به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از اطلاعات آنلاین، روزنامه اطلاعات در نخستین روز بهمنماه ۱۳۵۷ به انعکاس سخنان رزمآرا در یک نشست مطبوعاتی پرداخت. «غارت اموال عمومی از سوی شرکتهای آمریکایی» یکی از مهمترین محورهای مطرحشده از سوی وزیر بهداری وقت در این کنفرانس خبری بود؛ وزیری که تنها چیزی در حدود یک هفته از تصدیاش در این سمت میگذشت و با توجه به پیشینه خانوادگی و حرفوحدیثهای پیرامونش، از چهرههای جنجالی کابینه آخرین دولت حکومت پهلوی محسوب میشد.
رزمآرا در آن نشست خبری با ارائه اسناد و مدارکی، تاکید کرد که وزارتخانه مطبوعش با وجود برخورداری از بودجه سالانه ۱۰ میلیارد تومانی، اکنون به ورشکستگی رسیده و به دلیل چپاولهای صورتگرفته طی ۳ سال گذشته «اکنون دیناری در حساب ندارد».
او همچنین افشا کرد که شرکت آمریکایی «ای. دی. اس» چیزی در حدود ۱۰۰ میلیون دلار از بودجه وزارت بهداری را به یغما برده است. ماجرا از این قرار بوده که شرکت آمریکایی متعهد شده بود برای این وزارتخانه کامپیوتر نصب و همچنین بیلان حسابها را تهیه کند، اما با وجود دریافت بودجه، هنوز اقدامی انجام نداده بود. افشاگری درباره تخلفات رئیس خارجی بیمارستان «نوتردام دو فاطیما» در یوسفآباد و همچنین سوءاستفادههای انجام شده در مرکز اورژانس تهران از دیگر محورهای مطرحشده ازسوی وزیر بهداری دولت بختیار بود.
«وزارت بهداری برای خرید یک آمبولانس، پول ۴ آمبولانس را پرداخت کرده است»؛ این بخش دیگری از افشاگریهای منوچهر رزمآرا درباره مفاسد حوزه مسئولیتش بود. او همچنین اعلام کرد به نام خرید دو هلیکوپتر و قایق برای وزارت بهداری، حدود ۱۴۰ میلیون ریال سوءاستفاده شده و از سوی دیگر بیش از ۶ میلیون ریال خرج ریخت و پاشها و میهمانیهای شبانه، ازجمله در «باشگاه نیاوران» شده است.
اعزام دختران به اروپا
وزیر بهداری دولت بختیار در ادامه به ریختوپاشها در اداره تامین اجتماعی وقت هم اشاره و تاکید کرد مهندس نقابت، مدیرعامل وقت این اداره، مبلغی در حدود ۸۰۰ هزار ریال خرج کرده تا اتاق کارش را شبیه «اتاق پذیرایی کابارهها» تزیین کند. استخدام ۸ دختر ۱۹ساله با حقوقهای گزاف و اعزام آنان به لندن و دیگر شهرهای اروپایی با پوشش «مامور بهداشتی» تا «در مواقع مخصوص از مسئولین وزارت بهداری پذیرایی کنند»، بخش دیگری از افشاگریهای رزمآرا بود.
او همچنین افشا کرد که همسر رضا تاجبخش، سفیر وقت ایران در هندوستان، با مبلغ ماهانه ۸ هزار تومان، به عنوان «مامور وزارت بهداری در هند» استخدام شده است. وزیر بهداری در این نشست خبری همچنین تاکید کرد وزارتخانه مطبوعش با بودجه سالانه ۱۰ میلیارد تومان و ۶۰ هزار کارمند، همه کاری کرده، جز کاری که برعهدهاش بوده و «هنوز سل و مالاریا» پشت گوش ما قرار دارد».
رزمآرا با انتقاد از وضعیت بهداشتی مردم، بهویژه روستانشینان، «کارخانهداری» و «بانکداری» را از فعالیتهایی دانست که مانع خدمترسانی مناسب وزارت بهداری به مردم شدهاست. او به وضع صندوق تامین اجتماعی هم اشاره کرد و گفت که این صندوق تا شهریورماه ۱۳۵۷، با عناوین مختلف، ۱۴۲ میلیارد ریال موجودی داشته، اما اکنون ۶۸۶ میلیون ریال آن باقی مانده است. وزیر بهداری همچنین عنوان کرد که برای به پایان رساندن پروژههای مختلف سرمایهگذاری این وزارتخانه، باید مبلغی در حدود هزارو ۴۰۰میلیون تومان به هدر داد.
ماجرای رزمآرا
منوچهر رزمآرا، برادر کوچکتر سپهبد حاجعلی رزمآرا، نخستوزیر پیشین ایران، که در ۱۶ اسفندماه ۱۳۲۹ توسط خلیل طهماسبی از اعضای فداییان اسلام، کشته شد، در ماههای پایانی حکومت پهلوی، نقشآفرینی ویژهای داشت که از دید دربار و ساواک نیز پنهان نمانده بود.
در سندی از ساواک به تاریخ ۱۱ دیماه ۱۳۵۷ به سفر منوچهر رزمآرا به پاریس به نمایندگی از شاپور بختیار و دیدار با امامخمینی(ره) اشاره شده است؛ سفری که به قصد جویا شدن نظر آیتالله خمینی درباره نخستوزیر بختیار انجام شده بود. رزمآرا همچنین درباره تحولات جاری در ایران، با ابوالحسن بنیصدر، از «چهرههای نزدیک به آیتالله خمینی در پاریس» نیز دیدار کرده بود، اما از این دیدارها نتیجهای به دست نیامد و تیر بختیار برای تایید گرفتن از امام(ره) به منظور پذیرش سمت نخستوزیری به سنگ خورد.
رزمآرا، که به ادعای خودش، تنها وزیری بوده که در روز ۲۲ بهمنماه ۱۳۵۷ در دفتر کارش حاضر بودهاست، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مدتی در زندان بود و پس از آزادی، به پاریس رفت و در نقش اپوزیسیون جمهوریاسلامی به فعالیتهای خود ادامه داد.
۲۵۹
نظر شما