در بررسی مسائل مهم مربوط به تغییرات آموزش و پرورش که اخیرا بیشتر از پیش هم مطرح شده است، وزیر آموزش و پرورش، معاونان او و کارشناسان این حوزه در کمیسیون آموزش مجلس حضور یافتند که به سوالات نمایندهها پاسخ داده شود و ابهاماتی که وجود دارد برطرف شود.
موضوع اول که درباره آن صحبت شد بحث تغییر و تحول نظام آموزشی کشور بود. همان طور که پیش از این نیز اشاره شده است، آموزش و پرورش قصد دارد تغییر ساختار دهد و سیستم 3-3-6 پیشنهاد شده است که طی آن پیش دبستانی هم بخشی از دوره ابتدایی شود که ابعاد این طرح مورد بررسی قرار گرفت. نکتهای که در این میان باید به آن توجه کرد و از بقیه مسائل مهمتر به نظر می رسد و در این جلسات برگزار شده، سایرین هم روی آن تاکید داشتند این است که موضوع تغییر محتوای نظام آموزشی است که بسیار مهم است. در واقع خیلی مهم نیست که چه ساختار و چه پوستهای میخواهد اجرا شود بلکه مهمتر از آن این است که محتوا و اهداف نظام تعلیم و تربیت و اهداف نظام آموزشی که در این ساختار مد نظر است با آنچه انتظار میرود، همخوانی داشته باشد.
هر ساختاری که بخواهیم اجرا کنیم اگر محتوای درستی نداشته باشد به هدف نخواهیم رسید. در تدوین کتب درسی جدید نیز باید این مهم مورد نظر قرار بگیرد که بر مبنای سیاستها، اهداف و ظرفیت متعلمین و همچنین با توجه به امکاناتی که وجود دارد، تغییرات صورت بگیرد.
موضوع مهم دیگر این است که سیستم تعلیم و تربیت از ذهنی بودن به سمت کاربردی شدن و تحقیقاتی شدن پیش برود. این سیستم که سالهاست دانش آموزان و معلمان با آن سر و کار دارند روی حفظیات تاکید دارد و به کشور آسیب میرساند چنانچه شاهدیم افراد بعد از 12 سال تحصیل گاهی فقط خواندن و نوشتن بلد هستند و حرفه آموزی نقش بسیار کمرنگی در این ساختار دارد. بنابراین آنچه شرایط کنونی به آن نیاز دارد این است که در تدوین کتب درسی به سمت کاربردی شدن برویم و با درآمدن از حالت کنونی بیشتر بحثهای تحقیقاتی و مطابق سنین مختلف تدوین شود. تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی هم همین بوده است و در برنامه پنجم توسعه هم به این موضوع اشاره شده است.
در کنار تمام این برنامه ریزیها نباید از این غافل شویم که این تغییر ساختار باید آگاهانه باشد و موجب آسیب زدن نشود. توجه به این نکته مهم است که ساختار فعلی حاصل زحمات چندین ساله و تحقیق و پژوهشهای صورت گرفته قبلی است و به مرور زمان به این نقطه رسیده ایم از این رو نباید حالا که میخواهیم سیستم را کارآمدتر کنیم همین وضعیت را هم از دست بدهیم و به جایگزین بهتری نرسیم.
خطر تغییر نظام آموزشی کشور این است که سیستم کنونی را از دست بدهیم و چیزی که مطلوب است هم تحقق پیدا نکند بنابراین امید است که تاکید کارشناسان و مسوولان امر آموزش و پرورش روی این قضیه باشد و دقت کنند که آنچه مطالبات نظام است در این اهداف تحقق پیدا کند.
عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی
47234
نظر شما