او افزود: « ما اقتصاد را دستوری نمی توانیم حل کنیم. به طور مثال اگر بخواهم مصداقی حرف بزنم باید به این موضوع اشاره کنم که چه قدر فشار بود که نرخ بهره ها تک رقمی شود؟ در حال حاضر چه وضعیتی است؟ اگر برویم در نماز جمعه و بگوییم نرخ بهره 18 درصد را می خواهیم به 15 درصد کاهش دهیم با الله و اکبر این اتفاق نمی افتد. برای این باید فرآیند تعریف کرد. یعنی ما اقتصاد را به عنوان یک مجموعه سازمانی و کشور ببینیم. اگر دیدگاه سیستماتیک و سازمانی نسبت به موضوع های اقتصادی نداشته باشیم مانند انسانی می ماند که سرش بزرگ شده و دستان آن کوچک باقی مانده است. »
نخستین وزیر رفاه دولت نهم در بخش دیگری از گفته های خود گفت: « اگر بحث اقتصادی داریم، بسته نظارتی، سیستم های رقابتی در کشور، تعرفه هایی که وضع می شود، معافیت های مالیاتی، سرمایه گذاری هایی که در مناطق مختلف صورت می گیرد، شناخت پروژه ها و توجیه فنی اقتصادی آنها بسیار می تواند موثر باشد. ما متاسفانه مشاهده می کنیم که اگر می خواهیم یک پروژه ای را در یک استانی لحاظ کنیم از سیستمی استفاده می کنیم که بر اساس آن می گوییم اول می خواهیم این سیستم را داشته باشیم بعد می رویم بررسی کنیم که چه کارها می توان برای آن انجام داد. در حالیکه اول باید بگوییم این موضوع می تواند مفید باشد و بعد اجرا کنیم. در حال حاضر هم اگر می بینیم که مسایل اقتصادی با نوسان های زیادی همراه است به خاطر همین نکته ای است که اشاره کردم. »
/39/39






نظر شما