به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ [۶ تیر ۱۳۲۹]، رئیسجمهور هری اس. ترومن اعلام کرد که به نیروهای هوایی و دریایی ایالات متحده دستور داده است به کره جنوبی اعزام شوند تا به این کشور دموکراتیک در دفع تهاجم کره شمالی کمونیست کمک کنند. او توضیح داد که ایالات متحده این عملیات بزرگ نظامی را برای اجرای قطعنامه سازمان ملل متحد، که خواستار پایان دادن به درگیریها بود، و نیز برای جلوگیری از گسترش کمونیسم در آسیا انجام میدهد. ترومن علاوه بر اعزام نیروهای آمریکایی به کره، ناوگان هفتم ایالات متحده را نیز به فرموزا (تایوان) فرستاد تا از آن در برابر تهاجم چین کمونیست محافظت کند و همچنین دستور داد کمکهای نظامی به نیروهای فرانسوی که با چریکهای کمونیست در ویتنام میجنگیدند، افزایش یابد.
در کنفرانس یالتا، در اواخر جنگ جهانی دوم، ایالات متحده، اتحاد جماهیر شوروی و بریتانیا توافق کردند که کره را به دو منطقه اشغالی جداگانه تقسیم کنند. این کشور در امتداد مدار ۳۸ درجه تقسیم شد؛ بهطوریکه نیروهای شوروی منطقه شمالی را اشغال کردند و نیروهای آمریکایی در جنوب مستقر شدند. در سال ۱۹۴۷، ایالات متحده و بریتانیا خواستار برگزاری انتخابات آزاد در سراسر کره شدند، اما شوروی از همکاری خودداری کرد. در ماه مه ۱۹۴۸، جمهوری دموکراتیک خلق کره ــ یک دولت کمونیستی ــ در کره شمالی اعلام موجودیت کرد. در ماه اوت همان سال، جمهوری کره، به عنوان دولتی دموکراتیک، در کره جنوبی تأسیس شد. تا سال ۱۹۴۹، هم ایالات متحده و هم اتحاد جماهیر شوروی بخش عمده نیروهای خود را از شبهجزیره کره خارج کرده بودند.
بامداد ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ (۲۴ ژوئن در ایالات متحده و اروپا)، ۹۰ هزار نیروی کمونیستِ ارتش خلق کره شمالی از مدار ۳۸ درجه عبور کرده و به کره جنوبی حمله کردند؛ حملهای که نیروهای جمهوری کره را کاملاً غافلگیر کرد و آنان را به عقبنشینی شتابزده به سوی جنوب واداشت. در بعدازظهر ۲۵ ژوئن، شورای امنیت سازمان ملل در نشستی اضطراری تشکیل جلسه داد و قطعنامهای پیشنهادی از سوی ایالات متحده را تصویب کرد که خواستار «توقف فوری خصومتها» و عقبنشینی نیروهای کره شمالی به مدار ۳۸ درجه بود. در آن زمان، اتحاد جماهیر شوروی در اعتراض به خودداری سازمان ملل از پذیرش جمهوری خلق چین، شورای امنیت را تحریم کرده بود و به همین دلیل فرصت وتوی این قطعنامه و دیگر قطعنامههای مهم سازمان ملل را از دست داد.
در ۲۷ ژوئن، رئیسجمهور ترومن به ملت آمریکا و جهان اعلام کرد که آمریکا برای جلوگیری از تسلط کمونیسم بر یک کشور مستقل، در مناقشه کره مداخله خواهد کرد. ترومن چنین القا میکرد که اتحاد جماهیر شوروی پشت حمله کره شمالی قرار دارد، و درواقع شوروی به طور ضمنی این حمله را تأیید کرده بود؛ حملهای که با تانکها و سلاحهای ساخت شوروی انجام شد. با وجود این بیم که مداخله آمریکا در کره ممکن است پس از سالها «جنگ سرد» به رویارویی آشکار میان ایالات متحده و روسیه بینجامد، تصمیم ترومن با استقبال گسترده کنگره و افکار عمومی آمریکا روبهرو شد. ترومن درخواست اعلام رسمی جنگ نکرد، اما کنگره به تمدید خدمت سربازی رأی داد و به ترومن اجازه داد نیروهای ذخیره را فرا بخواند.
در ۲۸ ژوئن، شورای امنیت بار دیگر تشکیل جلسه داد و در ادامه غیبت اتحاد جماهیر شوروی، قطعنامهای پیشنهادی از سوی آمریکا را تصویب کرد که استفاده از زور علیه کره شمالی را مجاز میدانست. در ۳۰ ژوئن، ترومن با اعزام نیروهای زمینی آمریکا به کره موافقت کرد و در ۷ ژوئیه، شورای امنیت توصیه کرد که همه نیروهای سازمان ملل که به کره اعزام شدهاند، تحت فرماندهی ایالات متحده قرار گیرند. روز بعد، ژنرال داگلاس مکآرتور به فرماندهی تمامی نیروهای سازمان ملل در کره منصوب شد.
در ماههای آغازین جنگ، نیروهای سازمان ملل به رهبری ایالات متحده بهسرعت علیه کره شمالی پیشروی کردند، اما در ماه اکتبر نیروهای کمونیست چین وارد میدان نبرد شدند و متفقین را به عقبنشینی شتابزده وادار کردند. در آوریل ۱۹۵۱، ترومن پس از آنکه مکآرتور برخلاف سیاست اعلامشده جنگیِ او بهطور علنی تهدید کرد چین را بمباران خواهد کرد، وی را از فرماندهی برکنار کرد. ترومن بیم آن داشت که تشدید درگیری با چین، اتحاد جماهیر شوروی را نیز به جنگ کره بکشاند.
تا ماه مه ۱۹۵۱، نیروهای کمونیست به مدار ۳۸ درجه عقب رانده شدند و خط نبرد تا پایان جنگ در همان حوالی باقی ماند. در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳، پس از دو سال مذاکره، قرارداد آتشبس امضا شد؛ جنگ پایان یافت و تقسیم کره بر اساس مرز سال ۱۹۴۵، که تا امروز نیز برقرار است، دوباره تثبیت شد. در جنگ کره، حدود ۱۵۰ هزار سرباز از کره جنوبی، ایالات متحده و کشورهای عضو سازمان ملل که در جنگ مشارکت داشتند کشته شدند و تا یک میلیون غیرنظامی کره جنوبی نیز جان باختند. همچنین برآورد میشود ۸۰۰ هزار سرباز کمونیست کشته شدند و بیش از ۲۰۰ هزار غیرنظامی کره شمالی نیز جان خود را از دست دادند.
رقم اولیه تلفات نیروهای آمریکایی ــ ۵۴٬۲۴۶ کشته ــ زمانی بحثبرانگیز شد که پنتاگون در سال ۲۰۰۰ اذعان کرد همه سربازان آمریکایی که در دوران جنگ کره در هر نقطهای از جهان کشته شده بودند، در این آمار لحاظ شدهاند. برای مثال، هر سرباز آمریکایی که از ژوئن ۱۹۵۰ تا ژوئیه ۱۹۵۳ در هر نقطه از جهان بر اثر تصادف رانندگی جان میباخت، جزو تلفات جنگ کره محسوب میشد. اگر این موارد از مجموع ۵۴ هزار نفر کسر شوند و فقط آمریکاییهایی در نظر گرفته شوند که در صحنه عملیات جنگ کره، به هر علتی، جان باختند، شمار کل کشتهشدگان آمریکا در جنگ کره به ۳۶٬۵۱۶ نفر میرسد.
منبع: www.history.com
۲۵۹
نظر شما