۰ نفر
۱۸ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۵:۰۷

با سپاس از تمام آن‌ها که دیروز پیشاپیش فرا رسیدن روز خبرنگار را به ما و همکاران‌مان تبریک گفتند و امروز هم احتمالاً به ما تبریک می‌گویند، حقیقتش آن‌چه این روز‌ها نیاز داریم «تبریک» نیست، «کاغذ» است و البته اندکی «امید» به درست شدن اوضاع!

امروز هفدهم مرداد است؛ روز خبرنگار و اگر ما ورزشی‌نویسان را هم خبرنگار به حساب بیاورند، روز خبرنگار، روز ما هم هست، روز جماعتی که به گواه کارشناسان رسانه، فعالیت‌مان از سایر هم‌صنفی‌های‌مان بیشتر است و تولیدی‌تر، اما هنوز کارمان شغل به حساب نمی‌آید و بعضاً حتی «بازی» تلقی می‌شود.

با سپاس از تمام آن‌ها که دیروز پیشاپیش فرا رسیدن روز خبرنگار را به ما و همکاران‌مان تبریک گفتند و امروز هم احتمالاً به ما تبریک می‌گویند، حقیقتش آنچه این روز‌ها نیاز داریم «تبریک» نیست، «کاغذ» است و البته اندکی «امید» به درست شدن اوضاع!

این روز‌ها یک دغدغه به تمام دغدغه‌های زندگی‌مان اضافه شده است و کنار دستمزد اندک و مشکلات انبوهی که داریم و پس‌اندازی که نداریم، به بحران کاغذ هم فکر می‌کنیم، بحرانی که رسانه‌های نوشتاری را به مرز تعطیلی کشانده و حرفه ما را با خطر نابودی مواجه کرده است... حق خبرورزشی است که به عنوان پرمخاطب‌ترین روزنامه کشور و پرتیراژترین روزنامه بخش خصوصی، برای چاپ روزنامه و برقراری ارتباط دائمی با مخاطبان خود کاغذ داشته باشد، اما برخی رانت‌ها برای روزنامه‌هایی که خواننده ندارند و سودجویی محتکران و دلالان کاغذ، این حق را از خبرورزشی دریغ کرده است و هر روز نگرانیم که مبادا به خاطر کمبود کاغذ، از تعداد صفحه‌های روزنامه کاسته شود. دوستان، برای ما بازی فکری درست کرده‌اند!

پی‌نوشت: در روز خبرنگار، جای زنده‌یاد ناصر احمدپور، زنده‌یاد عباس عبدالملکی، زنده‌یاد اکبر مطیعی و تمام درگذشتگان خبرورزشی و صد البته تمام زحمتکشانی که هر یک به دلیلی دیگر کنار ما نیستند، سر سفره خبرورزشی خالی است و البته که یادشان تا همیشه با ما و جای‌شان تا ابد در قلب ماست.

این یادداشت در سرمقاله چهارشنبه ۱۷ مرداد روزنامه خبرورزشی چاپ شده است.

کد خبر 795538

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 17 =