به گزارش خبرآنلاین روزنامه جوان نوشت: دو تیم بزرگ فوتبال ایران، دو تیم اصلی پایتخت خیلی آرام و بیسروصدا کوچ کردند؛ یکی به قزوین و دیگری به یزد تا فعلاً دور از هواداران اصلیشان و دور از خانه به میدان بروند، اتفاقی که باورش خیلی سخت است، ولی رخ داده تا سوءمدیریت در فوتبال بار دیگر نمایان شود.
ورزشگاههای فرسوده و بیخیالی طولانیمدت مسئولان برای احیا و بازسازی آنها کار را به جایی رسانده که سرخابیها برای میزبانی در لیگبرتر آواره شهرهای مختلف شدهاند. داستان ورزشگاه آزادی که سر دراز دارد و بازسازی آن از جمله پروژههایی است که اتمامش زمانبر است.
پایتخت، اما ورزشگاههای دیگری هم دارد که اتفاقاً آنها نیز توانایی میزبانی از مسابقات لیگبرتر را ندارند. ورزشگاه تختی در شرق تهران مدتهاست با مشکل چمن نامرغوب مواجه است و سرخابیها به ناچار در شهرقدس به میدان میرفتند. آوازه وضعیت اسفناک چمن این ورزشگاه نیز به گوش همه رسیده و هنوز یادمان نرفته بازیکنان خارجی آن تیم عربی چطور به زمین چمن این ورزشگاه و البته کیفیت سختافزاری فوتبال ایران میخندیدند.
شرایط ورزشگاه شهرقدس طوری بود که سرخابیها حتی بازیهای داخلی را نیز نمیتوانستند در آن برگزار کنند و چارهای نماند جز نقل مکان دوباره.
اینبار دو تیم راهی نداشتند جز رفتن به استانهای دیگر؛ استقلال بازی جامحذفی خود مقابل فولاد هرمزگان را در یزد برگزار کرد و بازی حساس این تیم برابر تراکتور در لیگبرتر نیز در همان شهر یزد انجام خواهد شد. پرسپولیس هم ورزشگاه سردار آزادگان قزوین را انتخاب کرده است. اما سؤالی که در ذهن همه فوتبالیها وجود دارد و امیدی هم ندارند کسی به آن پاسخ دهد؛ این است که خانهبهدوشی سرخابیها بالاخره چه زمانی به پایان خواهد رسید؟
کیفیت پایین زمینها باعث شده دیگر همه داستان فرسودگی زیرساختهای ورزشی را فراموش کنند. دیگر کمتر کسی در مورد خود ورزشگاهها صحبت میکند و همین که چمنی برای انجام بازی در شهرهای مختلف پیدا شود، کفایت میکند. اگر مسئولان وقت تلف نمیکردند و برای بازسازی زیرساختها به موقع وارد عمل میشدند، کار به اینجا نمیرسید. چاله چولههای زمینهای چمن فوتبال ما هر روز بیشتر میشود و در این زمینها حتی نمیشود با خیال راحت راه رفت، چه برسد به اینکه یک بازی فوتبال در حد لیگبرتر برگزار کنند.
کوچ سرخابیها به شهرهای دور از تهران در روزهایی که کمتر کسی حواسش به اخبار فوتبال است و محدودیتهای اینترنتی اعمال شده، اتفاق افتاده و مسئولان فوتبال نیز خیالشان راحت است، چراکه نه قرار است به مردم جواب بدهند و نه اصلاً به روی مبارشان میآورند. البته در چند سال اخیر نیز شرایط همینطور بوده و حتی در زمانی که محدودیتی برای اطلاعرسانی وجود نداشت، آقایان هرازگاهی یادشان میافتاد در مورد ورزشگاه آزادی حرف بزنند و وعده تعویض چمن تختی را بدهند.
تجربه نشان داده متأسفانه مدیران امر حتی توانایی به سرانجام رساندن پروژه تعویض چمن را نیز ندارند. خراب شدن زودهنگام چمنهای ورزشگاه یادگار تبریز و تختی تهران نمونههایی از این شکستها هستند. انتقال بازیها به شهرهای دیگر حکم تجویز مسکن برای بیماریهای مزمن را دارد. اینکه استقلال در یزد بازی کند و پرسپولس در قزوین، یک شکست بزرگ برای فوتبالی است که طی سالهای گذشته ادعای حرفهایگری داشته و گردش مالی نجومیاش جز فساد و تخلفات گسترده برای فوتبال ایران چیز دیگری در پی نداشته است.
17302
نظر شما