۰ نفر
۵ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۴:۰۶

بازی نظامی پیونگ یانگ با واشنگتن ادامه دارد

سارا معصومی: کاربرد بمب هسته‌ای برای کره‌شمالی درست مانند کاربرد ساعت کوکی برای سایر کشورها شده است. آزمایش هسته‌ای این کشور که حالا چهل و هشت ساعت هم از انجام آن می‌گذرد، درست نقش زنگ بیداری همان ساعت را برای باراک اوباما بازی می‌کند. این دومین بار ظرف سه سال گذشته است که کره‌شمالی با آزمایش یک بمب هسته‌ای نه تنها شبه‌جزیره کره که دل ساکنان کاخ سفید را هم می‌لرزاند. آزمایشی که در 2006 انجام شد اما یک دهم قدرت بمب هسته‌ای را داشت که با انفجارش موج جدیدی از انتقادها را راهی پیونگ یانگ کرد. جالب‌تر آنکه هنوز بیست و چهار ساعت از این حرکت کره‌ای‌ها نگذشته بود که دوباره دستان کیم جونگ ایل در پیونگ یانگ بر روی ماشه رفته و دو موشک کوتاه‌برد هم با موفقیت آزمایش شدند.

نخستین آزمایش که انجام شد جورج بوش رئیس‌جمهوری وقت ایالات متحده دیگر چندان به تحریم در قبال کره‌ای‌ها ایمان نداشت. بوش دیپلماسی را راهکار مناسب‌تری یافت. یعمی همان سیاست گاه هویچ و گاه چماق. دور‌های فشرد‌ه‌ای از مذاکرات میان کره‌ شمالی و پنج عضو مؤثر در این پرونده برگزار شد. تمامی این دیدارها دستاوردهایی داشت که دیگر حالا پس از انجام دومین بمب هسته‌ای توسط کره‌ای‌ها می‌توان آنها را ناموفق خواند. حالا دیگر از دست باراک اوباما در کاخ سفید چه کاری ساخته ‌است؟ کره‌ای‌ها خود پس از انجام دومین آزمایش موفقیت‌آمیز به استقبال واکنش‌های ایالات متحده رفتند و اعلام کردند که تحریم‌های ایالات متحده اندک اهمیتی برای کشوری که سالهاست به آنها خو کرده ‌است ندارد.

خوشبینی محض است اگر ادعا کنیم که کره‌ای‌ها همه این‌کارها را تنها برای جلب نظر آمریکایی‌ها انجام دادند. روی نه چندان خوشایند این سکه این است که پیونگ یانگ تمام تلاش خود را به کار گرفت تا دیگر نامش به عنوان کشوری دارای تسلیحات هسته‌ای در جهان ثبت شود. در داخل کره‌شمالی این تلاش‌ها توجیه‌های خوبی دارد. کیم جونگ ایل قریب به یک سال پیش از یک حمله قلبی و مغزی جان سالم به در برد. اما حالا شاید مجبور شود کشور را بسیار زودتر از آنچه که تصورش را داشت به جانشینی جوان بسپارد. در چنین شرایطی بهتر است کره‌ شمالی از قدرت نظامی کافی برخوردار باشد. در حوزه بین‌المللی اما هنوز مشخص نیست که کیم جونگ ایل به دنبال چه چیزی است؟ این قبیل آزمایش‌ها متحدان منطقه‌ای کره‌ شمالی نظیر چین را ناراحت می‌کند. چین شاید حساسیت‌های ایالات متحده و ژاپن را در خصوص کره‌شمالی نداشته باشد اما از این‌که کسی درست بیخ گوشش بمب هسته‌ای آزمایش کند هم چندان راضی نیست.

این بار ایالات‌متحده بیش از سه سال پیش به راهکار دیپلماسی در برابر کشوری مانند کره‌شمالی اعتقاد دارد. البته گویا در ایالات متحده هم تمامی مواضع با هم یکسان نیستند. باراک اوباما حتی در توبیخ آزمایش جدید بمب هسته‌ای کره‌شمالی هم جانب احتیاط را رعایت می‌کند اما هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه دولتش صراحتاً ادعا می‌کند که در مسیر تحقق این مذاکرات موانعی وجود دارد که ادامه مسیر را سخت کرده ‌است.

کره‌شمالی در پای میز مذاکره برگه‌های بسیاری را بازی داد. رهبران این کشور در اوج تنگدستی اقتصادی برج خنک‌کننده مهم‌ترین تأسیسات هسته‌ای خود را منهدم کردند. 60 صفحه اعتراف به فعالیت‌های هسته‌ای را در اختیار نمایندگان چین و کشورهای حاضر در مذاکرات شش جانبه گذاشتند. اما در نهایت حساسیت بیش از اندازه جامعه جهانی در قبال آزمایش موشکی ماه آوریل این رژیم، کار را خراب کرد. ایالات متحده باید در این دور از مذاکرات روی چین بیش از هر کشور دیگری حساب باز کند. نباید فراموش کرد که پیونگ یانگ حالا حداقل پنج بمب هسته‌ای در اختیار دارد.

بازی ادامه دارد؟

درست در شرایطی که رهبران کشورهایی مانند ژاپن و ایالات متحده با دومین آزمایش بمب هسته‌ای در پیونگ یانگ آنچنان دستپاچه شده ‌بودند که پشت سر هم درخواست تشکیل جلسه فوری شورای امنیت را می‌دادند خبرهای رسیده از کره‌شمالی باز هم ناخوشایند بود. دو موشک کوتاه‌برد دیگر هم در سواحل شرقی این کشور آزمایش شدند. جلسه فوری شورای امنیت اما بالاخره تشکیل شد و حالا قرار است ظرف چند روز آتی پانزده عضو این شورا در خصوص تشدید تحریم‌ها تصمیم‌گیری کنند.

تنش در شبه‌جزیره کره اما ملموس است. ایالات متحده همچنان از سوی کره‌ای‌ها به خصومت‌ورزی با پیونگ یانگ متهم می‌شود. کره‌جنوبی بلافاصله اعلام کرد که از این پس مانع از ورود کشتی‌های دارای تجهیزات نظامی به کره‌شمالی خواهد شد. پیونگ یانگ هم درست چند ساعت پس از این تهدید جنوبی‌ها هشدار داد که عملی شدن این اقدام یعنی اعلام جنگ.

سوزان رایس نماینده ایالات‌متحده در سازمان ملل اعلام کرد که کره‌ای‌ها این بار با قطعنامه‌ای نرم مواجه نخواهند شد بلکه شورای امنیت این بار تحریمی در خور این تخطی اعمال خواهد کرد.

وقتی باراک اوباما سرگیجه می‌گیرد

حالا تمامی چشم‌ها به باراک اوباما دوخته شده‌ است. مردی که در نخستین سفر خود به اروپا و در همسایگی روسیه صراحتاً اعلام کرد که می‌خواهد جهان عاری از تسلیحات هسته‌ای را تجربه کند حالا با بزرگترین چالش هسته‌ای ظرف یک دهه گذشته مواجه شده‌ است. با بازی‌های هسته‌ای پیونگ یانگ که بازیگران آن در هیچ‌مرحله‌ای دست خود را لو نمی‌دهند، مشاوران اوباما از واشنگتن هشدار می‌دهند که عکس‌العمل باراک به این شیطنت هسته‌ای کره‌ای‌ها بسیار سخت‌تر از انتقادهای جورج بوش خواهد بود.

کره‌شمالی اما به این راحتی قابل مقابله نیست. کشوری که سالهاست با تحریم دست و پنجه نرم می‌کند و رهبرانش به صدور قطعنامه‌های شدید‌اللحن عادت کرده‌اند سخن گفتن از چماق چندان مو را بر اندامش سیخ نمی‌کند. مشاوران باراک هم اذعان دارند که کار چندانی از دستشان بر‌نمی‌آید. کاخ سفید گزینه‌های چندانی بر روی میز ندارد. یک راه ارتباط‌گیری با روسیه و چین است. این دو کشور باید بیش از اینها باب میل کاخ سفید حرکت کنند. اگر روسیه و چین هم به انتقادهای ساده اکتفا نکنند می‌توان امیدوار بود که شاید تحریم‌ها راه به جایی ببرد.

در روزهای حضور بیل کلینتون در کاخ سفید به کره‌ای‌ها پیشنهاد شد تا در برابر دریافت سوخت و نیروگاه‌های هسته‌ای تحت کنترل بازرسان آژانس تبدیل به عضوی مؤدب از جامعه جهانی شود. بیل کلینتون اما در آن زمان هم نتوانست با این استراتژی کاری از پیش ببرد. در زمان جورج بوش، کاخ سفید تمام تلاش خود را به کار گرفت تا دولت این کشور را سرنگون کند، راهکاری که جواب نداد. در نهایت هم استراتژی چماق و هویج ره به جایی نبرد.

حالا اوباما باید معجونی از دیپلماسی و تحریم را به حلق کره‌ای‌ها بریزد. حقیقت این است که آمریکایی‌ها بیش از آنکه از حمله هسته‌ای کره‌شمالی به یکی از کشورهای همسایه واهمه داشته باشند از فروش بمب ‌هسته‌ای توسط این رژیم در بازار سیاه بیم دارند.

کد خبر 9293

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 0 =