به گزارش خبرآنلاین، به بهانه اجرای نمایش «زمستان 66» به کارگردانی محمد یعقوبی، این کارگردان و سعید عقیقی مهمان کافه خبر شدند.
یعقوبی در این نشست درمورد واقعگرایی آثارش و نزدیک بودن آنها به زبان روزمره و همچنین فرمهای متفاوت آنها گفت: «معتقدم بخش هنری ماجرا اینجاست. بازیهای فرمالیستی است که به یک اثر جلوهی هنری میدهد. مخالفانِ رئالیسم برای کوبیدن این سبک به محدودیت آن اشاره میکنند اما رئالیسمِ دلخواه من با فرمگرایی همراه است. رئالیسم صرفاً محتواگرا نیست. رئالیسمِ صرفاً محتواگرا بهانه دست مخالفانش داده است.»
سعید عقیقی، منتقد و فیلمنامهنویس در ادامه صحبتهای یعقوبی، افزود: «آنتونیونی میگوید، من هیچوقت به واقعیت ِمحض اعتقاد ندارم و به محض اینکه شما دوربینتان را جلوی یک دیوار سفید بگذارید، حتا اگر تکانش ندهید آن قابی که میگیرید توسط شما انتخاب شده است، بنابراین هیچوقت واقعیت محض وجود ندارد. تمام اصراری که در طی سالها بر این بوده که "هنر باید واقعیتها را نشان دهد" خود جملهای مضمونی است. ما هنر را از ویژگیهای زمان و تاریخ خود جدا میکنیم. فرض کنید که آدمی از انگلیس بیاید و نداند موشکباران چیست.طبیعی ست که خیلی از نکته های زمستان 66 را نگیرد.»
فیلمنامهنویس «شبهای روشن» در ادامه گفت: «در کافکا چیزهایی هست که طنزآمیز است، اما چیزی که از آن میگیریم هراس است. بخشی از این سوتفاهم به این دستهبندیها میرسد که این دستهبندیها مطلق نیست، بلکه برای آسانتر کردن وجوه و اصولی است. مثلا بخشی از موقعیتهای موشکباران را در «زمستان 66» پیدا میکنید که ممکن است داستانی درباره موشکباران باشد و چیزهایی که در دنیای واقعی هست در نمایشنامه نباشد.»
سعید عقیقی درمورد تلقی برخی از ابزوردیسم به مثالی از دهه 60 ایران اشاره کرد: «اواسط دهه شصت میزان ابزوردیسم در خیابان های تهران بیشتر از آثار هارولد پینتر بود که به غلط میگویند آثارش ابزورد است، یعنی شما همزمان جنگ ،جشنواره ی فیلم فجر با صف های عجیب و غریب اش،مایکل جکسن،ترانه های لس آنجلسی ،120 هزار تماشاگر فوتبال در استادیوم 100 هزار نفری، مداحی حاج صادق آهنگران، مدرن تاکینگ و موشک باران را کنار هم داشتید و کتاب «برهنهها و مردهها» نوشته نورمن میلر هم زیر بغلتان بود.»
مشروح کافه خبر «زمستان 66» را اینجا بخوانید.
57241
نظر شما