۲ نفر
۲۹ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۹:۳۹

بهاریه سرایی سنتی کهن در ادب فارسی است و معمولا بیشتر شاعران ایرانی در خصوص بهار و نوروز سروده‌اند.

به گزارش خبرآنلاین، امسال هم در آستانه نو شدن طبیعت، هر روز شعر یا ترانه‌ای از شاعران و خواننده‌های ایرانی را با هم می‌خوانیم یا گوش می‌دهیم.

 

شعری که می‌خوانید غزلی از شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی شاعر قرن هفتم هجری قمری  است:

 

برخیز که می‌رود زمستان
بگشای در سرای بستان

 

نارنج و بنفشه بر طبق نه
منقل بگذار در شبستان

 

وین پرده بگوی تا به یک بار
زحمت ببرد ز پیش ایوان

 

برخیز که باد صبح نوروز
در باغچه می‌کند گل افشان

 

خاموشی بلبلان مشتاق
در موسم گل ندارد امکان

 

آواز دهل نهان نماند
در زیر گلیم و عشق پنهان

 

بوی گل بامداد نوروز
و آواز خوش هزاردستان

 

بس جامه فروختست و دستار
بس خانه که سوختست و دکان

 

ما را سر دوست بر کنارست
آنک سر دشمنان و سندان

 

چشمی که به دوست برکند دوست
بر هم ننهد ز تیرباران

 

سعدی چو به میوه می‌رسد دست
سهلست جفای بوستانبان

 

5757

کد خبر 283131

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 4 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 2
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام IR ۰۰:۱۹ - ۱۳۹۱/۱۲/۳۰
    2 9
    خیلی ضعیف بود. بعید است که شعر سعدی باشد.
    • محمدمهدی IR ۰۱:۴۶ - ۱۳۹۲/۰۱/۰۲
      9 1
      در غزلیات سعدی تصحیح دکتر غلامحسین یوسفی - انتشارات سخن 1385 چاپ اول در صفحه 111 موجود است. اشعار سعدی مثل هر شاعر دیگری همه در یک سطح نیستند. بهتر این بود که کسی که انتخاب شعر می کند زیباترین اشعار هر شاعر را انتخاب کند. در ضمن "خیلی" ضعیف نیست.