به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در اردیبهشت ۱۳۴۱، حدود نُه ماه پس از کشیده شدن دیوار برلن، علی بهزادی مدیر مجله «سپیدوسیاه» همراه با دکتر فرزامی، مدیر مطبوعاتی ایرانشاد، به دعوت دولت آلمان غربی برای مدت دو هفته به این کشور مسافرت کردند. خاطرات بهزادی این سفر کوتاه که در «سپید و سیاه» منتشر شد تکاندهنده بود. بخش چهارم (آخر) این سفرنامه را به نقل از مجله یادشده به تاریخ ۱۸ خرداد ۱۳۴۱ میخوانیم (قسمت نخست را از اینجا و قسمت دوم را از اینجا و قسمت سموم را از اینجا بخوانید):
(بیرن باوم) سردبیر روزنامه معتبر «سوت دویچه سایتونک» مردی مسن و فوقالعاده باهوش و مطلع است و چند بار به ایران مسافرت کرده از تاریخ کشور ما اطلاعات زیادی دارد. او در حالی که چشمهایش را که در اثر گذشت زمان بیفروغ به نظر میرسید به ما دوخته بود گفت:
- به نظر شما برای وحدت آلمان چه باید بکنیم. آخر شما ایرانیها قرنهاست که در میان رقابتهای دول بزرگ توانستهاید استقلال خود را حفظ کنید و از ما بیشتر تجربه دارید؟
به او گفتم:
- در راه تأمین وحدت آلمان، شوروی عامل بسیار مهمی است و اگر شما چند مسئله را با آن کشور حل کنید شاید به هدف خود نزدیکتر شوید مثلا مسئله سرحدات شرقی و بیطرف ماندن آلمان در اختلافات شرق و غرب.
بیرن بام لبخند تلخی زده گفت:
- ما هم میدانیم شوروی به این نکات توجه زیادی دارد ولی آیا میتوانید به ما اطمینان بدهید اگر آلمان حاضر شود مانند سوئیس یا سوئد بیطرف باشد شوروی به ما کمک کند؟
ما خوب میدانیم شوروی هرگز سوئیس یا سوئد را به عنوان یک کشور بیطرف نشناخته ولی فیالمثل یوگوسلاوی را بیطرف میداند.
و بعد آقای «بیرن باوم» سکوت طولانی را که بین ما به وجود آمده بود شکسته گفت:
- ولی بالاخره روزی زمان برای ایجاد این وحدت آماده میشود. فقط ملت آلمان باید مراقب باشد تا از آن لحظه مساعد کمال استفاده را بکند.
قالی ایران
در مدت دو هفته اقامت در آلمان در این سفر ما توانستیم از شهرهای مونیخ، برلن، هامبورگ و بن و کلن دیدن کنیم.
در هامبورگ تجار ایرانی گله داشتند که در آلمان کارخانههای قالیسازی مبارزه شدیدی با قالی ایران میکنند و در مطبوعات آلمان مقالاتی درج میکنند که در ایران قالی با ماشین ساخته میشود و این مطالب به بازار قالی ایران لطمه میزند.
ما این اعتراض را با روزنامهنگاران آلمانی در میان گذاشتیم. آنها میگفتند اگر صاحبان صنایع آلمان برای استفاده خود فعالیت میکنند تجارت ایرانی و دولت ایران هم برای حفظ موقعیت خود باید مبارزه کنند. در وزارت اقتصاد آلمان به ما گفتند ایران میتواند در آلمان برای محصولات خود بازارهای خوبی پیدا کند. شما نباید به صدور قالی یا خشکبار قناعت کنید باید تجار ایرانی بیایند و فعالیت کنند و جنس خود را به مردم آلمان بشناسانند. آلمان بازار خوبی برای کالاهای ایرانی است.
هنگامی که آلمان را ترک میکردم و از بالای هواپیما کشتزارهای سبز و خرم و دودکشهای بلند کارخانهها را میدیدم و علت این همه پیشرفت را از خود میپرسیدم سخنان یک استاد فرانسوی به یادم آمد.
آن زمان که در فرانسه تحصیل میکردم یکی از استادان ما که یک میهنپرست متعصب بود هر وقت که کار به مقایسه بین آلمان و فرانسه میکشید با تاسف میگفت مزیت بزرگ آلمانیها بر ما این است که آنها دارای «وجدان شغلی» میباشند. در آلمان هرکس در هر شغل و مقامی که هست از کارگر ساده گرفته تا کارشناس بزرگ سعی میکند کار خود را خوب انجام دهد و همین امتیاز است که باعث پیشرفت آلمان شده است.
به نظر من شاید این تنها علت موفقیت این کشور نباشد ولی بدون تردید یکی از مهمترین آنهاست.
۲۵۹
نظر شما