بخت بد و وضعیت نابسامان اقتصادی حدود 50 سال قبل هم اهل قلم را دست به کار کرده که به زبان طنز آه بکشند و داد خود را به خدا برسانند!

دلم تنگه از این دنیا بیا ای دوست شادش کن
بگو کفاش دوران را که: با قالب گشادش کن!

خدایا من بهت گفتم غمم را کم بکن، کم کم
غلط کردم اگر گفتم بیا کم کم زیادش کن!

شده ماشین بخت من ز راه زندگی پنچر
بیا از لطف پنچرگیری اش بنمای و بادش کن!

نمی‌خواند زن من خرج و دخلش هیچگه با هم
هو پیداخان، زن من را وزیر اقتصادش کن!

ندیدم بنده خیری از تمدن‌های امروزی
خدایا کشور ما را مثال عهد مادش کن!

خدایا هر که از غم پشت ما را کرده اینسان خم
خمش کن، چوب خشکش کن، مثال این مدادش کن!

 

 

لب کلفت. توفیق. شماره 9 تابستان 1344


6060

 

کد خبر 318112

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 3 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 6
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام A1 ۱۹:۳۲ - ۱۳۹۲/۰۷/۲۶
    28 0
    با این که خیلی قدیمی بود، خیلی جالب بود.
    • بی نام A1 ۰۳:۴۷ - ۱۳۹۲/۰۷/۲۷
      6 0
      اما آن زمان انتقاد هم راحت بوده است و خط آخر جالب توجه و قابل تامل هست. راستی آمار تورم اون زمان چقدر بوده؟اندازه الان که نبوده اگر بود شاعر چی میگفت؟
  • بی نام CN ۲۰:۰۰ - ۱۳۹۲/۰۷/۲۶
    14 0
    پس معلومه ملت ما مشکلات تاریخی و ثابتی دارند!!!!
    • بی نام A1 ۰۳:۳۳ - ۱۳۹۲/۰۷/۲۷
      5 1
      دقیقا و به همین منظور ما و پدران ما به یک درد می میریم بی تدبیری
  • بی نام IR ۲۱:۰۶ - ۱۳۹۲/۰۷/۲۶
    6 0
    امین
  • ازغندي A1 ۱۲:۲۲ - ۱۳۹۲/۰۷/۲۸
    0 0
    خدا وكيلي اين طنز رو با اون طنز بي مزه استقبال از ظريف مقايسه كنيد.خدا رحمتش كنه واقعا.