الهه جعفرزاده: سالهاست رزیدنتی پزشکی بهعنوان یکی از دشوارترین دورههای آموزشی شناخته میشود، اما روایتهای دستیاران تخصصی نشان میدهد آنچه در عمل جریان دارد، گاه از یک دوره آموزشی فراتر رفته و به سبک زندگی تماموقت تبدیل شده است.
دکتر حسن علیمرادی، رزیدنت سال اول بیهوشی، در گفتوگو با خبرآنلاین تصویری از روزمرگی رزیدنتها ارائه میکند که محور آن نه آموزش، بلکه ساعتهای طولانی کار است.
او میگوید: «حداقل ساعت کار یک دستیار تخصصی در هفته حدود ۱۰۰ ساعت است.» به گفته او، رزیدنتها بهطور متوسط ماهانه ۱۲ کشیک دارند و هر کشیک ممکن است بیش از ۳۵ ساعت ادامه پیدا کند؛ یعنی از صبح یک روز تا عصر روز بعد.
در چنین شرایطی، استراحت نیز به کالایی کمیاب تبدیل میشود. علیمرادی توضیح میدهد: «اگر اوضاع خوب باشد شاید دو یا سه ساعت بتوانیم استراحت کنیم، اما خیلی وقتها همین مقدار هم نصیبمان نمیشود.»
متن کامل این گزارش را با عنوان «رزیدنتی؛ میان آموزش، فرسودگی و دغدغه معاش/ ۲۶ میلیون تومان حقوق در ازای ۴۰۰ ساعت کار در ماه؟/ «از ۴۰ پزشک عمومی، فقط ۳ نفر رزیدنت شدند»» در خبرآنلاین بخوانید.
نتیجه این وضعیت، محدود شدن زندگی به چرخهای از کار و خواب است. او میگوید بخش عمده روزهای غیرکشیک صرف جبران کمخوابی و انجام کارهای ضروری زندگی میشود و عملاً فرصتی برای تفریح، ورزش یا رسیدگی به امور شخصی باقی نمیماند.
این روایت، تصویری از چالشی فراتر از خستگی روزمره ارائه میدهد؛ چالشی که به گفته رزیدنتها میتواند بر کیفیت آموزش، سلامت جسمی و روانی پزشکان جوان و حتی کیفیت ارائه خدمات درمانی اثر بگذارد. در واقع، مسئله اصلی تنها تعداد ساعات کار نیست؛ بلکه تداوم این حجم از کار در ماهها و سالهای متوالی است که بسیاری از دستیاران تخصصی از آن بهعنوان یکی از سختترین بخشهای مسیر پزشک شدن یاد میکنند.
۴۷۲۳۲
نظر شما