خوراک بی‌رحم‌ترین فرمانروایان تاریخ؛ از ورقه‌های طلا تا مار کبری سرخ‌شده

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تاریخ، بی‌رحم‌ترین رهبران جهان را بیشتر به خاطر حکومت‌های هولناک و نقض حقوق بشر به یاد می‌آورد. چیزی که معمولاً به آن فکر نمی‌کنیم این است که این دیکتاتورهای بی‌رحم و پادشاهان ستمگر نیز مانند همه دیگران مجبور بودند هر روز برای خوردن غذا پشت میز بنشینند.

برخی از آن‌ها خواهان تجملات اغراق‌آمیز، خوراکی‌های بسیار گران‌قیمت و ضیافت‌های باشکوه بودند. برخی دیگر، حتی در حالی که زندگی‌هایی سرشار از افراط و تجمل داشتند، غذاهای ساده و محلی را ترجیح می‌دادند. با بررسی عادت‌های غذایی آن‌ها می‌توان نگاهی متفاوت و غیرمعمول به زندگی روزمره‌شان پشت درهای بسته انداخت.

در این گالری بررسی می‌کنیم که برخی از چهره‌های بدنام تاریخ چه می‌خوردند و این موضوع چه چیزی درباره آن‌ها نشان می‌دهد.

کالیگولا (۴۱–۱۲ میلادی)

گایوس ژولیوس سزار آگوستوس ژرمانیکوس، که بیشتر با نام کالیگولا شناخته می‌شود، از سال ۳۷ میلادی تا زمان ترورش در سال ۴۱ میلادی قدرت را در دست داشت. او در دوران کوتاه حکومت خود، به دلیل اعدام‌های خودسرانه و خشونت‌های افراطی علیه شهروندانش، در کنار موارد دیگر، بدنام شد.

این رهبر نامتعادل قصد داشت در طول ضیافت‌های دیوانه‌وارش، ثروت عظیم خود را به ‌طور فیزیکی ببلعد. غذای محبوب او نان و گوشتی بود که با لایه‌هایی از ورقه‌های طلای واقعی پوشانده شده بود؛ راهی برای به رخ کشیدن ثروت بی‌کرانش.

پل پوت (۱۹۹۸-۱۹۲۵)

دیکتاتور بی‌رحم کامبوج از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ با خشونت کامل بر این کشور حکومت کرد. او نسل‌کشی ویرانگر کامبوج را سازمان‌دهی کرد که در نتیجه کار اجباری و گرسنگی، به مرگ نزدیک به دو میلیون نفر انجامید.

با وجود این‌که او شهروندانش را به فقر شدید دچار کرده بود، خودش درواقع از رژیم غذایی ناچیز آن‌ها پیروی نمی‌کرد. غذای مورد علاقه‌اش مار کبری تازه کباب‌شده بود که همراه با یک لیوان شراب سفید خنک سرو می‌شد.

ریچارد سوم  (۱۴۸۵-۱۴۵۲)

پادشاه جنجالی انگلستان برای مدت کوتاهی از سال ۱۴۸۳ تا زمانی که دو سال بعد در نبرد کشته شد، بر تخت سلطنت نشست. او به‌ طور گسترده مظنون است که برای تثبیت قدرت سیاسی خود، برادرزاده‌های خردسالش را به قتل رسانده است.

مطالعات علمی بر روی بقایای او نشان می‌دهد که او به پرندگان وحشی مانند حواصیل، قو، درنا و اگرت (نوعی حواصیل سفید) علاقه زیادی پیدا کرده بود. این پرندگان کمیاب و خاص تنها برای بالاترین سطوح خاندان سلطنتی در نظر گرفته می‌شدند و نشان‌دهنده جایگاه تازه او به ‌عنوان فرمانروای سرزمین بودند.

کیم جونگ-ایل (۲۰۱۱-۱۹۴۱)

این رهبر عالی از سال ۱۹۹۴ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۱ با مشت آهنین بر کره شمالی حکومت کرد. او مسئول سیاست‌های ویرانگری بود که در میانه دهه ۱۹۹۰ موجب قحطی شدیدی شد و به مرگ میلیون‌ها نفر انجامید.

در حالی که مردمش از گرسنگی رنج می‌بردند، او سلیقه‌های غذایی تجملی خود را حفظ کرده بود، ازجمله سوپ باله کوسه. این دیکتاتور باور داشت که خوردن این غذای کمیاب دو بار در روز باعث افزایش و حفظ سطح انرژی‌اش می‌شود.

بنیـتو موسولینی (۱۹۴۵-۱۸۸۳)

دیکتاتور فاشیست ایتالیا از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳ کنترل کامل سیاسی را در دست داشت. او همه مخالفان سیاسی را به ‌طور بی‌رحمانه سرکوب کرد و در جریان تهاجم به اتیوپی مرتکب جنایات هولناک جنگی شد.

یکی از غذاهای مورد علاقه او، غذایی ساده اما عجیب بود که از سیر خام خردشده همراه با روغن و آب لیمو تهیه می‌شد. او باور داشت که سیر خام باعث می‌شود دستگاه قلبی‌عروقی‌اش به‌طور کامل و سالم کار کند.

نیکلای چائوشسکو (۱۹۸۹-۱۹۱۸)

این حاکم کمونیست و مستبد رومانی از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۹ بر این کشور اروپای شرقی حکومت کرد. نیروی پلیس مخفی سرکوبگر او شهروندان را در هراس نگه می‌داشت و سیاست‌های اقتصادی سخت‌گیرانه‌اش موجب گسترش فقر در سراسر کشور شد.

در طول دهه ۱۹۸۰، مردم رومانی با کمبودهای مزمن غذا، گرمایش و کالاهای اساسی روبه‌رو بودند. در همین حال، چائوشسکو خودش بسیار خوب غذا می‌خورد و غذای مورد علاقه‌اش کپور پخته با سس گوجه‌فرنگی بود.

ژوزف استالین (۱۹۵۳-۱۸۷۸)

این نخست‌وزیر بی‌رحم از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۵۳ قدرت مطلق را بر اتحاد جماهیر شوروی در دست داشت. رژیم او از طریق قحطی‌های اجباری، پاکسازی‌های سیاسی و اردوگاه‌های کار اجباریِ بی‌رحمانه، باعث مرگ میلیون‌ها نفر شد.

با وجود رفتار سردش، او دوست داشت شام‌های دیرهنگامی برگزار کند که ساعت‌ها طول می‌کشید. غذای مورد علاقه‌اش: یک غذای سنتی گرجی به نام «ساتسیوی» بود که از مرغ نرم پوشیده‌شده با سس گردو تشکیل می‌شود.

مائو تسه‌تونگ (۱۹۷۶-۱۸۹۳)

این انقلابی کمونیست از سال ۱۹۴۹ تا زمان مرگش در ۱۹۷۶ رهبر چین بود. کارزارهای اقتصادی فاجعه‌بار و پاکسازی‌های سیاسی او باعث مرگ ده‌ها میلیون شهروند چینی شد.

مشهورترین علاقه غذایی مائو غذایی از زادگاهش استان هونان بود: شکمِ خوکِ سرخ‌شده در سس (رد-بریزد پورک). این غذا آن‌قدر با نام او گره خورد که هنوز هم در سراسر چین با نام «گوشت خوک سرخ‌شده مائو» سرو می‌شود.

فرانسوا دووالیه (۱۹۷۱-۱۹۰۷)

او که با نام «پاپا دوک» نیز شناخته می‌شد، این رئیس‌جمهور هراس‌انگیز از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۱ بر هائیتی حکومت کرد. او از یک نیروی پلیس مخفی بی‌رحم برای اعدام هزاران مخالف سیاسی و حفظ کنترل مطلق استفاده می‌کرد.

با وجود تصویر هراس‌انگیزی که به جهان نشان می‌داد، درواقع سلامت جسمی‌اش رو به زوال بود. این دیکتاتور بی‌رحم با رژیمی ساده از آبِ مرغ و بیسکویت‌های خشک سالتین زندگی می‌کرد؛ رژیمی که بیشتر به‌ خاطر وضعیت جسمانی شکننده‌اش بود تا یک سلیقه خاص غذایی.

معمر قذافی (۲۰۱۱-۱۹۴۲)

این دیکتاتور لیبی در سال ۱۹۶۹ به قدرت رسید و در سال ۲۰۱۱ به ‌طور خشونت‌آمیزی سرنگون شد. رژیم او مخالفان سیاسی را شکنجه و اعدام می‌کرد، از گروه‌های مسلح مختلف در سطح بین‌المللی حمایت می‌کرد و در سراسر کشور فضای ترس و وحشت ایجاد کرده بود.

او اغلب غذاهای سنتی شامل گوشت شترِ بریان‌شده... می‌خورد. بخش مورد علاقه او از شتر، کوهان آن بود؛ زیرا چربی بسیار بالایی دارد.

صدام حسین (۲۰۰۶-۱۹۳۷)

این رئیس‌جمهور بی‌رحم عراق از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۳ کشور خود و منطقه پیرامونش را در هراس نگه داشت. او دستور استفاده از سلاح‌های شیمیایی مرگبار علیه جمعیت‌های غیرنظامی را صادر کرد و هرگونه مخالفت سیاسی را بی‌رحمانه سرکوب کرد.

وقتی نوبت به انتخاب غذا می‌رسید، این دیکتاتور درباره غذاهای دریایی‌اش بسیار سخت‌گیر بود و اصرار داشت ماهی‌ها تازه از رودخانه نزدیک دجله صید شده باشند. غذای مورد علاقه او یک غذای سنتی عراقی به نام «مسگوف» بود؛ کپورِی که روی آتشِ باز کباب می‌شود.

ژان-بدل بوکاسا (۱۹۲۱-۱۹۹۶)

این امپراتورِ خودخوانده از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۹ با خشونت شدید بر جمهوری آفریقای مرکزی حکومت کرد. در حالی که شهروندان فقیر کشورش رنج می‌بردند، او سبک زندگی‌ای سرشار از تجمل و ولخرجی‌های خیره‌کننده را تأمین مالی می‌کرد.

او علاقه زیادی به غذاهای گران‌قیمت فرانسوی پیدا کرده بود. کارکنان آشپزخانه‌اش اغلب استیک‌های درجه‌یک را با ادویه‌های وارداتیِ گران‌قیمت آماده می‌کردند و آن‌ها را در بشقاب‌های طلایی سرو می‌کردند.

فرانسیسکو فرانکو (۱۹۷۵-۱۸۹۲)

این ژنرال اسپانیایی پس از یک جنگ داخلیِ خونین کنترل اسپانیا را به دست گرفت و از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۷۵ حکومت کرد. رژیم اقتدارگرای او ده‌ها هزار دشمن سیاسی را اعدام کرد و حقوق اساسی انسانی را به‌شدت محدود ساخت.

با وجود در اختیار داشتن قدرت مطلق، او ترجیح می‌داد ناهارهای روزانه‌اش بسیار ساده و قابل پیش‌بینی باشد. او مرتب غذای سنتی برنجیِ والنسیا، «پائیا»، را درخواست می‌کرد که اغلب با همان مواد همیشگیِ مرغ، خرگوش و لوبیای سبز تازه تهیه می‌شد.

عیدی امین (۲۰۰۳-۱۹۲۵)

این دیکتاتور نظامی بی‌رحم از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۹ با خشونت بر کشور آفریقایی اوگاندا حکومت می‌کرد. رژیم او با آزار و اذیت شدید قومی و قتل‌های فراقانونیِ صدها هزار غیرنظامی شناخته می‌شد.

با وجود این‌که او زندگی‌ای سرشار از افراط و تجمل داشت، اصرار می‌کرد بیشتر غذاهای سنتی و محلی را بخورد. محبوب‌ترین غذای او گوشت بزِ بریان‌شده بود که همراه با ریشه کاساوا و نان گرمِ ارزن سرو می‌شد.

آدولف هیتلر (۱۹۴۵-۱۸۸۹)

رهبر بدنام آلمان نازی از سال ۱۹۳۳ تا زمان مرگش در ۱۹۴۵ قدرت مطلق را در دست داشت. او مرگبارترین جنگ تاریخ بشر را آغاز کرد و در جریان هولوکاست قتل نظام‌مند میلیون‌ها نفر را سازمان‌دهی کرد.

با این‌که تبلیغات او در سال‌های پایانی زندگی‌اش به‌شدت سبک زندگی گیاه‌خواریِ سخت‌گیرانه او را ترویج می‌کرد، اما پیش‌تر به گوشت‌های پرچرب علاقه زیادی داشت. طبق گفته سرآشپز خصوصی‌اش، هیتلر به ‌طور منظم کبوتر شکم‌پر، ژامبون ورقه‌شده و سوسیس‌های باواریایی می‌خورد.

منبع: www.msn.com

۲۵۹