۰ نفر
۳۰ تیر ۱۳۹۲ - ۱۵:۴۲
نامه‌ای به داودنژاد و برزیده

احد صادقی

حضور محترم اساتید بزرگوارم آقایان علیرضا داودنژاد و عبدالحسن برزیده

سلام، روز و روزگارتان خوش

بزرگواران این روزها روزهای اخلاص است و عبادت، روزهای عاشقی و بندگی، اما دریغا که در این ایام که آسمان هستی صاف و پاک و آبی است و پر از نور است و شور، هستند کسانی که دلشان دل شیدایی نیست و با پخش ریزگردهای افترا و اتهام و دروغ این صافی و پاکی را با آلایندهای چرک حرص و آز کثیف می کنند.

برنامه هفت در شب گذشته که انصافا یکی از آگاهی بخش ترین برنامه های هفت طی مدت پخش آن بود، باب بی اخلاقی را باز کرد و ریشه اختلافات چند ساله سینمای ایران را عیان کرد، آن جا که اخلاق در مقابل بی اخلاقی نشست، احترام در مقابل افترا، فرهنگ در مقابل بی فرهنگی، ادب در مقابل بی ادبی، و وقار و متانت در مقابل لمپنیسم نشست.

آنچه سبب شد چند سطری برای شما بزرگواران بنویسم اتهام وافترا و توهینی است که به آن جنابان شد.

آقای داودنژاد عزیز، شما گردن سینمای ایران بسیار حق دارید و به ویژه گردن هم نسلان من، هنوز بعد از بیست و اندی سال با نیاز زندگی میکنیم، با مصایب شیرین مصایب تلخ خودمان را از یاد می بریم، و با تماشای مرهم بی مرهمی زخم هامان را فراموش می کنیم و در کلاس هنرپیشگی از شما می آموزیم.شما گردن ما و سینمای شریف این سرزمین بسیار حق دارید، اما با تاثر بگویم که در برنامه هفت شما را به کسی متصف کردند که شرم مانع از به زبان راندن می شود!

آقای برزیده عزیز، سال هاست افتخار دوستی با شما را دارم، متانت و صبوری تان را همواره ستوده ام، در روزهای سخت و ملال، آرامش مومنانه تان برایم درس بوده است، شما فیلمساز روزهای سخت بوده اید، روزهای نه جنگ و خون و آتش که روزهای عاشقی. آنان که عاشقانه ایستادند و عاشقانه دفاع کردند، که ما امروز با آرامش زندگی کنیم و از زندگی مان با تمام سختی ها و کاستی های اش لذت ببریم.

شما هم مورد افترا و توهین واقع شدید.

بزرگواران عزیزاگر شما در برنامه هفت توسط میهمان برنامه مورد اهانت قرار گرفتید، ایشان و دوستان شان نمی دانند ( یا که می دانند) که در این چند سال اخیر نه فقط  بر شما که بر سینمای ایران چه گذشته است که شکیبایی تان به طاق طاقت رسیده که نه در یک آن و لحظه ، که با پیش زمینه چند ساله یک باره صبوری تان سر میرسد ، بغض در گلو مانده تان می ترکد و عصبیت به حق شما بروز می کند، و حالا در مقام منتقد  شما قرار میگیرند و این عصبیت به حق را به لمپن های تاریخی شبیه میکنند و شما خوبان را به آنان متصف میکنند، اینان گویی نمی دانند که شما چه حقی گردن سینمای ایران دارید،  مقام تان را جایگاه تان را نادیده می گیرند.

و با بی اخلاقی تمام شما را با کلام زشت و ادبیات سخیف  خطاب قرار می دهند، تصورشان چیست؟ نمی دانند که تاریخ سینمای ایران با شما معنا می گیرد نه با آنان، فرهنگ و اخلاق فرهنگی با شما معنا می گیرد نه با تهمت زنان لمپن.

بزرگواران، آقایان داودنژاد و برزیده من به شما مدیونم، و با اطمینان میگویم خیل زیادی از هم نسلان من به شما مدیون است، توهین های ایشان را در این روزها و شب های شیدایی ببخشید و از خداوند برایشان طلب آمرزش کنید، و بدانیدحق با شماست، چون شما دروغ نگفتید، شما توهین نکردید، شما افترا نزدید، شما فقط دردهای سینماگران را در این چند سال فریاد زدید، و فقط میخواستید درهای به ناحق بسته شده خانه مان را بگشایید، همین.

شما گردن ما حق دارید، و ما به شما مدیونیم. 

5757

کد خبر 304669

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 3 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 8
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام A1 ۱۵:۵۳ - ۱۳۹۲/۰۴/۳۰
    40 6
    احسنت
  • بی نام A1 ۱۶:۲۵ - ۱۳۹۲/۰۴/۳۰
    31 6
    بسیار هم عالی
  • بی نام IR ۱۶:۲۷ - ۱۳۹۲/۰۴/۳۰
    34 6
    خیلی خوب بود.مرسی آقای صادقی که حرف دل خیلی ها رو زدید...به امید روزهای بهتر
  • بی نام A1 ۱۷:۴۲ - ۱۳۹۲/۰۴/۳۰
    20 62
    درسته که تهمت‌هایی که زده شده خیلی زشته، ولی چرا هیچ‌کس نمی‌گه این‌ها هم کار اشتباهی کردند! اهالی خانه سینما را نمی‌گم، آقای داوودنژاد و برزیده‌رو می‌گم که روز تجمع رفتارهای غیر منطقی داشتند.
  • سید A1 ۱۸:۵۰ - ۱۳۹۲/۰۴/۳۰
    20 5
    آفرین احد
  • ایمان A1 ۲۰:۳۰ - ۱۳۹۲/۰۴/۳۰
    4 1
    خیلی منطقی و زیبا و در عین حال ساده بود. و این سادگی زیبا و دلنشین کرده این متن رو.
  • مهدی IR ۲۱:۴۸ - ۱۳۹۲/۰۴/۳۰
    7 18
    به بهانه اینکه این افراد فیلم‌های خوب و خاطره‌انگیزی ساخته‌اند، نمی‌توان همهِ حرکت‌های آنان را تایید کرد. پاره‌کردن پلمب و با پا کوبیدن به در برای باز کزدن آن از هر کسی سر بزند کاراشتباهی است.
  • م.ب A1 ۲۳:۰۶ - ۱۳۹۲/۰۴/۳۰
    11 1
    سپاس ازمتن پر مغز و پر سخن