برگهای رنگارنگ، تنها نشانه دگرگونی طبیعت نیستند، بلکه هر یک روایتی از مهر، خاطره و حکمت الهی را در خود نهفته دارند. با بهرهگیری از تصویرهای خیالانگیز و زبانی سرشار از عاطفه، پاییز را باید «خبر آسمان عشق» برای زمین خواند و این فصل را از دریچهای تازه نگریست.
در این سروده تازه ام، خشخش برگها زیر گام رهگذران به زمزمه خاطرات عاشقانه بدل میشود و رنگهای سرخ و زرین باغ، جلوهای از دستخط خداوند بر گستره طبیعت تلقی میشوند. از همین منظر، پاییز نه فصل خاموشی، که هنگامهای برای تأمل در نشانههای عشق و معرفت و تماشای پیوند زمین و آسمان است.
متن کامل این شعر را در ادامه میخوانید:
پاییز شاعریست که دارد نشانِ عشق
با دفتری ورقورق از داستانِ عشق
با خش خش مداوم هر برگ زیر پا
بشنو هزار خاطره را از زبانِ عشق
بر دست بیشه بسته حنای خوش آب و رنگ
این حجلهٔ هزار عروسِ جوانِ عشق
دل بر مگیر از این همه آیین عاشقی
چون تیر شو که پر بکشی از کمان عشق
صد جلوه رنگ در رگِ هر برگ آمدهست
با چشمِ دل بیا و ببین کهکشانِ عشق
پاییز را به معنی پژمردگی مدان
این فصل، جلوهای است ز رنگینکمانِ عشق
هر برگِ سرخ و زرد که افتاده روی خاک
مُهرِ خداست بر ورق جاودانِ عشق
بنگر به دست خط خدا بر حریر باغ
بشنو که نیست باد خزان جز بیان عشق
پاییز را بخوان که خدا با هزار رنگ
آورده بر زمین خبر از آسمانِ عشق
پاییز ترجمان بهشت است روی خاک
تا نغزتر شود غزل بیکران عشق
هر برگ ، رقعه ایست ز خورشید معرفت
افتاده بر زمین زبلند آشیان عشق
غافل مباش و مگذر از این فصلِ برگریز
تا با هزار جلوه ببینی نشانِ عشق
* رضاحمیدی، شاعر و دبیر اسبق جشنواره بینالمللی شعر فجر
نظر شما