دکترینِ بیداریِ خاموش

در واقع معماری استراتژی در زمان آتش‌بس، یک رکنِ خارجی دارد: «دیپلماسیِ کُد». ایران باید لیدرِ یک بلوکِ سایبریِ منطقه‌ای باشد. با اشتراک‌گذاریِ تهدیدات با کشورهای همسو، ما «عمقِ استراتژیکِ دیجیتال» خود را افزایش می‌دهیم. اگر مرزهای سایبری ما در سواحلِ مدیترانه یا دریایِ سرخ تعریف شود، هر حمله‌ای به زیرساخت‌های تهران، ابتدا در آن مرزها شناسایی و خنثی خواهد شد.

از اقتدار نظامی تا پیوند مدنی

در رهیافت‌های سنتی، امنیت به معنای حفاظت از مرزها در برابر تهاجم خارجی بود؛ اما در پارادایم‌های نوین، «امنیت» زیربنای «انسجام اجتماعی» (Social Cohesion) شناخته می‌شود. انسجام اجتماعی به معنای پیوند میان گروه‌های مختلف جامعه و اعتماد متقابل میان دولت و ملت است. بدون وجود یک بستر امنیتی هوشمند، این پیوندها به سرعت دچار گسست می‌شوند.

دکترین بقا ؛ سدِ ثبات انسجام اجتماعی

نقش و جایگاه «امنیت» در منازعه میان ایران و ایالات متحده، فراتر از یک تقابل نظامی، در لایه‌های عمیق اجتماعی و روان‌شناختی جامعه ایران ریشه دارد. در این میان، انسجام اجتماعی به عنوان «کالای عمومی» ناشی از امنیت، نقشی حیاتی در پایداری ملی ایفا می‌کند. 

دیپلماسی در میان آتش

وقایع اسفندماه ۱۴۰۴، به‌ویژه درگیری‌های نظامی مستقیم و تغییر در سطوح عالی رهبری ایران، نقطه عطفی بی‌سابقه ای در تاریخ معاصر خاورمیانه رقم زد.

ظریف و ضرورت تغییر پارادایم سیاست خارجی ایران

مقاله اخیر دکتر محمدجواد ظریف را باید فراتر از یک یادداشت سیاسی روزمره دید. این نوشته، در اصل تلاشی است برای بازتعریف راهبرد جمهوری اسلامی ایران در شرایطی که منطقه و جهان در وضعیت بی‌ثباتی عمیق قرار دارند.

آینده جنگ ایران و آمریکا و سناریوهای پیش‌رو

پرسش از «آینده جنگ ایران و آمریکا» در واقع پرسش از یک جنگ تمام‌عیارِ محتمل نیست؛ بلکه پرسش از مسیرهای تشدید، بازدارندگی، مذاکره، و جنگ‌های محدودِ قابل‌انکار است.

گذار سیاسی در میانه طوفان

گذار سیاسی در هر جامعه‌ای، به‌ویژه در شرایط بحران، فرایندی پیچیده، پرهزینه و چندلایه است. وقتی از «گذار سیاسی در میانه طوفان» سخن می‌گوییم، منظور تنها جابه‌جایی در ساختار قدرت نیست؛ بلکه سخن از انتقالی است که در دل آشوب‌های اجتماعی، فشارهای خارجی، شکاف‌های نهادی، بحران مشروعیت، و رقابت نیروهای مختلف برای تعریف آینده سیاسی کشور رخ می‌دهد. چنین گذاری نه یک مسیر خطی و آرام، بلکه بیشتر شبیه عبور از دریای متلاطم است؛ جایی که هر موج می‌تواند مسیر را تغییر دهد و هر تصمیم، سرنوشت‌ساز باشد.

صفحه شطرنج جنگ با قوانین مارپله

در ساحت سیاست بین‌الملل و منازعات استراتژیک، همواره عادت کرده‌ایم که از استعاره «شطرنج» استفاده کنیم. شطرنج نماد عقلانیت محض، محاسبه‌گری، پیش‌بینی حرکت حریف و قربانی کردن مهره‌های کم‌ارزش برای رسیدن به مات است.

یکپارچه دیدن دشمن: شمشیر دو لبه بین وحدت ملی و فرصت‌های از دست رفته

در تحلیل‌های راهبردی و سیاسی، نگاهی تحلیلی به ساختار و عملکرد دشمنان و رقبای بین‌المللی، نقش تعیین‌کننده‌ای در تدوین استراتژی‌های ملی دارد.

امنیت ملی ایران: گذار از دفاع به اقتدار

تحلیل آینده امنیتی ایران نیازمند نگاهی چندبعدی است که در آن متغیرهای داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی با هم تعامل می‌کنند.

شطرنج باروت ؛ فرجام تقابل

تنش میان ایران و ایالات متحده، که از زمان پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ آغاز شده، در سال‌های اخیر و به‌ویژه در اواخر دهه ۱۴۰۴ (۲۰۲۶ میلادی) به فازهای پیچیده و خطرناکی وارد شده است.

تداوم یا تحول؟

 موضوع «آینده ایران در دوران رهبری آقای سید مجتبی خامنه‌ای»، یکی از داغ‌ترین و در عین حال پیچیده‌ترین مباحث در فضای سیاسی ایران و جهان است.

ملعبه ای به نام شبکه آر تی 

در دهه‌های اخیر، شبکه‌های خبری بین‌المللی نقش مهمی در شکل‌گیری و تحلیل رویدادهای سیاسی و نظامی ایفا کرده‌اند. یکی از این شبکه‌ها، آر تی عربی (RT Arabic)، که بخشی از شبکه آر تی (Russia Today) است، در سیاست‌های خارجی روسیه و تحلیل رویدادهای جهانی، به ویژه در منطقه خاورمیانه، تأثیر زیادی دارد.

جنگ سایبری پیش رو 

در دهه‌های اخیر، جنگ سایبری به یکی از مهم‌ترین چالش‌های امنیتی در سطح جهانی تبدیل شده است. اما این جنگ دیگر تنها در محدوده حملات سایبری ساده و کلاسیک نیست.

ملاحظات سایبری در تجاوز دشمن

در سال‌های اخیر، هم‌زمان با پیچیده‌تر شدن مناسبات میان ایران و ایالات متحده آمریکا، دامنه اختلافات دو کشور از حوزه‌های سنتی مانند پرونده هسته‌ای و تحریم‌های اقتصادی فراتر رفته و عرصه‌های نوینی از رقابت و تقابل را دربر گرفته است.

سایبر در معادلات مذاکره تهران _ واشنگتن

در سال‌های اخیر، هم‌زمان با پیچیده‌تر شدن مناسبات میان ایران و ایالات متحده آمریکا، دامنه اختلافات دو کشور از حوزه‌های سنتی مانند پرونده هسته‌ای و تحریم‌های اقتصادی فراتر رفته و عرصه‌های نوینی از رقابت و تقابل را دربر گرفته است.

یک خطای محاسباتی تا جنگ بزرگ ؟ 

روابط ایران و آمریکا بیش از چهار دهه است که در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» قرار دارد؛ وضعیتی که بارها تا آستانه درگیری مستقیم پیش رفته اما هر بار، به دلایل راهبردی، مهار شده است.

آرایش نظامی آمریکا در منطقه؛ معادله بازدارندگی با محوریت ایران

آرایش نظامی ایالات متحده آمریکا در خاورمیانه طی سال‌های اخیر اگرچه از نظر تعداد نیروها کاهش یافته، اما از حیث کیفیت و چیدمان راهبردی پیچیده‌تر شده است.

مسائل سایبری و جایگاه آن در مذاکرات ایران در عرصه بین‌المللی

در سال‌های اخیر، مسائل سایبری به یکی از مؤلفه‌های مهم امنیت ملی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده‌اند. گسترش فناوری‌های دیجیتال، وابستگی روزافزون زیرساخت‌های حیاتی به شبکه‌های ارتباطی و تشدید رقابت‌های ژئوپلیتیکی، باعث شده است که فضای سایبری به عرصه‌ای تازه برای تقابل، بازدارندگی و چانه‌زنی دیپلماتیک ایران و سایر بازیگران بین‌المللی بدل شود. در چنین شرایطی، موضوعات سایبری به‌طور مستقیم و غیرمستقیم وارد مذاکرات ایران با قدرت‌های جهانی شده‌اند.

ایران و قطار هوش مصنوعی؛ آیا سوار می شویم؟

جهان امروز، با روی آوردن کشورها به هوش مصنوعی و الگوریتم ‏ها برای پیش ‏بینی رویدادها، سیاست خارجی به‌کلی تغییر شکل خواهد داد.

دگرگونی ماهیت قدرت در قرن بیست‌ویکم؛ از موازنه سخت تا بازدارندگی فناورانه

هوش مصنوعی و گداخت؛ ستون‌های بازدارندگی فناورانه ایران

جهان در حال ورود به مرحله‌ای است که در آن، بقا و اثرگذاری کشورها بیش از هر زمان دیگری به عمق توانمندی فناورانه آن‌ها گره خورده است. در چنین نظمی، قدرت نه صرفاً از انباشت منابع، بلکه از تسلط بر فناوری‌هایی برمی‌خیزد که آینده اقتصاد، امنیت و سیاست جهانی را شکل می‌دهند. هوش مصنوعی و گداخت هسته‌ای، در این میان، جایگاهی ویژه دارند؛ نه به‌عنوان پروژه‌هایی جداگانه، بلکه به‌عنوان دو ستون مکمل بازدارندگی فناورانه.

ایران و آینده ای به نام هوش مصنوعی

پیشرفت برخی از فناوری های نوین در روابط بین الملل درحال افزایش است که یکی ازاین حوزه های جدید علمی هوش مصنوعی بوده و عرصه های مختلف همچون اقتصادی،سیاسی،نظامی وفرهنگی را تحت تأثیر قرار داده است چنانچه اگر دولت ها از قدرت هوش مصنوعی در روابط بین الملل غافل شوند،با تهدیدهای جدی روبرو خواهندشد درغیر اینصورت با بهره گیری از هوش مصنوعی به توانایی هایی دست می یابند که می­تواند موجودیت دیگر کشورها را تهدیدکند.