مذاكرات اسلام آباد

تحلیل راهبردی اسلاوی ژیژک؛ ایران و نبرد تمدنی/ آمریکا جنایت را عادی سازی می کند

ژیژک بر پارادوکس تلخ قدرت دست می‌گذارد از نظر او رئیس‌جمهور یک قدرت هسته‌ای، در کنار رژیمی هسته‌ای، کشوری را که سلاح هسته‌ای ندارد به نابودی تهدید می‌کند و هم‌زمان با زبانی دلسوزانه از «مردم بزرگ ایران» سخن می‌گوید! ژیژک این دوزبانگی را ابزارِ کلاسیکِ خشونت امپریالیستی برای عادی‌سازیِ جنایت می‌داند. در نهایت، ژیژک هشدار می‌دهد که ایران برای او یک «نماد» است؛ نمادِ مرحله‌ای از تاریخ که در آن «نابودیِ یک تمدن» می‌تواند در قلب قدرت جهانی، به زبانِ عادی و تحت عناوین مقدسی چون «امنیت» و «دفاع از ارزش‌ها» بیان شود.

 گروه اندیشه: کانال ققنوس با ترجمه خلاصه ای از جدیدترین مقاله اسلاوی ژیژک در باره تجاوز و حمله آمریکا و اسراییل به ایران، دیدگاه های این اندیشمند دانشگاهی را منتشر کرده است. در ادامه می خوانید: 

****

تقابل فعلی با ایران نه یک منازعه‌ی سیاسی-اقتصادیِ صرف، بلکه نبردی بر سر «هستی‌شناسیِ قدرت» و «کرامت انسانی» است. محورهای کلیدی این تحلیل از نظر ژیژک شامل موارد زیر هستند:

۱. فراروی از منطق مادی: ژیژک معتقد است برخلاف تحلیل‌های غرب‌گرایانه، وضعیت امروز را نمی‌توان با محاسبات ژئوپولیتیک یا منافع نفتی فهمید. محرک اصلی این نبرد، مفاهیمی چون «تحقیر، خشم، و شأن» است. او تأکید می‌کند که انسان‌ها تنها برای نان نمی‌جنگند؛ جمهوری اسلامی این نبرد را به‌عنوان «امتناع از صلح تحقیرآمیز» و دفاع از عزت ملی صورت‌بندی کرده است.

۲. ترامپیسم؛ پیوندِ «قدسیت و وقاحت»: او ترامپ را نه یک استثنا، بلکه چهره‌ی عریانِ زوال نظم فعلی می‌بیند. رهبری که از یک سو برای هوادارانش مقامی شبه‌مقدس دارد و از سوی دیگر، با وقاحت و ابتذال سخن می‌گوید. ژیژک این ترکیب را نشانه‌ی فروپاشیِ اخلاقی لیبرال‌دموکراسی می‌داند.

۳. وارونگی تمدنی؛ چه کسی «بربر» است؟ تندترین و مهم‌ترین بخش مقاله اینجاست: ژیژک می‌گوید وقتی آمریکا و اسرائیل تهدید به «محو تمدنی» ایران می‌کنند، جایگاه مدعی و متهم عوض می‌شود. در اینجا ایران (به‌عنوان موضوعِ تهدید به نابودی) در جبهه‌ی «تمدن» قرار می‌گیرد و مدعیان غربی، در جایگاه نیرویی بربرمنش که قصد ویرانی یک جهان تاریخی را دارند.

۴. افشای ریاکاری امپریالیستی: او بر پارادوکس تلخ قدرت دست می‌گذارد: رئیس‌جمهور یک قدرت هسته‌ای، در کنار رژیمی هسته‌ای، کشوری را که سلاح هسته‌ای ندارد به نابودی تهدید می‌کند و هم‌زمان با زبانی دلسوزانه از «مردم بزرگ ایران» سخن می‌گوید! ژیژک این دوزبانگی را ابزارِ کلاسیکِ خشونت امپریالیستی برای عادی‌سازیِ جنایت می‌داند. 

۵. ایران؛ نشانه‌ی بحران جهانی: در نهایت، ژیژک هشدار می‌دهد که ایران برای او یک «نماد» است؛ نمادِ مرحله‌ای از تاریخ که در آن «نابودیِ یک تمدن» می‌تواند در قلب قدرت جهانی، به زبانِ عادی و تحت عناوین مقدسی چون «امنیت» و «دفاع از ارزش‌ها» بیان شود.

البته لازم به ذکر است که ژیژک به مدح جامعه ایرانی نمی‌پردازد اما قطعا، به زوال تدریجی سیاسی جامعه جهانی اعتقاد دارد.

216216

کد مطلب 2205269

برچسب‌ها

داغ ترین های لحظه

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 1 =