قهر کردم و به خانه پدرم رفتم؛ حالا که برگشته ام شوهرم تحویلم نمی گیرد؛ چه کنم؟

به گزارش خبرآنلاین روزنامه خراسان در پاسخ مخاطب خود نوشت: شرایط شما قابل درک است و طبیعی است که بعد از قهر و بحث و ترک منزل، برگشتن به خانه سخت و پر از نگرانی باشد، اما بهتر است هدف را جذب کردن همسر یا وادار کردن او به توجه نگذارید. باید هدف باز کردن راهی امن و محترمانه برای گفت وگو و ترمیم رابطه باشد. در نظر داشته باشید شما نمی‌توانید واکنش شوهرتان را کنترل کنید اما قبل از هر واکنشی این سوالات را از خود بپرسید: آیا احساس می‌کنید برگشتن از نظر جسمی و عاطفی امن است؟ آیا مشکلات حل شده و هر دو به نتیجه‌ای رسیده‌اید یا خیر؟ یا این که خودتان حوصله‌تان سر رفته و قصد برگشت دارید و شوهرتان هم رغبتی ندارد؟
چه باید کرد؟
شما هیچ توضیحی درباره شرایط نداده‌اید اما می‌توان چند پیشنهاد را برای شما در نظر گرفت:
پیام بدهید| می‌توانید پیش از برگشتن یک پیام کوتاه بدهید. مثلا: «می‌دانم بین ما بحث و دلخوری پیش آمده بوده و هر دو ناراحت شدیم. اگر تو مایل باشی آرام و بدون دعوا درباره برگشتن و بهتر شدن رابطه‌مان حرف بزنیم. 
سهم خود را مشخص کنید| مسئولیت سهم خودتان را مشخص کنید. بدون این‌که همه تقصیرها را گردن خودتان بیندازید. مثلا گفتن این که در آن بحث فلان حرف را زدم متاسفم. قصدم آسیب زدن نبود.
گوش بدهید| بعد از صحبت کردن، بیشتر گوش بدهید و از سرزنش و مرور همه دعواهای قبلی پرهیز کنید. درباره یک یا دو موضوع مشخص حرف بزنید و بپرسید: «برای این‌که برگشتن برای هر دوی ما قابل تحمل‌تر باشد چه چیزی لازم داریم؟» اگر به قول خودتان شما را تحویل نمی گیرد قرار است تا کی این طور باشد. برگشت به خانه یعنی قرار است سر زندگی مان باشیم سردی و بی تفاوتی یعنی ادامه کدورت ها. اگر قرار است این روند ادامه یابد حتما باید به یک مشاوره حضوری مراجعه کنید تا مشکلات به طور جدی ریشه یابی و حل شود. وگرنه دایم قهر و آشتی هرگز در هیچ ارتباطی مشکلی را حل و فصل نکرده جز یک روند تکراری خسته کننده! امید است که به یک راهکار منطقی دو طرفه دست یابید و ریشه مشکلات زندگی خود را پیدا کرده و به راهکارهای درست برسید.