به نظر میآید از میان موضوعات گوناگونی که میان این دو کشور وجود دارد درباره برخی مسایل توافقاتی شکل گرفته است و سایر مسایل فعلا در حاشیه قرارگرفتهاند. به نظر میرسد فعلا در مورد مساله ایران و کرهی شمالی، افغانستان، نفوذ روسیه در جمهوریهای پیرامونی (CIS)، و سپر موشکی آمریکا در اروپای شرقی توافقاتی شده است.
آمریکاییها نفوذ روسیه در CIS را پذیرفتهاند. عملکرد آمریکا در ماههای اخیر در قبال بحران قرقیزستان شاهد این مدعاست. همچنین به نظر میآید سفر دورهیی هیلاری کلینتون ـ وزیر خارجه آمریکا ـ به کشورهای لهستان، گرجستانی و ... نوعی حمایت و دلجویی از این کشورهاست و به خاطر توافقاتی است که میان آمریکا و روسیه به وجود آمده و بر حمایت آمریکا از این کشورها سایه افکنده است.
در بحث افغانستان آمریکا این امتیاز را به روسیه داده است که هر نوع کمک به افغانستان به جای انتقال از کانال پاکستان، از روسیه و آسیای مرکزی متقل شود، از این رو در مسالهی افغانستان روسها همکاری با آمریکا را پذیرفتهاند. در بحث ایران و کرهی شمالی، آمریکا از ابتدا این مساله را به سپر موشکی در اروپا مربوط کرده بود. در حالی که روسها این ادعای آمریکا را رد میکردند و معتقد بودند سپر موشکی برای کنترل روسیه است. آمریکا در یک معامله بزرگ اجرای این را تا سال 2015 تعلیق کرد به شرط آن که روسیه در بحث ایران و کرهی شمالی مانع نشود؛ این مساله از لحن روسها در قبال تصویب قطعنامه 1929 علیه ایران و مذاکرات دربارهی کرهی شمالی مشخص است.
در یکسال و نیم اخیر مقامات روسی و آمریکایی هفت بار با یکدیگر دیدار کردهاند و در هر یک از این ملاقاتها توافقات مهمی مثل امضای پیمان استارت، کمکهای فنی و صنعتی آمریکا به روسیه و غیره به دست آمده است. اما توافقات مهم متقابل میان مسکو، واشنگتن مربوط به بحث افغانستان، کشورهای CIS، ایران و طرح دفاع موشکی است. از این رو معتقدم اظهارات اخیر مدودف ـ رییسجمهور روسیه ـ دربارهی ایران خیلی عجیب نیست و باید در چارچوب توافقات مسکو و واشنگتن به آن نگریسته شود.
اقدامات متقابل ایران در برابر فضای سیاسی بینالمللی جدید علیه ایران به ویژه پس از تصویب قطعنامهی 1929 شورای امنیت باید گویم که دیپلماسی ایران باید در جهتی حرکت کند که مانع تصویب قطعنامههای دیگر علیه ایران شود و از افزایش تعدادشان جلوگیری شود. ایران باید تلاش کند از تسلسل تصویب قطعنامهها جلوگیری کند. در ارتباط با روابط روسیه و آمریکا باید به وزن واقعی خود در معادلات بینالمللی توجه کنیم. همچنین ایران نباید روابطش با روسیه را متشنج کند و باید با درایت سعی کند بر موضعگیریهای روسیه تاثیر بگذارد و از حرکت بیشتر آنها به سمت آمریکا جلوگیری کند، چون روسها هم در بلندمدت اعتماد زیادی به آمریکاییها ندارند و در غیر این صورت شاهد محدود شدن حلقهی دوستانمان خواهیم بود.
نظر شما