تحقق وعده صادق نصر الهی به بهانه یک کلیپ

با شنیدن صدای گرم این سرباز رشید وطن، به یاد دوران جوانی و مناطقی افتادم که در آن‌ها خدمت می‌کردم؛ از این رو با تمام وجود درک می‌کنم این عزیزان در چه سختی و شرایطی قرار دارند. بر من واجب است که بر دست‌هایشان بوسه زنم، به روح باعظمتشان، قدم‌های پرصلابت و اراده‌های پولادینشان درود فرستم و خداقوت بگویم.
دیدن این کلیپ بهانه‌ای شد تا در خصوص آیه ۱۲۶ سوره مبارکه آل‌عمران چند جمله‌ای بنویسم. این نوشته تفسیر نیست، بلکه برداشت و استنباط شخصی من از این آیه شریف و انگیزشی است. من باور دارم قرآن «کتاب زندگی» است و خداوند در این آیه و در سایر آیات، درس‌های بس زیبایی به ما می‌آموزد.
اگرچه شأن نزول آیه ۱۲۶ سوره آل‌عمران درباره جنگ بدر و رمز پیروزی در آن است که می‌فرماید: «وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَیٰ لَکُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُکُمْ بِهِ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ»

اما می‌خواهم درباره مفهوم این «نصر» سؤال کنم که اصلاً به چه معناست؟
از نگاه فردی، نصر به معنای « امید و اعتماد » است؛ امید به موفقیت و اعتماد به وعده‌های محقق و تخلف‌ناپذیر الهی.
اما شاید پرسیده شود: با وجود این‌که دشمن همچنان خصومت می‌ورزد و ناجوانمردانه زیرساخت‌ها، تأسیسات و حتی خانه‌های مردم را هدف قرار می‌دهد، این چه امید و نصری است؟

پاسخ این است که «نصر» در قدم نخست، در همین اراده نهفته است. نصر یعنی این‌که ما با لطف و حمایت الهی، جرأت «نه» گفتن، ایستادگی و مقابله با قدرت‌های مادی را پیدا کرده‌ایم و این همان «ما می‌توانیم» است و خود از بزرگ‌ترین نعمات خداست. این خودباوری و ایستادگی، نقطه آغاز فرآیند نصر است و راه رسیدن به پیروزی نهایی، تداوم همین مسیر است.
امروز به چشم می‌بینیم که برخی حکام منطقه، چشم‌امید و پشت‌گرمی‌شان به پول‌پاشی، خرید سلاح‌ها و خرید حمایت‌های غرب است؛ اما دل و پشت ما به ایمانمان، به خداوند متعال و وعده‌های صادق او گرم است. این اطمینان قلبی همان عطای الهی است که می‌فرماید با تکیه بر «وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ» در برابر قدرت‌های مادی بایستید، نهراسید و پیکار کنید.

همان‌طور که خداوند به حضرت موسی (ع) آموخت، به ما نیز می‌گوید: «قَالَ کَلَّا إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ» نترسید و به همه بگویید و همه بفهمند که خدا با ماست و هدایتمان می‌کند.
امروز معنای نصر و آن شجاعتِ ایستادگی را بدون هیچ واسطه‌ای، با چشم خود می‌بینیم: «وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَیٰ لَکُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُکُمْ بِهِ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ»
این پیروزی و نصر، همان روزی و نعمتی است که از جایی که فکرش را هم نمی‌کنیم فرامی‌رسد: «وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ» و این حاصل توکل ملت بزرگ ایران است: «وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ»
همین که جرأت کردیم، ایستادیم و مقابله کردیم، خودْ نویدبخش پیروزی بزرگ‌تر است و ان‌شاءالله پیروز نهایی ماییم.
«إلهی الحمدلله خیر الناصرین.» خوشحال و سرافرازیم که پیرو رسول‌الله (ص)، قرآن و عترت طاهرینش هستیم.

این چند خط، دل‌نوشته‌ای بود در باب نصر الهی و وعده‌های صادقش.
البته نباید نصر را صرفاً در میدان جنگ یا ابعاد نظامی خلاصه کرد. نصر الهی در تمام ابعاد زندگی «از روابط خصوصی و اجتماعی گرفته تا عرصه‌های اقتصادی و سیاسی» ساری و جاری است.
قرآن کتابی تک‌بعدی یا سخت و خشن نیست؛ بلکه کتابی لطیف، زیبا و جامع برای «خوش زیستن» است که از خصوصی‌ترین تا علنی‌ترین زوایای زندگی همراه ماست. نصر تنها یکی از موضوعات آن است و قرآن سرشار از مفاهیمی است که می‌توان با استعانت از آن‌ها، «خوب‌تر از خوب» زندگی کرد.
برداشت خود را نوشتم و از بزرگان و عزیزان تقاضا دارم با نقد سرورانه خود، راهنمایی‌ام کنند تا نقاط ضعفم برطرف شود.