شما نشان دادید که مردمی ولایتمدار، علوی، حسنی، حسینی و عباسی هستید؛ مردمی که محبت اهلبیت علیهمالسلام را نه در شعار، بلکه در ژرفای جان و در تار و پود وجود خویش جای دادهاید.
من در میان شما بودم…
در آن روز تاریخی، در آن تشییع عظیم و پرشکوه، از نجف اشرف تا کربلای معلی، در مسیر نورانی بینالحرمین و در جوار مضجع مطهر سیدالشهدا علیهالسلام، هشت ساعت، دوشادوش شما گام برداشتم و با چشمان خود دریای بیکران عشق و وفاداریتان را نظاره کردم.
اشکهای شما را دیدم…
فریادهای شما را شنیدم…
و بر این همه اخلاص و وفاداری، بیاختیار اشک ریختم.
اشکِ احساس…
اشکِ افتخار…
اشکِ وحدت…
اشکِ برادری…
اشکِ ایمان…
در نگاه شما، قدردانی از مردی را میدیدم که در سختترین روزهای تاریخ معاصر، در کنار ملت عراق ایستاد و در مقابله با تروریسم تکفیری و داعش، امنیت و عزت را برای این سرزمین به ارمغان آورد.
آنچه من دیدم، تنها تشییع یک فرمانده نبود؛ تجلی وفاداری یک ملت بود؛ وفاداری به انسانیت، به ایثار و به خون پاک شهیدان.
در آن لحظات، گویی تاریخ مرا قرنها به عقب برد؛ به سرزمین کربلا، به عاشورا…
با خود اندیشیدم: اگر شما در آن روز بزرگ تاریخ، در کنار فرزند رسول خدا صلیاللهعلیهوآله بودید، آیا جز این میکردید؟
نه… آنچه دیدم، پاسخ روشن این پرسش بود.
شما راست قامتان تاریخید؛ مردمی که صداقت خود را نه با سخن، بلکه با عمل اثبات کردید.
ملت عراق… شما همواره مایه عزت تشیع بودهاید و خواهید بود.
اگرچه مرزهای جغرافیا میان ایران و عراق خطی ترسیم کردهاند، اما میان دلهای دو ملت هیچ مرزی وجود ندارد.
ایران و عراق، دو پیکر با یک جاناند؛ دو ملت که عشق به اهلبیت علیهمالسلام، آنان را برای همیشه به هم پیوند داده است.
از صمیم قلب، مراتب سپاس و قدردانی خود را به ملت بزرگ عراق تقدیم میکنم؛ به همه زنان و مردان، پیران و جوانان، عشایر غیور و نجیب عراق، که با حضور باشکوه خود، برگ زرین دیگری بر تاریخ وفاداری این سرزمین افزودند.
همچنین با نهایت احترام، از دولت جمهوری عراق، نیروهای امنیتی و انتظامی، فرماندهان و رزمندگان دلاور حشد الشعبی، و همه خدمتگزارانی که امنیت و نظم این مراسم عظیم را فراهم ساختند، صمیمانه سپاسگزارم.
در برابر تلاشهای خالصانه تولیتهای آستان مقدس علوی، آستان مقدس حسینی، آستان مقدس عباسی و همه خادمان این آستانهای نورانی نیز سر تعظیم فرود میآورم؛ آنان که با کرامت و اخلاص، خدمت به زائران و دوستداران اهلبیت علیهمالسلام را افتخار خود میدانند.
این صحنههای باشکوه، تنها در حافظه من ثبت نشد؛ دوربینهای جهان نیز شکوه این وفاداری را به تصویر کشیدند؛ اما آنچه در قاب هیچ دوربینی نمیگنجید، عظمت عشق جاری در دلهای شما بود؛ عشقی که تنها با چشم دل میتوان آن را دید.
ما به داشتن چنین برادران و خواهرانی در عراق افتخار میکنیم.
افتخاری که با این حضور حماسی و این بدرقه عزتمندانه، هزاران بار افزونتر شد.
از خداوند متعال مسئلت دارم که پاداش این همه اخلاص و محبت را در جوار حضرت سیدالشهدا علیهالسلام، حضرت ابوالفضل العباس علیهالسلام، امیرالمؤمنین علی علیهالسلام و در سایه عنایت حضرت ولیعصر عجلاللهتعالیفرجهالشریف به شما عنایت فرماید.
سلام بر ملت بزرگ عراق.
سلام بر شیعیان و همه مسلمانان عراق.
سلام بر عشایر غیور و وفادار عراق.
سلام بر نجف اشرف، شهر ولایت.
سلام بر کربلای معلی، قبله آزادگان جهان.
و درود خدا بر دو ملت ایران و عراق؛ دو ملتی که با ایمان، محبت اهلبیت علیهمالسلام و برادری، پیوندی ناگسستنی یافتهاند و انشاءالله این پیوند تا ظهور منجی عالم بشریت، حضرت ولیعصر عجلاللهتعالیفرجهالشریف، استوار و پایدار خواهد ماند.
* خادم افتخاری اعتاب مقدسه عراق
نظر شما