از دیدن این اسامی در لیست سیاه امریکا تعجب نکنید!

ایسنا گزارش داد: همیشه کتاب‌هایی بوده‌اند که نام‌شان در فهرست آثار ممنوعه قرار می‌گیرد و چه بسا خواننده را برای دستیابی به آن تشنه‌تر می‌کند. اما در این فهرست سیاه کتاب‌هایی هم به چشم می‌خورند که سانسور شدن آنها تعجب همگان را برمی‌انگیزد.

در این گزارش به 11 کتابی اشاره می‌کنیم که هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد توزیع‌شان در آمریکا ممنوع‌ شود:

فرهنگ واژگان «وبسترز» و «هریتیج»

«مریام وبسترز» و «هریتیج» دو کتاب مرجعی هستند که توزیع آنها در چندین مدرسه‌ی آمریکایی ممنوع اعلام شد. این اتفاقی بسیار نادر و شوکه‌کننده است، چرا که این کتاب‌ها تنها معنای واژه‌های کاربردی یک زبان را به خواننده ارائه می‌کنند. دبستانی در کالیفرنیا علت این ممنوعیت را اشاره به مسائل و اصطلاحاتی عنوان کرد که برای گروه سنی دانش‌آموزان آن مدرسه نامناسب بود.


«خوشه‌های خشم»

تصورش را کنید که «خوشه‌های خشم»، یکی از 100 کتابی که مطالعه‌ آن به همگان توصیه شده،‌ در فهرست کتاب‌های ممنوعه‌ آمریکاست. علت اعمال محدودیت برای مطالعه‌ شاهکار تاریخی «جان اشتاین‌بک‌»، دربرداشتن مطالب زننده و البته ارائه‌ تصویری تاریک از شرایط کشور آمریکا در آن زمان عنوان شده است. این رمان در محکومیت بی‌عدالتی، سفر طولانی و دشوار یک خانواده تنگدست آمریکایی که به امید زندگی بهتر از ایالت اوکلاهما به کالیفرنیا مهاجرت می‌کنند، روایت شده است. اتفاقات این اثر در دهه 1930 میلادی و در سال‌های پس از بحران اقتصادی بزرگ آمریکا روی می‌دهد. اشتاین‌بک این رمان را در سال ۱۹۳۹ منتشر کرد. وی برای نگارش این کتاب برنده‌ جایزه پولیتزر شد. «خوشه‌های خشم» هم‌اکنون جزو 40 اثر کلاسیک قرن بیستم به‌شمار می‌آید. مجله تایم نیز شاهکار اشتاین‌بک را در فهرست 100 رمان برتر انگیسی‌زبان از سال ۱۹۲۳ تا ۲۰۰۵ جای داده‌ است. «جان فورد» در سال ۱۹۴۰ فیلمی با همین نام با هنرپیشگی «هنری فوندا» بر اساس داستان این کتاب ساخت.


«دلبر» و «آبی‌ترین چشم»

«تونی موریسون»، نویسنده برنده‌ نوبل ادبیات دو شاهکار معروفش عمرش را با وجود ممنوع اعلام شدن آنها به خوانندگان آمریکایی عرضه کرد. این مبارزه همچنان ادامه دارد، اما استفاده از زبان زننده و خشونت بیش از حد در «آبی‌ترین چشم‌ها» و «دلبر» به عنوان دلایل ممنوعیت توزیع این رمان‌ها اعلام شده است. موریسون نویسنده، فمینیست و استاد دانشگاه برنده‌ جایزه ادبی نوبل ۱۹۹۳ است که آثارش به خاطر فضای حماسی، دیالوگ‌های زنده و تصویر کردن شخصیت‌های سیاهپوست آمریکایی مشهور است. او نخستین زن سیاهپوستی است که کرسی‌ به نام خود در یکی از دانشگاه‌های بزرگ آمریکا (دانشگاه پرینستون) دارد و همچنین اولین زن سیاهپوست آمریکایی است که جایزه نوبل را دریافت کرده‌ است.

«جادوگران» و «جیمز و هلوی غول‌پیکر»

«رولد دال» دیگر نویسنده‌ی سرشناسی است که مشهورترین آثارش در فهرست سیاه ادبیات آمریکا قرار دارد. در این مورد هم، اشاره به مسائل غیراخلاقی و همچنین بی‌ارزش جلوه دادن زندگی یک کودک بهانه بوده است. دال داستان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ولز و از مشهورترین نویسنده‌های انگلیسی است که در دهه ۱۹۴۰ به شهرت رسید. مهم‌ترین آثار او «چارلی و کارخانه شکلات‌سازی»، «ماتیلدا» و «داستان‌های چشم‌نداشتنی» است. بیشتر آثار رولد دال تبدیل به فیلم سینمایی شده‌اند.

«زنان کوچک»

«زنان کوچک» نامی است که وقتی در این فهرست به آن برمی‌خورید واکنشی غیر از شگفت‌زدگی از خود نشان نمی‌دهید؛ داستانی که همه نوجوانان به ویژه دختران با آن خاطره دارند و با شخصیت‌هایش همزادپنداری کرده‌اند. اما این رمان هم از این قاعده مستثنی نمانده است. علت این سانسور ازدواج قوی‌ترین شخصیت زن داستان با مردی خسته‌کننده است که فاصله‌ سنی بسیاری با او دارد. برخی بر این عقیده‌اند که این موضوع چندان به مزاق فمینیست‌های آمریکایی خوش نیامده است.

«زنان کوچک» رمان بلندی از «لوییزا می الکات»، نویسنده‌ی آمریکایی است. این کتاب به بیش از ۵۰ زبان ترجمه شده است. اقتباسی از این اثر در اپرا، باله، برنامه‌های تلویزیونی، هالیوود، بالیوود و انیمیشن‌های ژاپنی شاخته شده که سریال کارتونی آن از همه شناخته‌شده‌تر است.

«وداع با اسلحه» و «زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند؟»


زمانه تغییر کرده، اما در گذشته نام «وداع با اسلحه» ارنست همینگوی به علت دربرداشتن مطالب غیراخلاقی و دیگر شاهکار وی «زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند» به دلیل تصویر کردن مفاهیم ضدکمونیستی در لیست سیاه دیده می‌شد. خالق «پیرمرد و دریا» رمان «وداع با اسحه» را در سال 1929 و «زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند؟» را 11 سال پس از آن منتشر کرد. «زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند؟» روایت داستان «رابرت جوردن» - سرباز آمریکایی - است که به عنوان متخصص مواد منفجره وظیفه دارد پلی که بر سر راه دشمن قرار دارد، را منفجر کند.

«نوری در اتاق زیرشیروانی»

«شل سیلورشتاین» که همه کودکان و بزرگسالان او را با نام مستعار «عمو شلبی» می‌شناسند‌، خالق داستان‌ها و اشعاری است که از فرط لطافت و صمیمیت، خواننده یادش می‌رود مردی تنومند با چهره‌ای جدی آن‌ها سروده است. اما تدریس یکی از کتاب‌های این نویسنده در سال 1993 در دبستانی در فلوریدا ممنوع اعلام شد. این اثر در دهه 1990 از آثاری به شمار می‌رفت که بسیار مورد حساسیت قرار گرفت. گفته می‌شد «نوری در اتاق زیرشیروانی» باعث ترویج هتاکی‌، هراس و خشونت در کودکان می‌شود. «یک زرافه و نصفی»، «در جست‌وجوی قطعه گمشده»، «پاهای کثیف» و «من و دوست غولم» از دیگر کتاب‌های معروف عمو شلبی هستند.

6060

 

کد خبر 320659

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 4 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 9
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام A1 ۱۴:۱۲ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۲
    18 4
    ننگ بر تروریست های وحشی و ضدتمدن ، ننگ بر جاسوس جهانی ، امریکای کاسبکار که همیشه حامی اول و اخر تروریست های تندرو در هر کجای جهان بوده است.
    • بی نام IR ۱۷:۱۹ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۲
      11 1
      منفی به این نظر
    • سادا IR ۱۲:۱۲ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۵
      2 2
      منم موافقم پشت همه ی تروریست ها امریکاس چون پول داره همه چیه رو فکر میکنه با پول میتونه بخره البته فکر نمیکنه چون واقعا داره انجام میده
  • بی نام A1 ۱۴:۱۷ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۲
    16 0
    عجب پس توی آمریکا هم ممیزی وجود داره ما نمیدونستیم...
  • محمود US ۱۷:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۲
    45 2
    آقا این مطالب دروغه لطفا این موضوع را حذف کنید. این ادعا که کتاب خوشه های خشم در آمریکا غیر مجاز است خند دار است لطفا یه کم بیشتر تحقیق کنید
    • محمد IR ۱۸:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۲
      3 1
      اره راست میگه فتوشاپه!
    • بی نام A1 ۲۰:۳۱ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۲
      3 1
      منفي براي اين کامنت...شما تو امريکا زندگي مي کني؟؟؟!!!
  • غلى A1 ۱۸:۴۹ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۲
    9 1
    اين كتابها ممنوع نيست بلكه احتمالا براى مدارس مناسب تشخيص داده نشده است. تونى موريسون اولين نوسنده زن سياهپوست أمريكا يى است كه جايزه صلح نوبل را دارد.
  • ممد A1 ۱۴:۰۱ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۴
    3 2
    خب حالا که در ایران آزاده - چند نفر از ما این کتاب ها را خوانده ایم - خود شما (هر شمایی) آخرین بار که یک رمان کلاسیک را خواندی کی بود؟