تاکشوی «منشور»، هم به لحاظ محتوا و هم ساختار، اثری متفاوت است؛ برنامهای که در آن سعی شده، بیشتر از هرچیز مخاطبان را با فضایی آرام و صمیمی روبهرو کند. بخشی از این حال خوب در ارتباط با انتخاب مهمانها و چگونگی پیشبرد گفت وگوها شکل میگیرد و بخش مهم دیگر در ارتباط با جذابیت بصری و استفاده صحیح از فضا. «منشور» به کارگردانی محسن احتشامی و میزبانی و تهیهکنندگی بهاره افشاری، در یک لوکیشن ثابت اجرا میشود اما به گونهای از این فضا استفاده شده است که هم تنوع زیادی دارد و هم مخاطبان را دچار خستگی نمیکند.
فضای صمیمی خانه | یکی از جذابیتهای تاکشوی «منشور»، به طراحی صحنه آن برمیگردد. ما با یک خانهی واقعی روبهرو هستیم که بهاره افشاری در آن به عنوان میزبان با مهمانهایش همراه میشود. همهچیز از تابلوهای روی دیوار تا ظرفهای درون دکور و ... طوری طراحی شده که واقعا شمایلی از یک مهمانی دو نفره پیش رویمان قرار میگیرد و از این جهت با ساختار سایر تاکشوها فرق میکند. درست مثل زمانی که مهمانی صمیمی به خانهمان میاید و از ابتدا تا انتهای حضورش ممکن است بارها تغییر جا بدهد و در نقاط مختلف خانه گفتوگویش را با میزبان پی بگیرد، در این تاکشو هم فضا به گونهای طراحی شده که گفتوگوها منحصر به یک مکان ثابت نیست. این جابهجایی شمایلی از حالوهوای واقعی خودمان را در مواجهه با یک دوست به نمایش میگذارد و از این جهت صمیمانهتر به نظر میرسد.
تنوع و دوری از یکنواختی | برنامه به شیوهای طراحی شده است که مهمانها از زمان ورود به این استودیو تا پایان گفتوگو، بارها در موقعیتهای مختلف قرار میگیرند. ابتدا برای صرف چای یا قهوه به آشپزخانه میروند و در این مکان گفتوگو را شروع میکنند، سپس حرفهایشان را در بخش نشیمن روی مبلهای راحتی ادامه میدهد. بعد از آن به بخشی که منشور نام دارد و دو مبل و یک میز شفاف قرار گرفته میروند. در ادامه هم با توجه به علاقهی مهمان برنامه، ادامه گفتوگو گهگاه در حیاط خلوت پیش میرود یا سر میز نهارخوری. این جابهجاییها علاوه بر اینکه فضا را صمیمانهتر جلوه میدهد، باعث میشود ذهن مخاطبان از تماشای یک گفتوگوی طولانی در محیطی ثابت خسته نشود و برنامه برایشان ملالانگیز نباشد.
ارتباط سوالها با فضا | معمولا برای هر بخش، سوالاتی متفاوت در نظر گرفته شده و مخاطبان کمکم متوجه میشوند که هر مهمان بعد از نشستن در هر نقطه، قرار است درباره چه موضوعاتی صحبت کند. جنس کلیدواژههایی که در هر مکان برای مهمان در نظر گرفته شده تا حد زیادی با ویژگیهای آن فضا ارتباط دارد. مثلا در بخش آشپزخانه که شروع گفتوگوست، معمولا راجع به فضای مجازی صحبت میشود که سادهتر است و مهمانها معمولا دربارهاش راحتتر صحبت میکنند. سختترین سوالها مربوط به همان بخش منشور با صندلیهای شفاف است. در این نقطه آنها دیگر انتخابی هم ندارند و باید از پاکتی سربسته، سوالات را بیرون بکشند. این جنس بازیها در بالا بردن تنوع برنامه اهمیت زیادی دارد. یا مثلا در حیاط خلوت که فضا سبزتر است و آرامش بیشتری وجود دارد، بیشتر وقتها درباره عشق و خانواده صحبت میشود و مهمانها با حال بهتری حرف میزنند.
زندگی مقابل دوربین | از زمانی که مهمان وارد استودیو میشود تا نقطه پایان، مخاطبان شاهد یک گفتوگوی پیوسته میان میزبان و مهمان هستند. حتی زمانی که قرار است تغییری در مکان داشته باشند، برنامه کات نمیخورد و این تغییر درست مقابل چشمان آنها رخ میدهد. وقتی مهمان برنامه چای میخواهد، افشاری درست مثل همه مهمانیها، برایش چای میآورد یا مثلا در بخشی از گفتوگو در یخچال را باز میکند و ظرف میوه را میآورد روی میز مقابل مهمان میگذارد. انگار مدام این مسئله به مخاطب گوشزد میشود که هیچ حرف یا نکته پنهانی در این گفتوگو نهفته نیست. حتی زمانی که بحث به سمتی میرود که شاید امکان پخش آن وجود نداشته باشد، باز هم جلوی چشم مخاطبان به این مسئله اشاره میشود. مثلا در قسمت گفتوگو با امید حاجیلی، افشاری صراحتا میگوید که این بخش را قطعا نمیتواند پخش کند یا در گفتوگو با ضرغامی بارها میگوید که اگر راضی به پخش هر قسمتی نبود، آن را حذف میکنند. در قسمت مربوط به گفتوگوی ضرغامی، یک نکته جالب دیگر هم وجود داشت که این فضای زنده را جذابتر کرد. ابتدای گفتوگو در زدند و عینک ضرغامی را که جا گذاشته بود برایش آوردند و این هم باز مقابل چشمهای مخاطبان اتفاق افتاد.
استفاده از دوربینهای متعدد | یکی از عواملی که باعث شده برنامه زندهتر و صمیمانهتر به نظر برسد، استفاده از تعداد زیادی دوربین در همین مکان محدود است. برای هریک از محوطههایی که برای گفتوگو در نظر گرفته شده، چند دوربین کار گذاشتهاند که از جهات مختلف حرکات آنها را ثبت کند. درواقع با این تمهید مخاطبان احساس میکنند شاهدی زنده بر گفتوگوی میان آنها هستند و ارتباط صمیمانهتری با این گفتوگو میگیرند. از سوی دیگر مهمان نیز خود را در موقعیتی احساس میکند که انگار در آن خبری از دوربین و کات ئ تکرار نیست برای همین خیلی زود در موقعیتی صمیمانه قرار میگیرد و به راحتی شروع به برونریزی میکند.
«منشور» به کارگردانی محسن احتشامی، به تهیهکنندگی و میزبانی بهاره افشاری، محصول پلتفرمهای شبکه نمایش خانگی است.
نظر شما