پشتوانه قابل اعتنایی در مآثر و معارف دینی ما ندارد. 

فرعون که مدعی انا ربکم الاعلی (من خدای بزرگ شما هستم) بود و به جنایاتی سهمگین (ذبح پسران) برای بقای حکومت خود دست می زد، شاخص ترین مستکبر تاریخ بشریت است اما وقتی خداوند موسی و هارون را برای مقابله با فرعون برانگیخت، اولین توصیه اش به آنها مذاکره نرم با او بود به این امید که این مستکبر بدون درگیری متحول و سر براه شود (طه/44). 

سیره پیامبر اکرم ـ ص ـ مملو از مذاکره و انعقاد قرار داد ترک مخاصمه و صلح با دشمنانش است. 
یکی از مهمترین مذاکرات پیامبر ص با دشمنان خونی اش مشرکان مکه بود که به صلح حدیبیه معروف است و آن چنان برای مسلمانان دستاورد داشت که خداوند از آن با عنوان فتح مبین یاد کرد. در این مذاکرات پیامبر در برابر جسارتهای نماینده مشرکان کوتاه آمد تا مذاکره و صلح به سرانجام برسد.

طبری در این باره می نویسد: «علی بن ابی طالب گوید: پیمبر مرا پیش خواند و گفت: بنویس بسم اللَّه الرحمن الرحیم. سهیل بن عمرو (نماینده مشرکان مکه)  گفت: من این را نمی  شناسم بنویس باسمک اللهم (به نام تو ای خدا) (مشرکان خدا را به زعم خود قبول داشتند اما نه خدای رحمن و رحیم پیامبر را) . پیمبر گفت: بنویس بسمک اللهم و من نوشتم. پس از آن پیمبر گفت: بنویس این صلحنامه محمد پیمبر خداست با سهیل بن عمرو. سهیل گفت: اگر تو را پیمبر خدا می دانستم که با تو جنگ نداشتم، اسم خودت و اسم پدرت را بنویس. پیمبر گفت: بنویس، این صلحنامه محمد بن عبد اللَّه است با سهیل بن عمرو.» (تاریخ طبری، ج3 ،1123) 

علی ع برای پیشگیری از جنگها، با مخالفان مسلح خود مذاکره می کرد. در جنگ صفین بر اساس رای اکثریت لشگریان خود تن به مذاکره و حکمیت با معاویه داد، هر چند شخصا آن را قبول نداشت و در عمل هم به زیان او تمام شد. 

امام حسین ع تا آخرین ساعات قبل از درگیری، با فرماندهان لشگر یزید برای جلوگیری از جنگ و خونریزی مذاکره کرد و پیشنهاد صلح داد و این ابن زیاد بود که متقاضی تسلیم ذلیلانه امام ع بود اما امام زیر بار چنین پیشنهادی که می توانست نتایج سهمگینی برای اسلام و جامعه مسلمان داشته باشد، نرفت، اگر چه خوانشهای زیدی و مارکسیستی، از عاشورا حرکتی انقلابی و انتحاری تصویر کردند و این تصویر غلط بر گفتمان انقلاب اسلامی حاکم شد. 

پس از امام حسین ع هم تمام تلاش امامان بر تقیه و جلوگیری از درگیری بی حاصل با مستکبران اموی وعباسی بود و حتی امام رضا ع از سر جبر و اکراه و برای حفظ جان خود و شیعیانش، به ولایتعهدی مامون عباسی تن می دهد و عاشورایی دوم را خلق نمی کند. 

البته مخالفت با مستکبران ظالم و متجاوز به  حقوق انسانها وظیفه ای عقلی است و توصیه دین در راستای تایید همین فرمان عقل است اما عقل و دین چنین مخالفتی را مشروط به قواعد و ضوابطی کرده اند که از جمله آنها نتیجه بخش بودن و در جهت منافع ملی قرار داشتن و مهمتر از همه رضایت مردم است و کسی حق تحمیل هیچ جنگ و نبرد و تحریمی را بر مردم بدون رضایت آنها ندارد حتی اگر این نبرد، نبرد سعادتمندانه امام حسین ع و یزید باشد و از همین رو بود که در شب عاشورا امام فرمود چراغها را خاموش کنید تا هر که مایل به شرکت در این نبرد نیست، اردوگاه را ترک کند. 

اکنون باید کوتاه آمدن نظام را از یک راهبرد اشتباه به فال نیک گرفت و درخواست کرد که نهادهای بالادستی اقدام به طراحی سیاست خارجی ای هوشمندانه و متوازن و مرتبط با همه قدرتهای جهانی در جهت تامین منافع ملی نمایند و کشور را از گردنه ای خطرناک که می رود تبدیل به پرتگاه شورشی کور و زیانبار شود، نجات دهند.

کد خبر 1597617

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 2 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 13
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • IR ۱۷:۴۱ - ۱۴۰۰/۱۱/۰۹
    3 0
    تکلیف عمر به بادرفته ما که با بدبختی گذشت چیه
  • US ۱۸:۵۰ - ۱۴۰۰/۱۱/۰۹
    1 1
    حالا میخواهید مذاکره را ماله کشی کنید هر چی امام و پیغمبر هست رو مثال میارید. بگو میخواهیم جام زهر رو سر بکشیم تمام. فقط زودتر جان بکن و بیشتر از این به کشور ضرر نزن.
  • IR ۱۹:۳۵ - ۱۴۰۰/۱۱/۰۹
    3 0
    عجب گیری افتادیم بقران ................
  • به آفرید IR ۲۱:۴۳ - ۱۴۰۰/۱۱/۰۹
    0 3
    عزیز برادر مذاکره که اشکالی نداره اما مهم این است چه کسی مذاکره میکند؟ یکجا ابوموسی اشعری هست یکجا موسی و هارون و محمد
  • سید IR ۲۱:۵۰ - ۱۴۰۰/۱۱/۰۹
    1 0
    احسنت احسنت
  • IR ۲۳:۱۵ - ۱۴۰۰/۱۱/۰۹
    3 0
    کشور را کسانی با تصمیم های اشتباه خود به پرتگاه رسانده است و نویسنده محترم هم از همان قشر هستند الان که کفگیر به ته دیگ خورده و چاره ای جز پذیرش رذیلانه و خفت بار نیست دم از عقلانیت می زنند
  • مهدی IR ۰۸:۳۹ - ۱۴۰۰/۱۱/۱۰
    3 0
    من بسیار خرسندم که آقای مهدی نصیری، نویسنده ی این مقاله، که سالهای سال از اصول گرایان تندرو بود و نشریه "صبح" را در می آورد که گرایش های تند اصولگرایانه شبیه کیهان داشت و چیزی از کیهان کم نمی آورد، حالها مواضعی منطقی تر و معتدل تر اتخاذ می کند و واقعیت ها را می پذیرد و این نکته را هم می پذیرد که مخالفت با مذاکره با آمریکا و دشمنی مطلق با این کشور، سیاست کاملا غلطی بوده که طی این همه سال بر ما تحمیل شده است. امیدوارم حسین شریعتمداری و سایرین هم کمی از ایشان بیاموزند.
  • ناشناس IR ۰۸:۴۱ - ۱۴۰۰/۱۱/۱۰
    3 0
    دکان دو نبش مرگ بر آمریکا و اسرائیل برای برادران قاچاقچی و رانت‌خوار فرصت مذاکره نمی دهد البته روس ها هم خوب آب پاکی را روی دست جمهوری اسلامی ریختند با استقبال خفت بار از رئیسی
  • IR ۰۸:۵۸ - ۱۴۰۰/۱۱/۱۰
    2 0
    و آنچه بر مردم بینوا و صبور در این سالها گذشته کشک مهم منافع حزبی آقایان است و بس
  • IR ۰۹:۰۰ - ۱۴۰۰/۱۱/۱۰
    1 0
    یعنی الان باید باور کنیم که به خاطر مردم قراره مذاکره مستقیم با آمریکا صورت بگیره اگر چنین است چرا سالهای قبل چنین دلسوزی برای مردم وجود نداشت . اگر کسی ذره ای عقل داشته باشه این حرف رو که قراره به خاطر مردم این مذاکره صورت بگیره باور نمی کنه
  • IR ۱۵:۴۳ - ۱۴۰۰/۱۱/۱۰
    2 0
    امیدوارم همکاران سابق شما در کیهان هم دست از این همه دشمن تراشی و دشمن ستیزی بی حاصل بردارند.
  • IR ۱۹:۴۴ - ۱۴۰۰/۱۱/۱۰
    0 1
    مذاکره با امریکا یک امتیاز بزرگ به انها است . بزرگ ترین امتیاز ممکن الوقوع که ایالات متحده میتواند از ایران بگیرد .
  • تقی IR ۲۲:۲۲ - ۱۴۰۰/۱۱/۱۰
    1 0
    وقتی گفتگوی تمدنها راه انداختیم و دنیا را همراه خود ساختیم باید اینکار را انجام می دادیم و 20 سال عمر مردم کشور بخصوص جوانان را با بی تدبیری تباه نمی کردیم و مردم را به گل بیدینی نمی کشاندیم -وقتی قطعنامهای بین المللی را کاغذ پاره خواندیم ووو