محمود عزیزی: این اتفاق زمانی رخ داد که وقتی از مشایی پرسیده شد چه خاطره ای از خبرنگاران دارید، این گونه پاسخ داد که: «من چند سالی از زندگیام را در کنار خبرنگاران بودم و همه آن خاطره بود و شاید یکی از زیباترین دورانهای زندگی من دورانی است که در رسانه مسوولیت مستقیم داشتم و اکنون نیز مسوولیت دیگری بر عهده دارم، مسوول شورای اطلاعرسانی دولت هستم و خودم را یک خبرنگار کوچک میدانم ».
آچار فرانسه دولت
با اضافه شدن مسوولیت شورای اطلاع رسانی دولت باید این پست را به ریاست دفتر،عضو کمیسیون اقتصادی دولت، رئیس شورای هماهنگی مناطق آزاد، جانشین رئیس جمهوردرشورای عالی ایرانیان خارج از کشور، دبیر کمیسیون فرهنگی دولت، رئیس کارگروه زیارت و فرهنگ رضوی و نماینده رئیسجمهور در ستاد راهیان نور اضافه کرد تا میزان اعتماد رئیس جمهور به رئیس دفتر خود مشخص شود.
از الهام تا مشایی
مسوولیت شورای اطلاع رسانی دولت در دولت نهم بر عهده غلامحسین الهام سخنگوی دولت بود.تجربه سخنگوی شورای نگهبان هم مزید بر علت بود تا الهام هرهفته درمقابل خبرنگاران بنشیند و پاسخگوی سوالات ، ابهام ها و شایعاتی که هر هفته در افکار عمومی درباره دولت پیش می آمد باشد. اتفاقی که در دولت دهم شاید به تعداد انگشتان دست هم نرسیده و علی رغم انتخاب سخنگویان تخصصی از سوی دولت، میزان حضور سخنگویان در مقایسه با دولت نهم کاهش یافته است. در حالی که حجم سوالات و پرسش ها درباره دولت کاهش نیافته است.
ایده ای برای اطلاع رسانی در دولت
بعد از خداحافظی الهام از دولت دهم بود که نزدیکان رئیس جمهور از انتخاب سخنگویان «متعدد» برای دولت خبر دادند. علی اکبر جوانفکر مشاور مطبوعاتی رئیس جمهور نخستین کسی بود که درباره فواید این شیوه واستفاده از ان درکشور های مختلف سخن گفت.
ایده ای که وقتی 6 اذر ماه 88 مجتبی ثمرههاشمی در حاشیه مراسم ختم مرحوم علی کردان گفت که «احتمال دارد سخنگوی دولت تخصصی شوند» به نوعی تایید شد تا خبرنگاران بدانند دولت از این پس تنها یک سخنگو ندارد. از ان پس بود که گزینه های مختلفی در باره این پست مطرح شدند.
حسینی وزیر ارشاد، مشایی رئیس دفتر رئیس جمهور،محمدرضا رحمیمی معاون اول رئیس جمهورو ثمره هاشمی دستیارارشد رئیس جمهوراز جمله اسامی بودند که نامهای انان به عنوان سخنگویان احتمالی مطرح شد . احتمالی های که وقتی ثمره هاشمی و اسفندیار رحیم مشایی هراز گاهی روبروی خبرنگران قرار می گرفتند و پاسخگوی انان می شدند، تقویت شد وموجب شد رسانه های نزدیک به دولت اخباری درباره انتخاب سخنگویان منتشر کنند.در همین اثنا بود که یکی از سایت های حامی دولت خبر داد به احتمال زیاد اسفندیار رحیم مشایی به عنوان سخنگوی فرهنگی، محمدرضا رحیمی به عنوان سخنگوی سیاسی و سید شمس الدین حسینی به عنوان سخنگو اقتصادی دولت انتخاب می شوند.گفت و گوی 20 دی ماه مشایی و سخنان وی درباره ضرورت تفکیک دو مقوله اطلاع رسانی و تبلیغات در دولت هم این ظن را تقویت کرد.
مشایی در آن مصاحبه اظهار داشت:حجم کارهای انجام شده در دولت نهم غیر قابل مقایسه با دولت های قبل است، ما می خواهیم برای بیان اقدامات پرتعداد دولت، اطلاع رسانی تقویت شود ولی این بدان معنا نیست که دولت می خواهد کار تبلیغاتی بکند.همین دست اظهارات بود که موجب شد رسانه ها مشایی را جزو کاندید های نهایی سخنگوی بدانند. موضوعی که در نهایت با خبری که همان شب درباره انتخاب سخنگویان دولت منتشر شد، منتفی شد. چه انکه خبرگزاری ها خبری دادند «شمسالدین حسینی» وزیر اقتصاد و دارایی و «محمدرضا رحیمی» معاون اول رییسجمهور به عنوان سخنگویان دولت دهم خبر انتخاب ه اند اولی در حوزه اقتصادی و دومی در حوزه سیاسی.
وعده ای که عملی نشد
یک روز بعد این خبر هم معاون اول رئیس جمهور نحوه اطلاع رسانی توسط سخنگویان در دولت دهم را این گونه توضیح داد:«سخنگویی در دولت دهم با گذشته متفاوت است و بنده مصوبات دولت را تنظیم میکنم و در مقابل دوربین برای مردم توضیح میدهم »
رحیمی این نکته را هم گفت که در دو نوبت «بعد از جلسه یکشنبه» ویک بار در روز« چهارشنبه» در خصوص گزارشهای کلان، اطلاعرسانی خواهد شد.»قولی که محق نشد و به جای «هرهفته» به زمان های که سخنگویان دولت برنامه های کاریشان «خالی» بود،تغییر کرد. از آن تاریخ تا امروز در شرایطی که در موضوع اجرایی کردن قانون هدفمند کردن یارانه ها یکی از مهمترین مسائل روز جامعه است سخنگوی اقتصادی دولت تنها سه نشست در تاریخ های 8 اسفند، 28 فروردین و 31 خرداد ماه با خبرنگاران برگزار کرده است.
معاون اول رئیس جمهورهم هز از چند گاهی پاسخگوی خبرنگاران بوده اما این وظیفه را ظاهرا بیشتر در پایان سفرهای استانی دولت انجام داده است. عدم برگزاری نشست های رسانه ای در نهایت اثر خود را گذاشت و 25 فروردین یکی از روزنامه صبح در مطلبی به این موضوع پرداخت و نوشت:در طول مدتی که محمدرضا رحیمی و شمس الدین حسینی به سمت سخنگویان دولت علیرغم مشغله های فکری و کاری فراوانی که دارند، منصوب شده اند، شاهد آن هستیم که نه تنها جلسات مستمری برگزار نشده، بلکه در ابتدا نیز معاون اول به صورت گزینشی و بیشتر به صورت یکطرفه از طریق صدا و سیما، می کوشید نقش سخنگوی دولت را ایفا کند. برخی حاشیه ها درباره معاون اول رئیس جمهور و وظایف متعدد رحیمی هم مزید بر علت شده تا خبرنگاران به یاد نیاورند کنفرانس خبری او در مقام سخنگوی دولت در سال جدید به چه زمانی باز می گردد.
جدا ازضعف سخنگویان در دولت انچه بیش از همه در قوه مجریه مشهود است،حجم مسئولیت های رئیس دفتر رئیس جمهور است. انتقادی که در دولت نهم متوجه الهام سخنگوی دولت درباره 5 مسئولیت وی بود حالا در دولت دهم درباره مشایی به رقم 18 مسئولیت رسیده است.
کارویژه رئیس دفتر رئیس جمهور
این مسئولیت ها هم مزید بر علت شده تا وی در دولت نقش «طراحی و مساله سازی» را بر عهده بگیرد. کارویژه ای که تنها ازتوان وی بر می آید. دیدار رئیس دفتر رئیس جمهور از نمایشگاه عکاسی هدیه تهرانی و اظهارات وی درباره هنر این بازیگر سینما، دیدار برخی هنرپیشگان سینما با رئیس دفتر رئیس جمهور، سخنان مشایی در جمع روحانیون جامعه وعاظ ، اظهارات وی در جمع حامیان دولت اسلامی در ایلام و در نهایت حاشیه های به وجود امده در همایش ایرانیان خارج از کشور نمونه های بوده که به واسطه نام مشایی یک موج رسانه ای به وجود آورد. حاشیه های که در موضوع همایش ایرانیان خارج از کشور به اوج رسیده و حتی موجب شد برخی اصولگرایان از جمله حجت الاسلام سالک سخنگوی جامعه روحانیت مبارز وعلی مطهری نماینده منتقد دولت خواستار «عزل» مشایی از مسئولیت های خود شوند.
اتفاقی که بعید به نظر می رسد رخ دهد. چه آنکه دو روز بعد از سخنان مشایی در همایش ایرانیان خارج از کشور درباره «مکتب ایرانی» رئیس جمهوردرهمایش مدیران استانی آموزش و پرورش در سخنانی که به نوعی تایید سخنان رئیس دفترش بود خطاب به فرهنگیان تاکید کرد: «انسانی که شما تربیت میکنید باید عاشق ایران باشد. این ملیگرایی و ناسیونالیسم نیست. ایران امروز یک محدوده جغرافیایی و یک ملیت نیست، بلکه یک مکتب، فرهنگ و یک راه است.»
نظر شما