پشت فرمان پورشه کاین جدید، با ۱۱۳۹ اسب بخار قدرت!

امیرمسعود عابدین: پورشه نخستین خودروسازی نبود که شاسی‌بلندی با شتاب بالا به بازار فرستاد؛ اما بی‌تردید نخستین برندی بود که ثابت کرد یک خودروی شاسی‌بلند می‌تواند روی آسفالت کاملا اسپرت و چابک رفتار کند. نسل اول کاین در زمان خود چندان به مذاق برخی از خوره‌های خودرو خوش نیامد، اما استانداردهای جدیدی برای شاسی‌بلندها تعریف کرد؛ استانداردهایی فراتر از رفتن در مسیر مستقیم، همراه با صدای خروشان اگزوز و حرکات عرضی شدید بدنه. کاین توانایی پیچیدن در جاده‌ها را به شکلی ارائه داد که هیچ خودروی هم‌رده دیگری از عهده آن برنمی آمد.

اکنون پورشه با ماموریتی متفاوت و چالش‌برانگیزتر روبروست. کاین الکتریکی مدل ۲۰۲۷ وارد بازاری می‌شود که از شاسی‌بلندهای گران‌قیمت برقی اشباع شده است؛ از لوسید گرویتی، کادیلاک وستیک، ولوو EX۹۰ و مرسدس EQS شاسی‌بلند گرفته تا بی‌ام‌و iX۵ که در راه است. در این رقابت، صرفا سریع بودن کافی نیست. پرسش اصلی این است که آیا پورشه می‌تواند این شاسی‌بلند برقی را آن‌قدر خاص و متمایز بسازد که بار دیگر قواعد بازی را از نو بنویسد؟

براساس گزارش Carscoops، کاین توربو الکتریک سخت‌افزار لازم برای این چالش را در اختیار دارد. سیستم دوموتوره آن با فعال‌بودن حالت لانچ کنترل، ۱۱۳۹ اسب‌بخار قدرت و ۱۵۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند؛ توان حرکتی چهاررقمی برای یک شاسی‌بلند خانوادگی پنج‌نفره. مسئله اصلی فقط ماندگار بودن تجربه رانندگی نیست؛ بلکه این است که آیا این خودرو آن‌قدر جذاب و هیجان‌انگیز خواهد بود که در دورانی که خریداران آمریکایی توجه چندانی به خودروهای برقی چشمگیر نشان نمی‌دهند، به یک موفقیت تجاری واقعی برای این برند تبدیل شود یا خیر.

اطلاعات فنی و مشخصات کلیدی

• مدل: پورشه کاین توربو الکتریک مدل ۲۰۲۷

• قیمت پایه: ۱۶۵,۳۵۰ دلار با احتساب هزینه تحویل (۱۹۸,۱۸۰ دلار در نسخه تست‌ شده)

• ابعاد: ۴۹۸۵ × ۱۹۸۰ × ۱۶۷۴ میلی‌متر

• فاصله محوری: ۳۰۲۳ میلی‌متر

• وزن خالص: ۲۶۵۸ کیلوگرم

• پیشرانه: دو موتور برقی / چهارچرخ محرک (AWD) / باتری ۱۱۳ کیلووات ساعتی

• خروجی: تا ۱۱۳۹ اسب‌بخار (۸۵۰ کیلووات) / ۱۵۰۰ نیوتن‌متر گشتاور

• شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت: ۲٫۴ ثانیه

• جعبه‌دنده: تک‌سرعته

• شعاع حرکتی: تا ۴۷۹ کیلومتر (۲۹۸ مایل)

• ظرفیت یدک‌کشی: ۳۵۰۰ کیلوگرم

• وضعیت عرضه: در حال فروش

طراحی شایسته نام کاین

چهره کلی کاین الکتریکی باوقار و اصیل است. شاید همه تغییراتی را که در راستای هویت بصری و بهبود آیرودینامیک ایجاد شده نپسندند، اما حداقل حس طراحی بیش از حد شلوغ یا فرم‌های بی‌شکل و یکنواخت را منتقل نمی‌کند. طراحی‌های ساده معمولا ماندگاری بیشتری در طول زمان دارند. این موضوع تضمین نمی‌کند که کاین الکتریکی حتما به یک کلاسیک ماندگار تبدیل شود، اما شانس بسیار بالاتری نسبت به بسیاری از رقبا دارد.

چراغ‌های جلو تنها بخشی هستند که شاید کاملا جذاب نباشند؛ از نظر فنی چشمگیرند و به عریض‌تر به نظر رسیدن کاین کمک می‌کنند، اما آن حس گرما و جذابیت آنی بهترین امضاهای نوری پورشه را ندارند. بقیه اجزای بدنه کاملا هماهنگ هستند. در نسخه توربو، تیغه‌های آیرودینامیک فعال در بخش عقب، هنگام حرکت با سرعت بالا باز می‌شوند تا جریان هوا را هدایت کنند. مطمئنا هرگز کارکرد آن‌ها را از صندلی راننده نخواهید دید، اما واقعا جذاب هستند.

خودروی مورد بررسی، رنگ سبز متالیک (Monteverde) را بر روی کابینی با چرم قهوه‌ای (Espresso) و جزئیات مشکی پوشیده است. این نسخه همچنین به فرمان‌پذیری چرخ‌های عقب، سیستم تعلیق فعال پورشه (Porsche Active Ride)، پکیج SportDesign، رینگ‌های ۲۲ اینچی SportTechno، تایرهای اسپرت، چراغ‌های جلوی HD-Matrix، سقف پانوراما و پکیج پریمیوم مجهز است. قیمت پایه ۱۶۳ هزار دلاری خودرو با این آپشن‌ها به‌سرعت به ۱۹۸,۱۸۰ دلار می‌رسد؛ تعریفی توصیفی و خلاصه از مالکیت یک پورشه.

کابین آشنای پورشه؛ این بار با شیشه و نمایشگرهای بیشتر

در داخل کابین، یادآوری‌های متعددی از کاین اولیه به چشم می‌خورد. کنسول میانی مرتفع همچنان حفظ شده است. غربیلک فرمان کاملا هویت پورشه را تداعی می‌کند و موقعیت قرارگیری راننده مناسب یک خودروی اسپرت از این برند است، نه صرفا یک شاسی‌بلند عادی. امکان تنظیم صندلی در ارتفاع بسیار پایین وجود دارد که یک امتیاز بزرگ محسوب می‌شود. صندلی‌ها به‌استثنای مدل‌های هاردکور GT، شباهت زیادی به صندلی خودروهای اسپرت پورشه دارند؛ ارگونومیک، راحت و کاملا زیبا هستند. اما داشبورد داستان کاملا متفاوتی دارد.

بخش مرکزی کابین را نمایشگر خمیده پورشه (Flow Display) تشکیل می‌دهد که از کنسول وسط تا نزدیکی کلیدهای فیزیکی تهویه امتداد یافته است. این نمایشگر اگرچه نمایشی جذاب دارد، اما در عمل بسیار کاربردی است. استراحتگاه مچ دست در زیر آن، استفاده از صفحه را بسیار آسان می‌کند، چرا که کنترل‌ها معمولا در بخش پایینی صفحه قرار دارند و بخش بالایی آنچه را که کاربر مدیریت می‌کند نشان می‌دهد. بسیاری از خودروسازان انتظار دارند راننده با دست معلق در هوا با نمایشگرهای لمسی غول‌پیکر کار کند، اما پورشه با طراحی استراحتگاه مچ دست این مشکل را حل کرده است.

برخی خریداران قطعا اعتقاد خواهند داشت که تعداد نمایشگرها در این کابین بیش از حد نیاز است و ادعای نادرستی هم نیست. ۱۰ سال دیگر ممکن است این کابین مانند داشبوردهای دیجیتالی قدیمی، تاریخ‌ مصرف‌ گذشته به نظر برسد یا با بروز خطاهای الکترونیکی گاه‌ و بی‌گاه، جذابیت آینده‌نگرانه خود را به مراجعه‌ای بسیار گران‌قیمت به تعمیرگاه تبدیل کند.

اما در حال حاضر، همه‌چیز متناسب و مدرن به نظر می‌رسد. نمایشگر سفارشی سرنشین جلو یکی از پرامکانات‌ترین نمونه‌های موجود در بازار است و سرعت پاسخ‌دهی آن چنان بالاست که حس یک تبلت گیرکرده در داشبورد را منتقل نمی‌کند. سرنشینان می‌توانند به بلوتوث متصل شوند، ویدیو تماشا کنند و کارهای دیگر انجام دهند، در حالی که گوشی آن‌ها روی پد شارژ بی‌سیم کنسول در حال شارژ است.

پورشه همچنین کنترل فیزیکی ولوم صدا را در مرکز بخش تهویه قرار داده است، جایی که سرنشین جلو می‌تواند بدون خم شدن به سمت راننده به آن دسترسی داشته باشد؛ الگویی که خودروسازان بیشتری باید آن را به کار گیرند. وقتی راننده دکمه‌های کنترل صدا را روی فرمان دارد، هیچ دلیلی ندارد که سرنشین برای دسترسی به دکمه ولوم دست خود را به سمت راننده دراز کند.

صندلی‌ها، روکش‌ها و نقاط اصلی لمس حس گران‌قیمت بودن را منتقل می‌کنند. کلیدهای فیزیکی بازخورد لمسی بسیار خوبی ارائه می‌دهند. شاید برخی بخش‌ها با رنگ مشکی مات اندکی ساده به نظر برسند، اما به‌مرور زمان کیفیت خود را حفظ خواهند کرد.

صندلی‌های عقب را نمی‌توان فوق‌العاده جادار نامید، اما فردی با قد ۱۹۸ سانتی‌متر هم می‌تواند بدون احساس تنگی در آنجا بنشیند. صندلی‌ها همچنین در حرکت‌های عرضی، در مقایسه با اکثر رقبا، دربرگیرندگی و پشتیبانی بیشتری ارائه می‌دهند.

فضای بار نیز کاملا کاربردی است. مدل توربو ۷۴۷ لیتر فضای بار ارائه می‌دهد، در حالی که نسخه‌های پایه و S فضایی معادل ۷۸۱ لیتر دارند. در مدل‌های کوپه، این فضا کاهش یافته و به ۵۳۵ لیتر برای نسخه‌های پایه و S و ۵۰۱ لیتر برای مدل توربو می‌رسد.

شعاع حرکتی و سرعت شارژ

طبق استاندارد EPA، شعاع حرکتی کاین توربو الکتریک ۴۷۹ کیلومتر (۲۹۸ مایل) یا با تایرهای بهینه‌شده، ۴۸۷ کیلومتر (۳۰۳ مایل) اعلام شده است. این اعداد خوب هستند؛ نه فوق‌العاده و نه ناامیدکننده. کاین پایه با ۵۱۰ کیلومتر (۳۱۷ مایل) عملکرد بهتری دارد و مدل کاین S شعاع حرکتی ۴۸۱ کیلومتری (۲۹۹ مایل) ثبت می‌کند. این ارقام قابل احترامند، اما لوسید گرویتی با شعاع حرکتی تا ۷۲۴ کیلومتر (۴۵۰ مایل) در نسخه گرند تورینگ، برد پورشه را معمولی نشان می‌دهد.

نقطه قوت پورشه در بخش شارژ نمایان می‌شود. معماری ۸۰۰ ولتی آن می‌تواند در شرایط ایده‌آل تا ۴۰۰ کیلووات توان شارژ بپذیرد و شارژ ۱۰ تا ۸۰ درصد را تنها در ۱۶ دقیقه انجام دهد. این امر مستلزم شارژر مناسب و شرایط دمایی بهینه باتری است، اما وجود چنین قابلیتی حائز اهمیت است. کاین برای رانندگانی ساخته شده که قصد استفاده جدی و پیمایش مسافت‌های طولانی را دارند، نه فقط افرادی که به دنبال یک وسیله نقلیه روزمره سریع هستند.

تجربه رانندگی: ارزیابی در شرایط واقعی

گذرگاه‌های کوهستانی راکی در کلرادو از نظر بسیاری، محیط ایده‌آلی برای تست یک خودروی برقی نیستند؛ چرا که شرایط محیطی و شیب‌های تند به‌ شدت شعاع حرکتی باتری را کاهش می‌دهند. با این حال، پورشه خبرنگاران را برای تست این خودروها به آسپن کلرادو برد و مسیری ۳۷۶ کیلومتری (۲۳۴ مایل) شامل گذرگاه‌های ایندیپندنس و کاتن‌وود را برای رانندگی تعیین کرد.

در رانندگی با نسخه توربو که با لانچ کنترل تا ۱۱۳۹ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند، نخستین حس ملموس، سواری بسیار راحت، بی‌صدا و مسلط خودرو است. به لطف سیستم تعلیق فعال، کاین توربو تقریبا همواره در حال تطبیق خود با شرایط جاده است. این سیستم نیروها و حرکاتی را که در شاسی‌بلندهای عادی رخ می‌دهد، به‌خوبی خنثی می‌کند.

هنگام شتاب‌گیری متوسط، تعلیق عقب به‌ آرامی بالا می‌آید و بخش جلو پایین می‌رود تا بدنه تراز بماند و از بالا رفتن دماغه خودرو جلوگیری شود. هنگام ترمزگیری، روند معکوس رخ می‌دهد و دماغه خودرو به جای شیرجه زدن، بالا می‌رود. در پیچ‌ها نیز تعلیق سمت بیرونی پیچ بالا آمده و سمت داخلی پایین می‌رود.

پورشه این عملکرد را «هلی‌کوپتری» می‌نامد. اگرچه شاید شبیه به یک شویِ تبلیغاتی به نظر برسد، اما حس تکان‌های ناگهانی ناشی از گشتاور آنی و ترمز احیاکننده خودروهای برقی را کاملا از بین می‌برد. مهم‌تر اینکه خودرو هرگز حس بی‌روحی، بی‌حسی یا مصنوعی بودن را به راننده منتقل نمی‌کند که این برجسته‌ترین نقطه دستاورد این فناوری است.

ویژگی اصلی این شاسی‌بلند، توانایی تغییر شخصیت آن از یک خودروی لوکس و آرام پنج‌نفره به یک هیولای تمام‌عیار است. با چرخاندن حالت رانندگی روی حالت اسپرت پلاس، فشردن هم‌زمان ترمز و گاز و سپس رهاسازی ترمز، خودرو شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را در شرایط واقعی ظرف ۲٫۴ ثانیه ثبت می‌کند. پورشه این رقم را ادعا کرده بود، اما تست آن روی جاده واقعی و درست لحظاتی پس از رانندگی روی مسیر خاکی، شتاب ۲٫۵ ثانیه‌ای را ثبت کرد که با کسر خطای اولیه حرکت، به ۲٫۳ ثانیه می‌رسید.

پورشه اعلام کرده که عدد رسمی خود را روی پیست آماده‌سازی‌شده به دست آورده است. مجله Car and Driver نیز اخیرا عدد ۲٫۱ ثانیه را روی سطح پیست ثبت کرده است. تست در جاده واقعی نشان داد که این خودرو چه در پیست باشید و چه در خیابان، عددی بسیار نزدیک به آمار رسمی ارائه می‌دهد. با این حال، اعداد به تنهایی نمی‌توانند حس جنون‌آمیز این شتاب‌گیری را توصیف کنند.

کاین برای رسیدن از حالت سکون به سرعت‌های بزرگراهی به کمتر از ۳۵ متر مسیر نیاز دارد. حس راننده در این لحظه شبیه به پرتاب شدن است. با این حال، نکته خیره‌کننده این است که اجرای این شتاب‌گیری تقریبا نیازی به مهارت خاصی ندارد؛ تنها کافی است فرمان را مستقیم نگه دارید تا دیفرانسیل‌های هوشمند و موتورها، خودرو را به مقصد برسانند. با اینکه خودرویی که برای رانندگی در لبه مرزهای عملکردی به مهارت بالای راننده نیاز دارد جذاب‌تر است، اما اگر به دنبال خودرویی هستید که به رانندگان کم‌تجربه‌تر کمک کند تا مهارت‌های خود را ارتقا دهند، این خودرو یک نقطه ورود فوق‌العاده است.

هیجان خودرو با تمام شدن مسیرهای مستقیم پایان نمی‌یابد. در حالت عادی و بدون استفاده از لانچ کنترل، خودرو همواره ۸۴۴ اسب‌بخار (۶۳۰ کیلووات) قدرت آماده به خدمت دارد. جاده‌های مورد تست پرپیچ‌ و خم و دارای تغییرات ارتفاع شدید بودند، اما کاین با وجود وزنی مشابه با برخی وانت‌های سایز بزرگ، هرگز حس سنگینی بیش از حد منتقل نکرد. در واقع خودرو بسیار چابک‌تر از ابعاد و فاصله محوری‌اش رفتار می‌کند.

در بخش ترمزگیری، پورشه قابلیت رانندگی با یک پدال را ارائه نمی‌دهد. این تصمیم کاملا آگاهانه گرفته شده است؛ چرا که برند می‌خواهد حس درگیری راننده را حفظ کند و نحوه ترمزگیری خودرو این موضوع را نشان می‌دهد. در بسیاری از خودروهای برقی، انتقال از ترمز احیاکننده به ترمز مکانیکی همراه با پله زدن یا تکان است، اما در کاین این انتقال کاملا غیرقابل تشخیص است. سیستم فرمان‌پذیری چرخ‌های عقب نیز باعث می‌شود شاسی‌بلند چه در جاده‌های کوهستانی و چه در مانورهای شهری و شعاع دور زدن کوچک‌تر، کاملا چابک عمل کند.

مدل پایه کاین با ۴۳۵ اسب‌بخار قدرت، تمام این فناوری‌های تعلیق و آیرودینامیک فعال را ندارد، اما همچنان کاملا مسلط و سریع احساس می‌شود و در مسیرهای پیچیده، به‌ راحتی پا به پای نسخه‌های توربو حرکت می‌کند.

نکته پایانی اینکه پورشه پکیج آفرود را هم برای کاین عرضه می‌کند. در تست‌های صورت‌گرفته روی جاده‌های خاکی، خودرو پایداری و اطمینان‌بخشی بالا از خود نشان داد. همچنین برای کسانی که به قابلیت‌های کاربردی نیاز دارند، این شاسی‌بلند توانایی یدک‌کشی تا ۳۵۰۰ کیلوگرم را دارد.

وضعیت رقبا در بازار

لوسید گراویتی چالش‌برانگیزترین رقیب کاین الکتریکی است. قیمت مدل تورینگ آن از ۷۹,۹۰۰ دلار آغاز می‌شود، در حالی که مدل گرند تورینگ با ۸۲۸ اسب‌بخار قدرت، قیمت پایه ۹۸,۹۰۰ دلاری دارد و شعاع حرکتی ۷۲۴ کیلومتری را وعده می‌دهد. حتی مدل جدید GT-S با ۱۰۷۰ اسب‌بخار قدرت، قیمت پایه ۱۲۵,۹۰۰ دلاری داشته، شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت را در ۳٫۱ ثانیه ثبت می‌کند و فضای کافی برای هفت سرنشین به همراه ۳۳۹۸ لیتر فضای بار ارائه می‌دهد.

لوسید نمی‌تواند به شتاب ۲٫۴ ثانیه‌ای کاین توربو برسد و اصالت عملکردی چنددهه‌ای پورشه را ندارد، اما به عنوان یک خودروی برقی خانوادگی منطقی‌تر به نظر می‌رسد. این خودرو سریع‌تر از حد نیاز اکثر خریداران است، فضای بسیار بیشتری دارد و برای سفرهای طولانی مناسب‌تر است. پورشه اصالت برند، شاسی برتر و تجربه رانندگی جذاب‌تری دارد، اما لوسید دلایل منطقی‌تری ارائه می‌دهد.

کادیلاک وستیک رویکرد دیگری دارد. قیمت آن از ۷۷,۳۹۵ دلار آغاز می‌شود، سه ردیف صندلی، تا ۴۹۰ کیلومتر شعاع حرکتی، ۶۱۵ اسب‌بخار قدرت، شتاب ۳٫۷ ثانیه‌ای و سیستم سوپر کروز استاندارد دارد. این خودرو اصلا به اندازه کاین توربو اسپرت یا هیجان‌انگیز نیست، اما وظایف یک شاسی‌بلند لوکس برقی را با قیمتی به مراتب کمتر انجام می‌دهد.

ولوو EX۹۰ نیز مسیر آرام‌تری را دنبال می‌کند؛ شاسی‌بلندی سه ردیفه با اولویت ایمنی، شعاع حرکتی ۴۹۰ کیلومتری و در نسخه Twin Motor Performance، قدرتی معادل ۶۷۰ اسب‌بخار. هیچ‌ یک از این دو، خریدارانی را که به دنبال یک خودروی اسپرت پورشه در قالب شاسی‌بلند هستند جذب نخواهند کرد، اما گزینه‌های مقرون‌ به‌ صرفه‌تری محسوب می‌شوند.

بی‌ام‌و iX تا پیش از خروج از برخی بازارها، نزدیک‌ترین جایگزین سنتی آلمانی بود. جایگزین آن iX۵ جدید است که قوی‌ترین نسخه پایه آن یعنی iX۵ ۶۰ AWD حداکثر ۵۷۰ اسب‌بخار قدرت دارد. مرسدس EQS شاسی‌بلند نیز بیشتر بر سکوت و راحتی تمرکز دارد. هر دو خودروهای برقی لوکس خوبی هستند، اما هیچ‌کدام حس خودرویی را ندارند که مهندسانش ساعات استراحت خود را صرف نحوه کنترل یک شاسی‌بلند ۲۶۵۸ کیلوگرمی در جاده‌های کوهستانی کرده باشند.

جمع‌بندی: اول یک پورشه، بعد یک خودروی برقی

کاین توربو الکتریک قوانین فیزیک را غیب نمی‌کند. این خودرو همچنان بسیار سنگین و گران‌قیمت است و شعاع حرکتی آن تنها در حد «متوسط» قرار می‌گیرد. کابین آن نیز در دورانی که برخی خریداران دچار خستگی از دنیای دیجیتال شده‌اند، به‌ شدت متکی بر نمایشگرهاست. همچنین پورشه نمی‌تواند افت قیمت شدید برخی دیگر از مدل‌های برقی خود در بازار دست دوم را نادیده بگیرد.

اما این خودرو کاملا حس و حال یک پورشه واقعی را منتقل می‌کند.

این توصیف برای خودرویی با ۱۱۳۹ اسب‌بخار قدرت، تعریف کوچکی نیست. ساخت یک خودروی برقی بسیار سریع کار نسبتا آسانی است، اما ساخت خودرویی برقی که در جاده‌های پرپیچ‌ و خم، احساس درگیری، پیش‌بینی‌پذیری و لذت واقعی رانندگی را منتقل کند بسیار دشوار است. کاین از عهده این مهم برآمده است. این خودرو شتاب یک ابرخودرو، تسلط یک شاسی‌بلند لوکس، قابلیت‌های خارج از جاده‌ای ملموس و کنترل دقیق ترمز و شاسی را در اختیارتان می‌گذارد که رانندگی تهاجمی با آن را به تجربه‌ای لذت‌بخش و نه ترسناک تبدیل می‌کند.

کاین الکتریکی احتمالا نمی‌تواند مانند نسخه اولیه خود قوانین بازی را به کلی تغییر دهد؛ چرا که بازار شاسی‌بلندهای برقی بسیار شلوغ و پیشرفته شده است. اما پورشه یکی از نخستین شاسی‌بلندهای برقی را ساخته که دلیلی منطقی برای وجود داشتن، فراتر از پیشرانه خود ارائه می‌دهد.

پرسش دشوارتر این است که آیا خریداران حاضر به پرداخت ۱۱۰ تا ۲۰۰ هزار دلار برای آن خواهند بود و آیا پس از فروکش کردن تب اولیه، همچنان تمایلی به مالکیت آن خواهند داشت یا خیر. این بخش از معادله دیگر در دست مهندسان پورشه نیست، اما صرف‌نظر از آنچه در آینده رخ می‌دهد، آن‌ها می‌توانند به محصولی که خلق کرده‌اند، افتخار کنند.

۳۲۲