" زن واژدها هر دو در خاک به / جهان پاک، از این هر دو ناپاک به "
این بیتی از شعری است که همه آن را به نام مرحوم فردوسی می شناسند. این روزها در برخی رسانه ها این بیت بیان شده و از زبان برخی نقل می شود.
برای بررسی این بیت با استاد دکتر جلال الدین کزازی تماس گرفتیم تا از چند و چون این شعر و مستندات آن مطلع شویم. استاد در گفت وگو با خبرآنلاین گفت: " این بیت هرچند استوار و سخته است اما در برنوشته های کهن شاهنامه نیست. درست است که واژه ها به زبان فردوسی نزدیک است اما سخن از فردوسی نیست و در زمان های دیگری وارد سخن فردوسی شده است."
دکتر کزازی افزود: " فردوسی تنها سخنوری است که آگاهانه درباره زن داوری کرده است. چهره نکوهیده زن در شاهنامه به آن دلیل است که فردوسی داستانسراست . این چهره نکوهیده از زبان داستانسرایی است و دیدگاه فردوسی نیست. بیت هایی که در نکوهش زن است از نگاه و زبان داستانی آمده است. مانند داستان "سیندخت" مادر مهرزاد کابلی که بیانی بی همتا از زن است."
/6262




نظر شما