عکس‌های دیجیتال و نحوه به اشتراک گذاشتن آنها برای بزرگ‌سالان و سالمندان چندان ملموس نیست؛ اما پژوهشگران با تداعی ورق‌زدن آلبوم‌های قدیمی هنگام تماشای عکس‌های دیجیتالی، راه‌حلی برای این گروه پیدا کرده‌اند.

محبوبه عمیدی: گوشه‌ای از زندگی امروزی را با هم مرور کنیم. شما به سراغ دوستان یا اعضای خانواده می‌روید، لپ‌تاپ‌تان را از کیف بیرون بیاورید و با استفاده از سرویس‌های آنلاینی مانند فلیکر یا پیکاسا، شروع کنید به نمایش عکس‌هایی که به ظاهر تمام‌ناشدنی هستند. اما این چیزی نیست که قدیمی‌ترها را که به تماشای عکس‌های چاپ شده و ورق زدن آلبوم‌های عکس عادت کرده‌اند، قانع کند.

اما شاید بتوان راه‌حلی پیدا کرد. به گزارش نیوساینتیست، محققان شرکت دویچه تله‌کام در آلمان و دانشگاه نیوکاسل در انگلستان امیدوارند با ایجاد یک شبکه مرکزی جدید از تلفن‌های همراه، بتوانند پلی برای گذر از شکاف میان این دو نسل، یکی نسل کداک و دیگری نسل فلیکر، ایجاد کنند.

کریستین کرای، محقق ارشد این پروژه در دانشگاه نیوکاسل می‌گوید: «آن‌چه نسل پیش از ما یا به اصطلاح نسل کداک از دست می‌دهد، طبیعت لمس‌ و در دست گرفتن عکس‌های چاپی است. بنابراین ما تلاش می‌کنیم تا این حس را به وسیله شبیه‌سازی ورق زدن و تماشای عکس‌ها از میان انبوهی از صفحات آلبوم برای این نسل امکان‌پذیر کنیم».

محققان این تیم در وهله اول، به سادگی گروه‌هایی پنج‌نفره را که هرکدام دور یک میز نشسته بودند، انتخاب کردند و از آنها خواستند تا عکس‌های دیجیتالی را یک به یک، به وسیله تلفن‌های همراه دوربین‌دارشان، با استفاده از بلوتوث برای دیگران ارسال کنند. کرای می‌گوید: «این چیزی نبود که ما انتظار داشتیم. عده‌ای از افراد دو به دو شدند و دوستان‌شان را تنها رها کردند».


برای ایجاد همبستگی بیشتر میان افراد گروه، محققان روشی را انتخاب کردند که به وسیله آن بتوان عکس‌ها را هم‌زمان و با همه افراد گروه به اشتراک گذاشت. کرای می‌گوید: «ما به این نتیجه رسیدیم که از ایده مناطق فضایی استفاده کنیم، مانند لایه‌های متحدالمرکزی از جو که گرداگرد میز را احاطه کرده‌اند. این فضا یا جو بخش میانی میز، برای ارسال عکس‌ها به تمامی افراد گروه به‌کار گرفته شد و هم‌زمان فضای متحدالمرکز بیرونی آن برای دانلود عکس‌ها و تماشای آنها در نظر گرفته شد.

گروه هم‌چنین نرم‌افزاری را آماده کرد که می‌توانست چیزی شبیه به بارکدهای متفاوت را در بالای صفحه نمایش تلفن‌های همراه نشان دهد، بنابراین یک دوربین هوایی می‌توانست موقعیت هر دستگاه را به‌سادگی تشخیص دهد. زمانی که یک تلفن همراه در فضای ارسال قرار می‌گرفت، دوربین کامپیوتر شخصی را که امکان بلوتوث برای آن فراهم شده بود، فعال می‌کرد تا محتوای مورد نظر به سایر تلفن‌های هوشمند ارسال شود.

کرای می‌گوید: «این مرحله عالی بود، گروه حقیقتا از این شیوه به اشتراک‌گذاری عکس‌ها لذت برد، همه افراد گروه عکس را هم‌زمان دریافت می‌کردند و هر کس عکسی داشت که می توانست آن‌را در دست بگیرد. با این وجود تعدادی از این افراد نگران از دست دادن کنترل روی دانلود عکس‌هایی بودند که در تلفن همراه‌شان داشتند. آنها گمان می‌کردند دیگران می‌توانند در محل‌های عمومی و بدون اجازه آنها به عکس‌های خصوصی‌شان دستبرد بزنند. این سیستم می‌تواند در تلفن‌های هوشمند آینده به کار گرفته شود و با استفاده از دوربین این دستگاه‌ها به جستجوی بارکدهای موجود در تلفن‌های همراه مجاور بپردازد».

رابرت کانت، کارشناس ابزارهای الکترونیکی مصرفی در دفتر لندن شرکت تحلیل‌گر بازار CCS Insight می‌گوید: «این شکل از مبادله محتوا و فناوری به کار گرفته شده در آن، بسیار‌جالب توجه به نظر می‌رسد و ممکن است بتواند کاربردهای بیشتری هم داشته باشد، به عنوان مثال به اشتراک‌گذاری اطلاعات تجاری در جلساتی که به این منظور برگزار می‌شوند. چندان مطمئن نیستم به اشتراک‌گذاری عکس‌ها بهترین ایده برای استفاده از این فناوری باشد. از سوی دیگر هم هنوز چاپگرهای عکس از بازار نسبتا خوبی برخوردار هستند».

کد خبر 23118

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 1 =