آیا در بر همان پاشنه می‌چرخد؟!

در سفر به آذربایجان غربی، نمایه‌هایی از آن خود را نشان داد:

1- این سفر، سرشار از وعده‌های طلایی بود. نمونه‌هایی از این قبیل:
   * در 4-3 سال آینده، نرخ بیکاری در کشور به 5 درصد می‌رسد که این میزان نرخ معمول بیکاری است. (در دیدار با نخبگان استان)
   * ظرف سه سال آینده، تولید مسکن به روز خواهد شد.(همان)
   * و...
بخشی از مناقشات نخبگان اجتماعی با ایشان، در وعده‌های غیرقابل تحقق و دور از دسترس بود. وعده‌هایی که توقع اجتماعی را بالا می‌برد و پس از مدتی، به انباشت مطالبات می‌انجامد. اینک گویا بار دیگر این‌گونه اظهارات در مدار سرعت قرار گرفته‌اند.

2- اعلان برنامه‌های رفاهی عامه‌پسند، اما بدون تدبیر و برنامه روشن، از نکات دیگری است که ایشان بارها و بارها این سمت و سو رفته‌اند وآزموده‌اند.
نمونه‌ای دیگر از موارد در سفر یاد شده، رخ داد. ایشان، در جمع مردم ارومیه، از صندوق آتیه فرزندان خبر دادند و اینکه از آغاز سال 89، کلیه نوزادان به محض ولادت، یک میلیون تومان از سوی دولت در حساب ویژه دریافت خواهند داشت و دولت در هر سال، یکصد هزار تومان به آن خواهد افزود. ایشان از خانواده‌ها خواست که آنان نیز هر ماه 20 هزار تومان واریز کنند و در نهایت برای ازدواج و اشتغال و مسکن، 120 میلیون تومان پس‌انداز خواهند داشت. (روزنامه ایران، 19/1/89)
اعلان این برنامه، پرسش‌های زیر را بهمراه داشت:

اولاً: اعلان بی‌سابقه آن، این پرسش را داشته و دارد که آیا فرایند کارشناسی آن چه مراحلی را گذرانیده است؟ آیا به تصویب مجلس شورای اسلامی - با توجه به نکات آینده - نیاز ندارد؟ و...

ثانیاً: با احتساب حدود یک میلیون و 300 هزار نوزاد در سال (بر اساس آمار سال 88)، این برنامه برای سال 89، حداقل یک هزار و 300 میلیارد تومان هزینه خواهد داشت. آیا چنین منبعی در بودجه 89 پیش‌بینی شده است؟ در شرایطی که دولت و نمایندگان مجلس، در مجادلات پر دامنه‌ای راجع به درآمد هدفمند کردن یارانه‌ها قرار دارند، این هزینه‌کرد جدید چه معنا و مفهومی دارد؟ آیا این هزینه‌کرد، بر نگرانی‌های مجلسیان درباره تأکید دولت بر افزایش درآمد هدفمند کردن یارانه‌ها و نکات دیگر نمی‌افزاید!

ثالثاً: مفهوم و معنای این تعهد، آنست که دولت در سال بیست و پنجم صندوق آتیه فرزندان (1414 ه.ش) با حدود 30 میلیون عضو صندوق مواجه است (با احتساب نرخ تولد یک میلیون و 300 هزار نفر برابر با آمار ولادت سال 88). بر اساس تعهد یکصد هزار تومان سالانه برای هر نفر، بایستی دولت در سال یاد شده، حدود 3,000,000,000,000 تومان پرداخت کند؛ علاوه بر مبلغ هزار و سیصد میلیارد تومان برای نوزادان متولد آن سال!

آیا چونان مبلغ و تعهدی معقول می‌نماید؟!

رابعاً: رقم 120 میلیون تومان پس انداز - موقع ازدواج و اشتغال - بر اساس چه معادله‌ای صورت پذیرفته است؟! با احتساب یک میلیون اولیه و واریز یکصدهزار تومان در طول 25 سال، کل مبلغ پرداختی دولتی به هر عضو صندوق، 3,5 میلیون تومان خواهد بود. در صورت پرداخت ماهانه 20 هزار تومان از سوی والدین، مبلغ پرداختی توسط ایشان 5 میلیون تومان و جمعاً مبلغ 8,5 میلیون تومان خواهد شد. حتی با احتساب سود بانکی، رقم 120 میلیون تومان پس‌انداز،چگونه بدست می‌آید؟!

3- کرامت‌یابی و مقولاتی از این قبیل، از دیگر موارد مجادلات انتخاباتی بود. در این سفر، از سوی دوستان ایشان، چونان مسایلی تجدید شد. خبرگزاری فارس، رجا و... نوشتند که دعای احمدی‌نژاد و نزول باران رحمت در ارومیه!
آیا براستی بارش باران در اولین روزهای بهار - آن هم متقارن با پیش‌بینی‌های هواشناسی - چونان ذوق‌زدگی را باید بهمراه داشته باشد؟!

4- تعبیرات ایشان درباره اوباماو آمریکا، همان نقدهای دیرین را بهمراه دارد. بی تردید، مواضع غیر حقوقی - اخلاقی آمریکا و اوباما، در تجویز تهاجم هسته‌ای به ایران، بایستی پاسخی قاطع و محکم می‌یافت، اما میان قاطعیت با توهین مرز روشنی است. به دیگر سخن، نباید آداب دیپلماتیک را بهانه‌ای برای انفعال و بی‌غیرتی قرار داد اما نباید به بهای قاطعیت نیز اصول و آداب اخلاقی را - حتی در برابر دشمن- به فراموشی سپرد.
امید می‌رود که آقای احمدی‌نژاد، خویشتن‌داری نسبی ماه‌های پیشین را، استمرار بخشند و دوباره برای آتش‌های خاموش، شعله‌های جدید نسازند.