۰ نفر
۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۲۱:۵۹

به مناسبت عید سعید مبعث در تاریخ 30/1/1395 مصادف با 22 ماه رجب سروده شد

روز هـــا همچون شب دیجور بود 
زندگی بر مردمان ناجــــــور بود

بت پرستی بُد شعار مکّیـــــــــان
مغـــزها چون چشم ها بی نور بود

بهرشان فرزند بُد تنهـــــــــا ذکور
دخترانشان جایشــــان در گور بود

عده ای اَشراف بین مشــــــــرکان
بزمشـــــان پر رونق و پر شور بود

یک طرف هرگز به نانی سیـــر نی!
هر چه خواهی زان طرف میسور بود

عده ای سرکرده و فرمانـــــــروا
جمع دیگر دائمـــــــــا مزدور بود

هر که دست­از پاخطا می­کرد ز خَلق
خون او بی شک همی مهــدور بود

جا نبود بهر خطـــــای بردگــــان
خبط زر داران ولی مغفـــــور بود

هرزگی، پتیــــارگی، بُد راه و رسم
پاکی و صدق و صفا مهجــــور بود

بنده ای را اعتراضی رســــــم نی!
او به تسلیم و رضا مجبــــــور بود

بینشان بود اندکی با اعتقــــــــــاد
که به آئین حنیف مســــــــرور بود

بهر مظلومان پیمـــــــانی بسته شد
کان به حفظ بی­کســــان مشهور بود1

بُد محمــــد جمله زآنان، هم امیـن
بود او ز ابرار و خود مبـــــرور بود

او ز خُلقیـــــــات مردم در عذاب
با خدا و یاد او محشـــــــــور بود

یک زنی صاحب دل و سرمـــایه دار
پر نفوذ و صالح و پـــــــر زور بود

ثروتش بی حــــــدّ و اندازه، تو گو
کمتـرینش چینی فغفــــــــور بود

چون محمـــــــد چند سالی بهر او
خدمتی کرد خدمتش مشـــکور بود

عاشق خُلقش بشد آن شیــــــر زن
خواستگاریش سالــــم و مفطور بود

الغرض چون سن او بر چهـل رسید
فاش شد رازی که آن مستــــور بود

در شب بیست و هفت مــــاه رجب
آن شبی کو نعمتش موفــــــور بود

گاه تسبیح و نیــایش با خـــــــدا
دید جبرائیــــــــل کاو مأمور بود

پس امینِ وحی به او پیغـــــام داد
همچو موسی کاو به کوه طــور بود

گفت «اقرأ» ای محمــــــد، ای نبی
نای او بهتــر ز صد سنتـــــور بود

شد رسالت مبدأ خیـــر کثیـــــــر
تا قیـــامت، گر چه آن بس دور بود!

شد چراغی بهر افکــــــــار تبـــاه
در عقول مرده کان مقبــــــور بود

نهضتش برقی بزد در این جهــــــان
گشت بینـــا چشمِ دل گر کور بود

گر که قدرت یافت مسلِم در زمــان
حاصــــلِ آن نهضت مزبـــور بود

پس زمانی مسلمیــــــــن آقا بُدند
دولت و ملت همه معمــــــور بود

لیک بنگر وضعشان در این دو قـرن
بین چسان در دست خصم مقهور بود

ای مسلمان جان من انصـــــاف ده
بین چرا اوضاع چنین مفتـــــور بود؟

کشوری خود گاه تسلیــــــم عـدو
گاه دیگر مضطر و محجـــــور بود

لیبی و سوریه و مصـــــر و یمـــن
در یَدِ اَعـــدا چو یک عصفـور بود

حاکمانشان یا به ضعفی مبتـــــــلا
یا به غایت بر خودش مغــرور بود

حرمت دین نبی نگزاشتــــــــــتند
سرنوشتشان جملگی بدجـــور بود

هر که دارد پاس آئیـــــنِ نبــــــی
او به حق از سوی حق منصـور بود

نا سپاسی بهر این نعمت «رضــــــا»
شد بساط، گر چه زمانی جـور بود!

 

کد خبر 657958

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 7 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام IR ۱۴:۰۸ - ۱۳۹۶/۰۲/۰۵
    0 0
    شعری خوبی بود لیکن در غزل وزن از ابیات گاهی دور بود