چرا مسئولین وقتی کنار هم می نشینند با هم مهربانند و هنگامی که فاصله می گیرند از خجالت یکدیگر در می آیند؟

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:بسیار به یاد داریم که برخی بزرگان و صاحبان قدرت‌ به جای گفتگو با تک‌گوئی به شکل پینگ پنگ با هم به مجادله می‌پردازند، مجادله‌هایی که با نوع احسن و قرآن گفته آن، فرسنگ‌ها فاصله دارد و اصلا هم زمینه "یتبعون احسنه" را فراهم نمی‌کند.

 
نکته عجیب هم این است که طرفین در مجالس مختلف از خبرگان و مجمع تشخیص مصلحت و سران قوا و مجالس دیگر، کنار هم می‌نشینند و به "شادرویی" و "مهربان‌گویی" با هم مواجه می‌شوند اما از هم که فاصله می‌گیرند در اولین تریبونی که به دست‌شان می‌افتد، از خجالت هم درمی‌آیند درحالی که باید این بردار برعکس شود.

"شادرویی‌ها و شادگوئی‌ها" باید به پشت تریبون برسد، و گره ابروها در جلسات گفتگو باز شود و تلخی‌ها از کلمات برخیزد. این البته برای حوزه سیاست و حاکمیت است اما برای ساحت معرفت و اندیشه باید تمام قد به سمت گفتگو حرکت کنیم.
ما سرمشق‌های موفقی در این باره داریم که چراغ راه جهانیان‌اند. پیامبرِ اعظم را داریم که با عظمت کلمه و کلام، جهان را به تعظیم و ایمان واداشت. امام مجتبی را داریم که حُسنِ کلامش، جهانگشا و راهنماست و امام رضا را داریم که به "امام اخلاق و گفتگو" نام بردارند و شیوه مرضیه و سلوک کلامی ایشان بعد از قرن‌ها همچنان مکتبِ مفتوح است برای کسانی که می‌خواهند شاگردی کنند.

1717

کد خبر 1254589

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 11 =