خبرآنلاین اصفهان؛ لیلا جرکانی: وانیا ۹ سال و کلاس پنجم است اما پشت این سن کم، کارنامه‌ای نشسته که برای خیلی از بزرگ‌ترها هم کم‌نظیر است: پنج مدال طلا، دو نقره و یک برنز از المپیادهای بین‌المللی ریاضی و علوم در سنگاپور و چین را در کارنامه خود ثبت کرده است.
با او درباره خودش، مدال‌هایش، دلتنگی برای مدرسه زمان آنلاین و رؤیایی که برای آینده دارد حرف زدیم. وانیا با همان صراحت و انرژی کودکانه‌اش جواب داد؛ از شیرینی زنگ تفریح گفت تا آرزوی ساختن یک «آزمایشگاه جادویی علوم».
گفت‌وگوی «خبرآنلاین» با وانیا بابر شمس، دانش‌آموز کلاس پنجمی و عضو تازه‌وارد انجمن دانش‌آموزان پرافتخار آسیایی را در ادامه می خوانید:
وانیا جان! اگر بخواهی مختصری از خودت بگی، خودت را چطور معرفی می‌کنی؟
اسمم وانیا بابر شمس است، ۹ ساله و کلاس پنجم هستم. درس‌های علوم و ریاضی را خیلی دوست دارم. اگر بخواهم خودم را در یک جمله معرفی کنم، می‌گویم: «دختری توانمند هستم و توانایی خودم را باور دارم؛ تلاش می‌کنم هر روز نسبت به قبل به جلو حرکت کنم و بهترین خودم باشم.»
از مسابقه‌هایت بگو؛ کجاها شرکت کردی و چه دستاوردی داشتی؟
من در المپیادهای بین‌المللی علوم، ریاضی و زبان شرکت کرده‌ام. در مجموع پنج مدال طلا گرفته‌ام؛ یک طلا در المپیاد ریاضی ساسون ۲۰۲۶ سنگاپور و چهار طلا در علوم: دو مدال در وندا ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ سنگاپور، و دو مدال در علوم سیگما ۲۰۲۶ چین در مرحله مقدماتی و فینال. دو مدال نقره هم دارم؛ یکی در ریاضی سیگما ۲۰۲۵ سنگاپور و یکی در ریاضی کانگورو ۲۰۲۶ همراه با دیپلم افتخار. یک برنز هم در ریاضی سیگما ۲۰۲۶ چین گرفته‌ام و دیپلم افتخار مرحله اول المپیاد زبان انگلیسی ۲۰۲۶ KGL.
کدام مدال برایت سخت‌تر بود؟
برای به‌دست‌آوردن تک‌تک مدال‌ها سختی کشیدم، اما از میان همه آنها، دو مدال المپیاد علوم «وندا» و ریاضی «ساسون» سخت‌تر بود.
تازه عضو انجمن دانش‌آموزان پرافتخار آسیایی شده‌ای. آنجا چه خبر است؟
من تازه عضو این انجمن شده‌ام. چیزی که می‌دانم این است که انجمن استعداد و علاقه دانش‌آموزان را کشف می‌کند و آنها را توانمند می‌سازد تا به کشور خودشان و سایر کشورهای دنیا و جهان کمک کنند و راه را برای ورود اعضا به مدارس و دانشگاه‌های برتر دنیا هموار می‌کند
این مدت کم به مدرسه رفته‌ای و اکثرا آنلاین بودی. بیشتر دلت برای چه چیزی از مدرسه تنگ شده؟!
در کلاس حضوری، صدا و تصویر و همه‌چیز واقعی است و حس گرم و صمیمی بودن را می‌شود فهمید؛ کلاس آنلاین این‌طور نیست. در مدرسه می‌شود کار گروهی و تیمی کرد و پر از هیجان بود؛ نگاه خود معلم را می‌شود از نزدیک فهمید و درس را بهتر و بیشتر متوجه شد و یاد گرفت. زنگ نقاشی و درست‌کردن کارهای دستی خیلی لذت‌بخش است و در کلاس حضوری می‌توانم با مداد و خودکار بنویسم و یک دست‌ورزی ظریف انجام بدهم.
اما مهم‌تر از همه، زنگ تفریح است؛ اینکه با بچه‌ها در حیاط بدوم و بازی کنم. کلاس حضوری به من یاد می‌دهد آدم اجتماعی و قوی بشوم و در کل، مدرسه یک محیط شاد و دوست‌داشتنی اجتماعی برای هم‌سن‌وسالان من است. وقتی دروس مجازی می‌شود، دلم برای دیدن معلمم، مدیرم و ناظمم و به‌خصوص دوستانم تنگ می‌شود؛ برای بازی‌کردن با آنها، کار گروهی و تیمی، و زنگ تفریح و خوردن خوراکی‌های خوشمزه که چقدر خوردنش با دوستانم در زنگ تفریح می‌چسبد.
به نظرت بچه‌ای که مثل تو استعداد دارد ولی کلاس تقویتی و معلم خصوصی ندارد، چطور می‌تواند استعدادش را شکوفا کند؟
باید از طریق همین دنیای مجازی با معلم‌های خودش بیشتر ارتباط بگیرد، کتاب‌های مورد علاقه‌اش را بیشتر مطالعه کند و از دوستان و هم‌کلاسی‌هایی که در برخی درس‌ها از او قوی‌تر هستند کمک بگیرد.
بزرگ که شدی، دوست داری با ریاضی و علوم چه کاری بکنی؟
دوست دارم با علم ریاضی و علوم، دنیای آدم‌های واقعی را بهتر کنم و به مردم کمک کنم زندگی بهتری داشته باشند و با لذت بیشتر علوم و ریاضی را بخوانند. شاید یک آزمایشگاه جادویی علوم داشته باشم که در آن کلی آزمایش هیجان‌انگیز انجام بدهم و کشفیات جدیدی داشته باشم. من به علم نجوم علاقه زیادی دارم و دوست دارم در مورد سیاره‌ها و کهکشان‌ها مطالعه کنم و اطلاعات به‌دست بیاورم. البته الان در کلاسهای نجوم شرکت می کنم .
و حرف آخر؟
برای خودم و تمام دنیا سلامتی و شادی می‌خواهم. دوست دارم بهترین خودم باشم و کشورم در دنیا سربلند و پرافتخار باشد.
نظر شما