به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تشخیص یک هواپیمای جنگی در پهنه آسمان لزوماً به معنای دیدن بدنه آن نیست. در بسیاری از مواقع، آنچه ما به عنوان هواپیما شناسایی میکنیم، تنها یک نقطه درخشان یا ردّ دود (پسدمه) است که در شرایط خاص جوی تشکیل میشود.
یک جنگنده معمولی در ارتفاع ۵ هزار پایی (حدود ۱.۵ کیلومتر) بهوضوح دیده میشود و حتی نوع آن قابل تشخیص است. با افزایش ارتفاع به ۲۰ هزار پا (۶ کیلومتر)، هواپیما به یک نقطه کوچک تبدیل میشود و در ارتفاع بالای ۳۳ هزار پا (۱۰ کیلومتر)، ردیابی بصری آن بدون تجهیزات اپتیکی برای چشم انسان تقریباً غیرممکن میگردد.
در بسیاری از موارد، صدای موتورهای توربوفن یا شکستن دیوار صوتی، زودتر از خود پرنده جلب توجه میکند. با این حال، به دلیل سرعت بالای این پرندهها، هنگامی که صدای آنها به گوش میرسد، هواپیما کیلومترها از موقعیتی که صدا از آن شنیده شده، فاصله گرفته است.
طراحی رنگآمیزی جنگندهها (اغلب خاکستری یا آبی کمرنگ) به منظور همپوشانی با رنگ آسمان و زمین انجام میشود تا فاصله کشف بصری را به حداقل برساند. همچنین پدیدههایی مانند ابرناکی و غبار غلیظ میتوانند حتی در ارتفاعات پایین، یک جنگنده را کاملاً از دید ناظران زمینی مخفی نگه دارند.
متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید.
۲۲۷۲۲۷
نظر شما