به گزارش خبرآنلاین از زنجان، طاهری با اشاره به مباحث مطرحشده درباره روابط مالی و اقتصادی ایران با کشورهای مختلف اظهار کرد: گاهی این دیدگاه مطرح میشود که کشورهای طرف تعامل ایران، از جمله چین، اراده لازم برای گسترش روابط اقتصادی ندارند، اما بررسی وضعیت تجارت کشورهایی که خودشان با تحریمهای گسترده مواجه هستند، نشان میدهد موضوع پیچیدهتر از این است.
وی با اشاره به تجربه روسیه افزود: این کشور با وجود قرار داشتن تحت تحریمهای گسترده، توانسته است سطح تجارت رسمی خود با چین را حفظ و حتی توسعه دهد؛ بنابراین نمیتوان تحریم را بهعنوان تنها عامل محدودکننده روابط اقتصادی ایران با پکن در نظر گرفت.
نماینده اول مردم زنجان و طارم در مجلس ادامه داد: یکی از مسائل مهم این است که بخشی از تجارت ایران با چین در قالب سازوکارهای غیررسمی انجام میشود و همین مسئله میتواند انگیزه طرف مقابل برای حرکت به سمت توسعه تجارت رسمی و ایجاد مسیرهای پایدار مالی و بانکی را کاهش دهد.
طاهری گفت: زمانی که بخش قابل توجهی از مبادلات خارج از چارچوبهای رسمی انجام میشود، طبیعی است که طرف مقابل نیز منافع خود را در چنین شرایطی ارزیابی کند و لزوماً انگیزهای برای تغییر وضعیت موجود نداشته باشد؛ بنابراین باید در مدل تجارت خارجی کشور بازنگری کنیم.
وی تأکید کرد: اگر هدف، افزایش حجم تجارت، کاهش هزینه مبادلات و تأمین منافع اقتصادی کشور است، باید سازوکاری ایجاد شود که تجارت با شرکای مهمی مانند چین در مسیر رسمی، شفاف و قابل اتکا قرار گیرد.
این نماینده مجلس با بیان اینکه تجارت غیررسمی نمیتواند مبنای مناسبی برای روابط اقتصادی بلندمدت باشد، افزود: راهکارهای مقطعی ممکن است در دورههایی به تداوم مبادلات کمک کنند، اما برای افزایش پایدار حجم تجارت و ایجاد روابط اقتصادی عمیقتر، نیازمند سازوکارهای مشخص و رسمی هستیم.
طاهری با اشاره به تجربه سایر کشورها اظهار کرد: نمونه روسیه نشان میدهد حتی در شرایط تحریمی نیز میتوان با طراحی ابزارهای مالی، بانکی و تجاری مناسب، مسیر مبادلات اقتصادی را حفظ کرد؛ از این رو ایران نیز باید متناسب با شرایط خود، راهکارهای عملی و بومی طراحی کند.
وی ادامه داد: نباید همه مشکلات را به این گزاره تقلیل داد که «چین همکاری نمیکند» یا «طرف مقابل اراده ندارد». بخشی از این مسئله به نحوه تصمیمگیری، سیاستگذاری و سازوکارهایی مربوط است که ما برای تجارت خارجی خود انتخاب کردهایم.
عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس خاطرنشان کرد: هنگامی که امکان ادامه بخش قابل توجهی از تجارت در قالبهای غیررسمی وجود داشته باشد، طبیعی است که طرف مقابل نیز ضرورت فوری برای سرمایهگذاری روی مسیرهای جدید رسمی، بانکی و مالی احساس نکند؛ به همین دلیل اصلاح این وضعیت باید از داخل آغاز شود.
طاهری با تأکید بر ضرورت هماهنگی دستگاههای مسئول گفت: تبدیل تجارت خارجی به یک مسیر رسمی و پایدار، صرفاً با تصمیم یک دستگاه امکانپذیر نیست و نیازمند هماهنگی میان مجموعههای اقتصادی، بانکی و اجرایی کشور و تعریف یک مدل مشخص برای تعامل با شرکای تجاری است.
وی افزود: هدف نباید صرفاً این باشد که تجارت در هر شرایطی ادامه پیدا کند؛ بلکه باید مدلی طراحی شود که ضمن حفظ روابط اقتصادی با کشورهایی مانند چین، هزینه مبادلات را کاهش دهد، شفافیت را افزایش دهد و سهم بیشتری از منافع تجارت را برای اقتصاد ایران به همراه داشته باشد.
طاهری در پایان تأکید کرد: اگر ایران به دنبال توسعه روابط اقتصادی با چین و سایر شرکای تجاری خود است، باید از ظرفیتهای موجود استفاده کند و با تصمیمی جدی، سازوکارهای رسمی، شفاف و بلندمدت تجارت خارجی را تقویت کند؛ چرا که توسعه این روابط بیش از هر چیز به اراده، برنامهریزی و تغییر مدل تعامل اقتصادی نیاز دارد.
48
نظر شما