از مرگ چاوز کسی خشنود نشد، چون تمام مردم دنیا از میزان علاقه ملت ونزوئلا به رئیس‎جمهور خود آگاهند؛..

از مرگ چاوز کسی خشنود نشد، چون تمام مردم دنیا از میزان علاقه ملت ونزوئلا به رئیس‎جمهور خود آگاهند؛ اکثر رهبران جهان و حتی در داخل ایالات متحده برخی با مردم ونزوئلا ابراز همدردی کردند. در داخل ونزوئلا نیز بلافاصله واکنش‎ها به دخالت ایالات متحده افزایش یافت و در حرکتی رادیکال بحث مسمومیت او مطرح شد. حتی فیدل کاسترو، رهبر انقلاب کوبا، در مصاحبه‌ای خبری در رابطه با علت مرگ هوگو چاوز، رئیس‎جمهور ونزوئلا، اعلام کرد: «خود چاوز چندین مرتبه در رابطه با توطئه غربی‌ها برای کشتن من و خودش هشدار داده بود. چاوز در سال 2011 گفت که همیشه باید مراقب سلامت خود باشیم. ما باید بدانیم چه کسی چه چیزی به ما می‌دهد و بعد شروع به خوردن آن کنیم. به نظر چاوز اصلا بعید نبود که سرطان وی به علت نوعی ویروس باشد که توسط غربی‌ها وارد بدن او شده باشد. او همچنین می‌گفت که غربی‌ها به اندازه کافی از تکنولوژی‌های پیشرفته برخوردار هستند که بتوانند از آن طریق موجبات مرگ من را فراهم کنند.این امکان وجود دارد که سخنان چاوز درست باشد زیرا او همچون من دارای افکار ضد امپریالیستی بود.» 

اکنون مطبوعات، تحلیلگران و نخبگان در دو طیف به ارزیابی او می‎پردازند؛ برخی در جامعه‎ دو قطبی ونزوئلا او را می‎ستایند و قهرمان و منجی ونزوئلا می‎دانند و برخی هم او را خودکامه‏ای می دانند که اقتصاد ونزوئلا را به عقب رانده است. اما مخالفان داخلی او که سال‎هاست مترصد فرصتی برای بازگرداندن قدرت به اولیگارشی دیرین هستند، از مرگ او راضی‎اند، ولی با توجه به فضای داخلی ونزوئلا و علاقه شدیدی که مردم به چاوز دارند، تنها در مقطعی کوتاه سکوت خواهند کرد؛ سکوتی که دیری نخواهد پایید. ارتش بلافاصله پس از اعلام مرگ چاوز، همبستگی خود را با رهبران سوسیالیست اعلام کرد. زیرا بدنه فرماندهی و اصلی ارتش به چاوز وفاداراست. اما مهم‌ترین مطالبه اپوزیسیون، برگزاری انتخابات تا 30 روز آتی خواهد بود. مهم‌ترین کاندیدایی که چاوز او را معرفی کرد نیکلاس مادورو است. چاوز در ماه دسامبر سال 2012 دلایل انتخاب مادورو را این‌گونه توضیح داد:" او یکی از جوان‌ترین رهبرانی است که توانایی حرکت رو به جلو را دارد؛ او دستانی مصمم، نگاهی خیره، قلبی تپنده برای مردم، نیت‎های خوب ، هوش سرشار، درک بین‎المللی بالا و قدرت رهبری بسیار برای در اختیار گرفتن پست ریاست جمهوری را دارد". اما با وجود این موارد، مادورو قطعا از توانمندی، قاطعیت و سخنوری ایجاد ارتباط عاطفی مانند چاوز برخوردار نیست و بیشتر عنصری عملگراست؛ این در حالی است که در دنیای سیاست، افکار عمومی از فعالیت‎های عملگراها کمتر مطلع می‎شوند. مادورو در دوران غیاب بیماری چاوز در تقلید از خط‎مشی او گام برداشت، اما ثابت کرده است که به سرعت رادیکال می‎شود و فاقد انعطاف و نرمش چاوز در برخی موارد است. در این میان آینده کشور بستگی به مولفه‏های مختلف از جمله عملکرد جانشینان چاوز در قبال مردم دارد؛ اگر آن‏ها بتوانند برنامه‏های او را به ویژه در سطوح اجتماعی و معیشتی ادامه دهند و پیوند همه جانبه‎ای با مردم برقرار کند، میراث چاوز به آن‏ها لااقل تا این دوره ریاست جمهوری ادامه می‎یابد. اما اگر اختلافاتی بین بدنه هواداران او ایجاد شود به هر حال طبیعی است ادامه راهش دشوار خواهد بود و سوسیالیسم قرن21 او هم به سرنوشت نافرجام بقیه سوسیالیست‎ها منتهی خواهد شد. اما آن چه در آینده ونزوئلا روشن است این است که هر دولتی از راستگراها هم بیاید دیگر فضا به سیستم اولیگارشی بی‎حساب و کتاب باز نمی‎گردد؛ چون در این دوره از انتخابات، شعارها در حوزه داخلی مخالفان و برنامه‎هایشان شباهت زیادی با برنامه‎های چاوز داشت. لذا برنامه‏های مخالفان هم احتمالا تلفیقی از تمام ایده‎های توسعه باشد؛ البته به استثنای سیاست خارجی که راست‎گراها با گرایش به کاخ سفید متفاوت‎تر عمل می‎کنند.

کد خبر 280850

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 6 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 2
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • ملت IR ۱۱:۵۳ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۷
    0 1
    کی میگه من یکی که در پوسته خودم نمیگنجم1!!
  • بدون نام MY ۱۷:۳۷ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۷
    1 0
    ایشون همون حزب الهی تمام عیار»، «مومن واقعی و انقلابی» هستند دیگه. نمیدونم همه مومنان اینطوریند؟