۰ نفر
۷ مهر ۱۳۹۹ - ۰۷:۴۰
غمنامه سردار سلامت و آنچه البته به جایی نرسد فریاد است!

غمنامه سردار سلامت خطاب به سردار مقاومت که از دل برآمده بود بسیار بر دل مردم نشست، اما چندان که انتظار می‌رفت بردل رسانه ها، فضای مجازی و البته مسئولان ننشست.

دکتر نمکی -که به همراه یاران و سربازانش ۸ ماه است لحظه‌ای آرام نگرفته اندو بسیاری از همرزمان و سربازانش در این فداکاری عظیم جان عزیز خود را تقدیم سلامتی هموطنان شان کرده‌اند- حالا تاب آوری را تاب نیاورده و لب به شکوه گشوده است و به بهانه چهلمین سالگرد دفاع مقدس، قهرمان ملی کشورمان سردار شهید قاسم سلیمانی را به شهادت گرفته است.

فرمانده ستاد مبارزه با کرونا-که روزه سکوت خود را شکسته است- باشکوه از احساس شدید تنهایی می نویسد:"هرچه می گویم همه گیری را نمی‌شود با التماس و تمنامتوقف کرد بی فایده است" روی سخن در این فراز از نامه نمکی در وهله اول متوجه  مسئولان واعضای ستاد ملی کرونا ست که بی محابا محدودیت ها رالغو می‌کنند و از تصویب مجازات های بازدارنده نسبت به متخلفان سرباز می زنند.

درست است که با توجه به وضعیت اقتصادی نمی توان بسیاری از مراکز کسب و کار را تعطیل کرد،اما می‌توان طرح ترافیک و مترو را تعطیل کرد، می‌توان طرح دوسوم دورکاری کارکنان دولت را تمدید کرد، می توان نظارت بر اجرای پروتکل های بهداشتی در مراکز کسب و کار وادارات را تقویت و مجازات متخلفان را تشدید کرد.

اما در مرحله بعد مخاطب این سخن مردم هستند که بلافاصله پس از کاهش آمارها حساسیت نسبت به ماسک زدن و فاصله اجتماعی را کنار می‌گذارند؛ بار سفر می بندند، مراسم عروسی و عزا و دورهمی برگزار می‌کنند و اصطلاحاً در برابر تقاضا و تمنا های مسئولان لجبازی می کنند؛ لجبازی با جان خویش!

فرمانده سلامت در فراز دیگری ازنامه خویش دردمندانه برابر سربازانش در جبهه سلامت و معوق ماندن مطالبات آنها ابراز شرمندگی می‌کند. این دیگر غیرقابل پذیرش است که همه از فداکاری و خستگی‌ناپذیری کادر درمان سخن بگویند و از آنها تمجید کنند، اما حقوق قانونی آنان به تعویق بیفتد.پاداش پیشکش!

و بالاخره از همه دردناک‌تراینکه از یک میلیارد دلاری که رهبری از صندوق توسعه ملی موافقت کرده‌اند وزیر بهداشت به جز سهم کوچکی نگرفته است و می پرسد: نمیدانم برای کدام کار مهم تر گذاشته اند؟

باگذشت چهار روز از غمنامه فرمانده مدافعان سلامت هنوز هیچ مقام مسئولی  در خصوص علت تعویق مطالبات کادر درمان و عدم تخصیص اعتبار مصوب صندوق توسعه ملی اظهار نظری نکرده و پاسخی به دکتر نمکی نداده است.

پاییز سختی در راه است؛ آمار مبتلایان روزانه کرونا از ۳۵۰۰ نفر عبور کرده و میزان فوتی‌های نیز مرز ۲۰۰ نفر در روز را در نوردیده است .میزان پایبندی مردم به ماسک و رعایت فاصله اجتماعی از ۵۰ درصد کمتر شده است .تمام کشور هم در وضعیت قرمز است. موج سوم خطرناک‌تر است و برخی از متخصصان نسبت به  خطر سقوط روزانه دو هواپیما کرونایی (۶۰۰ فوتی در روز) هشدار داده اند.

سردار سلامت از عدم  پشتیبانی از نیروهایش و انبارهایی که از سلاح خالی می شود گلایه کرده و اعلام کردآماده است برای سلامتی مردم خود را به هر آب و آتشی بزند، اما چرا مسئولان در برابرفریادهای وزیر بهداشت روزه سکوت گرفته اند ؟چرا مردم خطر کرونا را جدی نمی گیرند و پایبندی به مراقبت های بهداشتی در حال کاهش است؟چرا؛

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من
آنچه البته به جایی نرسد فریاد است!

* این یادداشت در روزنامه قدس به تاریخ ۶ مهر ۱۳۹۹ منتشر شده است.

کد خبر 1437223

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 8 =