دیروز در مراسم جایزه البرز شرکت کردم جایزه‌ای که مرحوم حسینعلی البرز، از بزرگان بازار و تجارت ایران در سال 1342 بنیان گذاشته و تمام دارایی خود را وقف آن نموده است. این جشنواره از دیرپاترین جشنواره‌ها و جوایز در ایران است. خدای مهربان او و همه ی آنانی که طبق سنت حسنه ی وقف به نیکوکاری و نوع‌دوستی و ترویج علم و فرهنگ پرداخته‌اند غرق رحمت بی‌انتهای خود گرداند و آنانی که خاضعانه نیات واقفان و خیرین را دنبال می‌کنند و عملی می‌سازند خیر دهاد.
دیدن نوجوانانی از شهرهای کوچک و بزرگ میهنمان که لبریز افتخارات علمی و فرهنگی و ورزشی و ... بودند و دانش ایشان در مجامع جهانی و همایش‌ها و نشریات معتبر درخشیده بود اشک بر چشمانم آورد. گرچه انصافا برخی مسئولان کشورمان در نادانی و کارنابلدی و سوءاستفاده و ناراستی و نادرستی از هیچ کوششی فروگذار نکرده‌اند تا راه را بر هر کور سوی امیدی نسبت به امروز و فردای سرزمینمان ببندند، اما دیدن این نوجوانان قلب را آرام و به آینده امیدوار می‌کند. آینده‌ای که انشاالله تعالی این نسل بر مبنای عقلانیت و اخلاق و راستی و به دور از شعار و ریاکاری و مردم‌فریبی برای توسعه و بالندگی ایران و ایرانیان رقم خواهند زد.
من اطلاع دقیقی درباره معیارهای این جشنواره و سایر جشنواره‌های دانش‌آموزی و استعدادیابی و نخبگانی مثل خوارزمی و سمپاد و مسابقات وزارت آموزش و پرورش، فرهیختگان، پژوهش‌سراها، بنیاد نخبگان، المپیادها، کانگورو و چه و چه ندارم اما امیدوارم از کار موازی و دوباره پرهیز شود و هر جشنواره به حیطه‌ای خاص و ضروری و مستقل بپردازد و در آن میان علوم انسانی و ادبی و هنری هم مغفول واقع نگردد.
دیگر آنکه به گمانم امروز این جوایز نقدی برای چنین نخبگانی چندان راهگشا نخواهد بود و حداکثر یک گوشی هوشمند برایشان فراهم می‌سازد اما می‌توان با برنامه‌ریزی بهتر انواع آموزش‌های رایگان، فرصت‌های مطالعاتی، سفر علمی، تامین نیازهای پژوهشی، کارگاه‌های ادبی و هنری، خرید کتاب و نشریات ایرانی و بین‌المللی، امکان مجالست و مصاحبت با دانشمندان، درج مصاحبه و زندگینامه ایشان در مجلات تخصصی علمی و ادبی نوجوانان (و البته نه نشریات اداری و دولتی بدون مخاطب) و ... برای این آینده‌سازان تدارک دید.
کاش با همراهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین انجمن‌های تخصصی و تشکل‌های ادبی و هنری نه تنها برای برندگان بلکه برای تمامی راه‌یافتگان به مراحل نهایی این جشنواره، باشگاه‌های علمی فرهنگی ایجاد شود و برنامه مناسبی برای خرید کتاب و برپایی انواع کارگاه‌های ادبی و هنری به سلیقه ایشان فراهم گردد.
کاش به دور از هرگونه شعار و نمایش، عمیقا و خالصانه قدر این نوجوانان نازنین را بدانیم.
مراسم جایزه البرز که از دیرپاترین جشنواره‌ها و جوایز در ایران است دیروز در حالی برگزار شد که به نظر می رسد جوایز نقدی برای نخبگان چندان راهگشا نبوده و باید روشهای کارآمدتری برای آینده این جوانان تدارک دید.
کد مطلب 2299193
نظر شما