بهره گیری از دیپلماسی برخلاف دیدگاه عده ای که درک درستی از ان ندارند نه فقط تسلیم نیست که معنایش عزت و حکمت و مصلحت است. و چه بسا مکمل دفاع و مقاومت در جبهه.
افرادی که خودشان را به ناحق مالک کشور و مردم می دانند استفاده از حربه دیپلماسی را بدتر از کفر ابلیس معرفی می کنند تا مبادا بزرگان کشور بتوانند راهی برای رساندن کشور به ساحل امن بیابند.
ساده لوحانه می توان این افراد را دارای حسن نیت فرض کرد ( هر چند ممکن است تک و توکی میان آنها چنین باشند) اما نگاه واقع بینانه ، آنها را در ردیف جنگ افروزان قرار می دهد.
از فلان مجری تلویزیون و بهمان فعال فضای مجازی توقعی نیست. چرا که در پس آینه طوطی صفت اند . اما برخی امامان جمعه، روحانیون ، نمایندگان مجلس و...که در حداقل دودهه اخیر هیچ هنری جز بدترکردن شرایط کشور نداشته اند، چرا به مسئولان عالی فشار می آورند؟ واقعا برشمردن نمونه های تاریخی از صدر اسلام ان هم بطور ناقص و ناشیانه کدام درد کشور را دوا می کند؟
و دست اخر، نکته بدتر اینکه چنین القا می کنند که در صدرنظام دودستگی و اختلاف هست و گروهی از مسئولان در صددند تمایل خود را حاکم کنند. ارائه چنین تحلیلی و بیان کردن آن، بخصوص در لفافه دفاع از ولایت و نظام، حتما خیانت به کشور است، حتی اگر از زبان ساده لوحان و کج فهم ها گفته شود.
نظر شما