به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ویلیام مککینلی، رئیسجمهور ایالات متحده، در ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۱ [۲۳ شهریور ۱۲۸۰]، هشت روز پس از آنکه در جریان نمایشگاه پانآمریکن در بوفالو، نیویورک، هدف گلوله یک آنارشیست دچار اختلال روانی قرار گرفت، بر اثر عفونت ناشی از جراحات گلوله درگذشت.
مککینلی در ۳۴سالگی نخستین کرسی خود را در کنگره به دست آورد و ۱۴ سال در مجلس نمایندگان خدمت کرد. او در این مدت به عنوان برجستهترین کارشناس حزب جمهوریخواه در زمینه تعرفههای گمرکی شناخته شد. پس از آنکه در سال ۱۸۹۰ کرسی خود را از دست داد، دو دوره به عنوان فرماندار ایالت اوهایو خدمت کرد. تا سال ۱۸۹۶، او به نامزد اصلی حزب جمهوریخواه برای ریاستجمهوری تبدیل شده بود و از حمایت مارک هانا، صنعتگر ثروتمند اهل اوهایو، برخوردار بود. مککینلی در پاییز همان سال، رقیب دموکرات خود، ویلیام جِنینگز برایان، را با بیشترین اختلاف آرای مردمی از زمان جنگ داخلی شکست داد.
مککینلی در مقام رئیسجمهور، جنجالبرانگیزانه به عنوان حامی شرکتهای بزرگ شناخته شد؛ شرکتهایی که در دوران ریاستجمهوری او رشد بیسابقهای را تجربه کردند. او از تعرفههای حمایتی به عنوان راهی برای محافظت از کسبوکارها و نیروی کار آمریکایی در برابر رقابت خارجی حمایت میکرد و با موفقیت از استفاده از استاندارد طلا در نظام پولی دفاع کرد.
با این حال، بیش از هر چیز، سیاست خارجی بر دوره ریاستجمهوری مککینلی سایه افکنده بود. در آوریل ۱۸۹۸، کنگره و افکار عمومی آمریکا او را تحت فشار گذاشتند تا در مبارزه کوبا برای استقلال از سلطه استعماری اسپانیا مداخله کند. ایالات متحده در مدت تنها سه ماه اسپانیا را بهراحتی شکست داد و کوبا را آزاد کرد؛ هرچند این جزیره به تحتالحمایه آمریکا تبدیل شد. همچنین پورتوریکو، گوام و فیلیپین را به خاک خود ضمیمه کرد. برای نخستین بار، ایالات متحده به یک قدرت استعمارگر تبدیل شده بود.
افزایش منافع آمریکا در اقیانوس آرام، دولت مککینلی را به افزایش چشمگیر حضور و نقش خود در سیاستهای آسیا سوق داد. در سال ۱۹۰۰، مککینلی هزاران سرباز آمریکایی را به چین اعزام کرد تا به سرکوب شورش بوکسورها کمک کنند؛ شورشی که هدف آن بیرون راندن خارجیها از چین بود. سیاست تهاجمی او با عنوان «درهای باز»، حمایت آمریکا از استقلال چین را اعلام میکرد و بر این باور بود که همه کشورهایی که در چین منافع تجاری دارند، باید بتوانند در شرایطی برابر با یکدیگر رقابت کنند.
مککینلی که از محبوبیت زیادی برخوردار بود، در انتخابات ریاستجمهوری برای دومین دوره نیز با اختلاف آرای بیشتری نسبت به برایان پیروز شد. برایان در جریان رقابتهای انتخاباتی، مککینلی را به دلیل «امپریالیسم» او در اقیانوس آرام مورد حمله قرار داد و در مسائل داخلی نیز به رشد انحصارهای غیرقانونی، یا تراستها، اعتراض کرد. با این حال، فرصت چندانی برای مشاهده دستاوردهای دوره دوم ریاستجمهوری مککینلی فراهم نشد.
در ۶ سپتامبر ۱۹۰۱ [۱۵ شهریور ۱۲۸۰]، هنگامی که مککینلی در نمایشگاه پانآمریکن در بوفالو در صف استقبال از بازدیدکنندگان ایستاده بود، لئون چولگوش، آنارشیست آمریکاییِ لهستانیتبار، به او نزدیک شد. چولگوش یک هفتتیر کالیبر ۳۲ را که در دستمالی پنهان کرده بود، با خود حمل میکرد. او اسلحه را بیرون کشید و از فاصله نزدیک دو بار به مککینلی شلیک کرد. یکی از گلولهها پس از برخورد با دکمه کت منحرف شد، اما گلوله دیگر وارد شکم او شد، از کلیهها عبور کرد و در پشت بدنش متوقف شد.
هنگامی که پزشکان او را جراحی کردند، نتوانستند گلوله را پیدا کنند و بهزودی قانقاریا در سراسر بدن او گسترش یافت. مککینلی هشت روز بعد درگذشت. چولگوش به جرم قتل محکوم شد و مدت کوتاهی پس از این تیراندازی اعدام شد.
منبع: /www.history.com
۲۵۹
نظر شما