به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سیدمحمد باقر صدر در ۱۰ اسفند ۱۳۱۳ هجری خورشیدی در شهر کاظمین عراق پا به عرصه گیتی نهاد و از پنجسالگی به مدرسه رفت. هوش سرشار و استعداد فراوان او همگان را شگفتزده کرد. پس از پایان دوره ابتدایی با تشویقها و راهنماییهای «شیخ محمدرضا و شیخ مرتضی آل یاسین» از عالمان دینی آن روزگار، به تحصیل حوزوی پرداخت و همراه برادر خویش به نجف رفت و از محضر استادانی بنام همچون آیات عظام سیدمحسن حکیم، سیدمحمد روحانی، شیخ صدرا بادکوبهای و سیدابوالقاسم خویی بهره جست و به درجه اجتهاد نائل آمد. او نظام آموزشی نوینی را بنیان نهاد و با اصلاح برخی نارساییها، زمینه فعالتر شدن حوزه را فراهم ساخت. شاگردان خود را به تحقیق در شاخههای مختلف علوم سیاسی سفارش میکرد تا با به دستآوردن آگاهی و یافتههای جدید، با مسائلی که جهان اسلام با آن دست به گریبان است، آشنا شوند.
بنابر روایت ایکنا، این دانشمند و مغز متفکر جهان اسلام، با نگاشتن اندیشههای ناب خویش بر لوح سفید کاغذ، آثاری ارزشمند همچون «غایه الفکر فی علم الاصول، فلسفتنا، اقتصادنا ماذا تعرف عن الاقتصاد اسلامی، الانسان المعاصر و المشکله الاجتماعیه» را به رشته تحریر درآورد. از دیگر نوشتههای این اندیشمند که در جهت پشتیبانی از انقلاب اسلامی ایران تألیف کرده بود، میتوان به سلسله کتابهای «یقود الحیاه» در شش جلد اشاره کرد که در آن به بحثهایی در ارتباط با قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و منابع قدرت دولت اسلامی میپرداخت.
آیتالله سیدمحمد باقر صدر از نخستین روزهای آغاز مبارزههای ملت مسلمان ایران علیه رژیم پهلوی، پشتیبانی قاطع خود را از امام خمینی(ره) و نهضت اسلامی اعلام کرد و تمام تلاش خویش را برای پیروزی انقلاب در ایران بهکار بست. با پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ خورشیدی، آیتالله صدر در مسجد جواهری نجف اشرف به منبر رفت و برای مردم مسلمان عراق از انقلاب اسلامی ایران و نقش امام خمینی(ره) در زنده نگهداشتن اندیشههای دینی و اصلاح امت اسلام سخن گفت و مردم عراق را به ایستادگی در برابر حکومت ضد دینی رژیم بعث فراخواند.
جایگاه برجسته این دانشمند سبب شد تا مردم عراق بهمنظور اعلام همبستگی با او از شهرهای مختلف این کشور به نجف اشرف بروند. رژیم عراق که از این حرکت وحشت زده شده بود، با حمله به مردم شمار بسیاری از آنها را دستگیر کرد. آیتالله صدر ضمن محکوم کردن این اقدام حکومت، مردم را به برپایی اعتصاب عمومی در ۲۲ خرداد ۱۳۵۸ خورشیدی فراخواند. فردای آن روز عوامل رژیم با حمله به منزل آیتالله صدر، او را بازداشت کردند. پس از دستگیری او «بنت الهدی صدر» خواهرش نقش هدایت جامعه را برعهده گرفت.
رژیم بعث با اوج گرفتن اعتراضها در ایران و عراق در ظاهر آیتالله سیدمحمد باقر صدر را آزاد کرد، اما او را تمام مدت زیر نظر داشت. پس از مدتی کوتاه دولت عراق که روشنگریهای این عالم بزرگ را برنمیتافت در ۱۶ فروردین ۱۳۵۹ هجری خورشیدی آیتالله صدر را دستگیر و فردای آن روز بنتالهدی صدر خواهر او را نیز بازداشت و به بغداد فرستاد. او در زندان رژیم بعث، شدیدترین شکنجهها را تحمل کرد و سرانجام به همراه خواهر بزرگوارش در ۱۹ فروردین ۱۳۵۹ خورشیدی در زندان عراق به شهادت رسیدند. پیکر این دو شهید بزرگوار در کنار حرم امیرالمؤمنین علی(ع) و در مقبره خانوادگی به خاک سپرده شد.
نظر شما