روسیه که امپراتوریای در حال گسترش با خط ساحلی طولانی در اقیانوس آرام بود، از بسیاری جهات موقعیت مناسبی برای ایفای نقشی مهم در سکونت و توسعه مناطق غربی آمریکای شمالی داشت. روسها در سال ۱۷۴۱، با یک اکتشاف علمی عظیم به آلاسکا، توسعه قلمروd خود در آمریکای شمالی را آغاز کرده بودند. کاوشگران پس از بازگشت، خبر وجود شمار فراوانی از سمورهای دریایی را به روسیه رساندند؛ موضوعی که سرمایهگذاری روسها در تجارت پوست آلاسکا و ایجاد سکونتگاههای دائمی در این منطقه را به دنبال داشت.
تا اوایل قرن نوزدهم، شرکت نیمهدولتی «روسی-آمریکایی» فعالانه با منافع تجاری بریتانیا و آمریکا در تجارت پوست رقابت میکرد و فعالیتهایش را تا سواحل کالیفرنیا، که در آن زمان تحت کنترل اسپانیا بود، گسترش داده بود.
با این حال، فورت راس نتوانست برای مدت طولانی هیچیک از دو هدف مورد انتظار را برآورده کند. تا دهه ۱۸۲۰، سمورهای دریایی که زمانی در این منطقه فراوان بودند، بر اثر شکار تقریباً تا مرز انقراض پیش رفته بودند. تلاش مهاجران برای کشاورزی نیز چندان موفق نبود؛ تابستانهای خنک و مهآلود سواحل کالیفرنیا، کشت میوهها و غلات مورد نظر آنها را دشوار میکرد. سیبزمینی بهخوبی در آنجا رشد میکرد، اما کشت آن در آلاسکا نیز به همان اندازه امکانپذیر بود.
همزمان، روسها بیش از پیش با مکزیکیها و شمار رو به افزایش آمریکاییهایی که در این منطقه سکونت میگزیدند، وارد درگیری میشدند. روسها که از ظرفیت تجاری فورت راس ناامید شده بودند و دریافته بودند که از نظر سیاسی نیز شانس واقعبینانهای برای ادعای مالکیت این منطقه ندارند، تصمیم گرفتند این سکونتگاه را بفروشند.
پس از آنکه تلاشهایشان برای جلب توجه بریتانیاییها و مکزیکیها به خرید قلعه بینتیجه ماند، سرانجام خریداری به نام «جان ساتر» پیدا کردند. ساتر، مهاجری آمریکایی که به کالیفرنیا آمده بود، در سال ۱۸۴۱ فورت راس را در ازای یک سفته بدون پشتوانه به مبلغ ۳۰ هزار دلار خرید؛ سفتهای که هرگز آن را پرداخت نکرد. او بخشهایی از قلعه را خراب کرد و مصالح و تجهیزات آن را برای تأمین نیازهای مستعمره خود در دره ساکرامنتو به کار برد؛ جایی که هفت سال بعد، کشف اتفاقی طلا به آغاز تب طلا در کالیفرنیا انجامید.
منبع: www.history.com
۲۵۹
نظر شما