۰ نفر
۷ فروردین ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۱
مجلس آینده و دشواری‌های پیش‌روی آن

گرفتاری های پیش آمده در کشور دارد انتخابات و مجلس آینده را تحت الشعاع قرار می دهد.

امید است خدا بر این ملت رحم و مشکلات را یکی  پس از دیگری حل کند. الحمد الله انتخابات بخوبی برگزار شد و مردم علیرغم مشکلات، سختیها و گلایه ها و با وجود خبر شیوع بیماری کرونا باز هم آمدند و خوش درخشیدند اگر چه بعضی با تحلیل های خاص خود در کوچک نمایی اصرار بیش از حد دارند. انتخابات را عده ای بردند اما آنچه را نباید از یاد برد این است که عواملی چند در این پیروزی نقش داشت. شهادت سردار سلیمانی و تأثیر آن بر روحیه مردم یکی از آنها بود. ضربه بر پایگاه عین الاسد شوری دیگر به مردم داد؛ اگر چه با سقوط هواپیمای مسافر بری کام مردم را تلخ کرد. عملکرد نسبتاً ناموفق گروه قبلی در مجلس عامل دیگر بود و بیزاری از رئیس جمهور امریکا به عنوان قاتل پیمان شکن نیز بی تأثیر نبود. اما آنچه نیروی برنده باید به آن توجه کند این است که نباید دچار غرور شود که به قول معروف آسیا به نوبت است و تلک الایام نداولها بین الناس. و تا ببینیم شما چه می کنید «و کیف تعملون». بنابراین باید شعار این باشد « ما پیروز شدیم اما مغرور نمی شویم».

به هرحال این مسئولیت سنگین امانت است و باید در نگهداری و تحویل آن به دیگران نهایت دقت را داشت.

سال 98 سال عجیبی برای کشور بود و شاید سال 99 عجیبتر باشد. آثار سیل و زلزله و ملخ و برف، آثار ناشی از افزایش ناگهانی قیمت نفت و کرونا  به علاوه تحریم و دلبستگی بیش از حد به برجام همه و همه پیش روی مجلس آینده است و چشم پرانتظار عده کثیری برای اینکه ببینند شماها چه می کنید. بیایید همچون کسانی که در جنگ تحمیلی به جبهه می رفتند و اغلب امید بازگشت نداشتند شما هم به گونه ای پا به مجلس بگذارید که دیگر در دوره بعد نمی خواهید نماینده شوید. در اینصورت کار شما از هوای نفس تقریباً خالی می شود، و این به تقوا نزدیک تر است و در اینصورت بهتر می توانید برای مردم تصمیم بگیرید. به نظر من این دوره جدید، دوره گذشت از خود و برنامه سازی برای آینده است. مبادا کسی به فکر آینده خود برای دوره بعد باشد. باید در این دوره، ایثار و از خود گذشتگی همانند جبهه های جنگ باشد. این حقیر توصیه هایی دارد که اگر چه همه بیشتر و بهتر از من می دانند ولی شاید ذکر آن خالی از فایده نباشد. بعضی از مهمترین آنها بدون رعایت اولویت به این قرار است:

1. اگر نقص مطالعاتی و مهارتی دارید در این مدت چند ماه تا ورود به مجلس آن را ترمیم کنید.

2.  معین کنید به کدام کمیسیون یا کمیسبونها می خواهید بروید و در این انتخاب صلاحیت و شایستگی خود را در نظر گیرید و نه امتیازاتی که آن کمیسیون به لحاظ مادی و یا موقعیت اجتماعی دارد. آنکس که شایستگی بیشتر دارد را بر خود مقدم دارید. بگذارید دیگران در باره رفتن شما به آن کمیسیون قضاوت کنند. نکند مانند لیست دادن ها دچار وسوسه و تأخیر شود.

3. از الان باید به فکر برنامه باشید. کار کارشناسی بسیار مهم است

4. آنهایی که قطعاً مسئولیت ریاست مجلس و کمیسیون ها را می گیرند باید توجه داشته باشند که اینجا مجلس است و کار اجرایی نیست و این باید بر اساس توانمندی و تجربه و تخصص و مدیریت باشد.

5.  مسئولان بدانند آنهایی که مسئولیت می گیرند مسئول همه گروهها و سلیقه ها هستند.

6. اگر کسی سابقه مشکوک، مبهم و ناسالمی در اجرا داشته است را هر چه زودتر شفاف کند و برای مردم توضیح دهد تا در مسند قانونگذاری و نظارت با قدرت و قاطعیت پیش رود. 

7.  به نقش شرکت های دولتی، سازمانهای با اختیارات ویژه، و شهرداریها در به هم زدن نظم قانونگذاریتان توجه دقیق داشته باشید. آنها می توانند در خنثی سازی مصوبات قوه مقننه اثرگذار باشند، و نیز نمایندگان را به انحراف بکشانند. همه می دانند که شهرداریها هستند که با سیاستهای نادرستشان شهر نشینی را تقویت، محیط زیست را آلوده، بیکاری را افزون، رانت خواری را زیاد، تولید را تضعیف و روستا ها را تخلیه کردند و چراغ سبز دولت هم به آنان بی تأثیر نبود. شرکتهای دولتی هم به نوبه خود حیاط خلوت دولتیان.

8. از الان و قبل از ورود به مجلس جدید ارتباطات مؤثر برقرار، و همه به ویژه آنانیکه جدیداً رأی آورده اند را سازماندهی و هدایت کنید.

9.  فضای مجازی را به جد در استخدام بگیرید و به ویژه با آمدن کرونا جلسات مجازی را مدیریت کنید.

10.مسائل زیادی در کشور وجود دارد و چه بسا لازم باشد اعلام وضع فوق العاده شود؛ زیرا شتر سواری دولا دولا نمی شود.

11. بازگرداندن سرمایه اجتماعیِ از بین رفته برمحور اطلاع رسانی شفاف را مد نظر داشته باشید.

12.کسب اطلاعات دقیق برای تصمیم گیری بسیار مهم است؛ ایجاد کانال های اطلاعاتی دقیق در بدنه دولت و داشتن گروههای کاری برای کسب اطلاع و پخته کردن مسائل لازم است، تا وقت مجلس کمتر گرفته شود. افراد دلسوز و کارشناس در بدنه دولت شناسایی کنید.

13. خصمانه به کار دولت نپیچید و آنها  را وادار به کار و دادن اطلاعات درست کنید و از آنها قاطعیت و صداقت بخواهید.

14. آمایش ها را در همه موارد به صورت بخشی و جامع، از جمله کاداستر در قوه قضائیه به جد پیگیری کنید.

15.از دولت بخواهید تا نقش آمارگیری و دادن اطلاعات درست و عملیاتی کردن دقیق نظام پنجرة واحد را در سرلوحة برنامه های خود قرار دهند تا کار مردم سریعتر راه بیفتد. این کار را از مجلس شروع کنید.

16.آموزش را سرمایه گذاری بدانید و نه سربار! آموزش بستراست و نه بخش همانند بخشهای دیگر!

17. پیشگیری قبل از درمان در همه موارد و به ویژه در سلامت و فرهنگ عمومی را از یاد نبرید.

18.بین المللی فکر کنند و ملی و منطقه ای تصمیم بگیرید.

19. قوانین مزاحم را حذف کنید.

20. صادرات غیر نفتی را مهم بشمارید و بر واردات تکیه نکنید و تراز تجاری مثبت را مد نظر قرار دهید.

21. کشورهای همجوار را در اولویت قرار دهید و ایتقدر بر کشور های سه گانه اروپا تأکید نکنید.

22. قوت پول ملی و جلوگیری از حجم فزاینده نقدینگی سرلوحة  کارتان باشد.

23. از ارز تهاتری حمایت و آن را از بانک مرکزی بخواهید.

24. از قابلیت های موجود در نهادهای بین المللی توسط کارشناسان خبره و با کمک وزارت خارجه حد اکثر بهره برداری کنید.

25. به سفارتخانه و نقشی که می توانند در افزایش صادرات و ارتباط گسترده با یازرگانان و معرفی به موقع و درست ایران به سایر کشورها داشته باشند، حمایت کنید.

26. بخش خصوصی سالم و فداکار را به معنای واقعی تقویت کنید.

27. از واگذاریهای اصل 44 غافل نشوید

28. به اشتغال و ازدواج و مسکن جوانان بیندیشید.

29.  به تربیت خانوادگی و سلامت آن و فرزند آوری فکر کنید.

30. به اجرائی شدن نظام ملی اطلاعات بیندیشید.

31. به معلمان، کارگران و بازنشستگان و صندوقهایشان بیش از هر چیز توجه کنید.

32. به حذف خام فروشی ها و راهی برای برون رفت از آن توجه کنید.

33. به تولید داخلی تکیه کنید و موانع را از سر راه بردارید.

34. به سمن ها و همراهی آنان با مجلس فکر کنید و از کمک آنان عند اللزوم بهره گیرید.

35. به توزیع عادلانه یارانه توجه و از پر درآمدها در آمد کسب کنید.

36. از رانت خواری جلوگیری کنید و جلو ی رانت خواران را بگیرید.

37. از بانکها  و بیمه ها بخواهید تا چگونگی ربطشان را با تولید به ویژه در کشاورزی و کارآفرین های دانش بنیان شفاف کنند.

38. درآمد گمرک و مالیات و سلامت آن دو نهاد مهم را جدی بگیرید.

39. خاطرات و وقایع را ثبت کنید که  بخشی از حافظة تاریخی و راهنمایی برای آیندگان خواهد بود.

40. قانون انتخابات را هر چه زود تر اگر می خواهید بررسی و اصلاح کنید. در آغاز بهتر است زیرا شائبه اینکه برای خودتان می خواهید قانون بنویسید کمتر است.

و صدها برنامه دیگر که باید گروهی و جمعی بر روی آن کار، و سبک و سنگین کنید تا در مجلس به سرعت و دقت بر روی آنها کار شود. این مختصری که بیان شد شاید مدخلی برای ورود به مشکلات باشد. دیگر مجلس روی صندلی سبز نشستن وکارهای شخصی یا درجه چندم مجلس را رتق و فتق کردن کار این مجلس نیست. به لحاظ ساختاری کاری کنید که هر کس در دوره های بعد آمد بتواند ادامه برنامه منطبق با برنامه های مصوب ینجساله و بیشتر را پی بگیرد. به مردم نشان دهید که مجلس آینده کار کرده است تا اثراتش را ببینند.

اما آنچه مهم به نظر می رسد اولویت بندی با توجه به محدودیت در آمدها است. تعیین اولویت ها کار آسانی نیست و تصمیم گیری بر روی آن مشکل و وقت گیر و نیازمند پرهیز از خودخواهی و منطقه خواهی است.

من در این رابطه مقاله ای داشتم به نام تعیین اولویت روشی در انتخاب برتر که در سال 84 در سمینار روش تحقیق که توسط دانشگاه امام حسین در تهران برگزار و ارائه شد. شاید مطالعة آن به درد بخورد که به پیوست است.

* عضو هیئت علمی و استاد دانشگاه تهران

کد خبر 1369242

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 10 =